Faª Auʳ AmPSAL CXVITI
niis qꝛ nō ferūt tribulationes. Alij cōdicea hn̄t nō ſeruantes pactū: qd̓ idem eſt.Pactuꝫ dicit̉ a pace. q. pacis actu .i. int̓piſſidentes affectu gr̄e definita ꝯditio.qui ꝯuenit vtriqꝫ legi ſcꝫ vt pactū appellet̉ que ſtatuta ē vt hō in gr̄am et pacemdei reuocaret̉. ſqd̓ pactū .i. vtranqꝫ legeꝫdebiles nō ſeruāt credētes ꝑſecutoribusſcꝫ ꝓ quibus amiſſis ſociis dolent ſanctivn̄ ſubdit hic et tabeſ. zelo amoris. Uelpactū dicit ꝙ iudei pepigerūt dicentes.Omnia quecunqꝫ dixerit dn̄s faciemus.ſed poſt coluerūt idola. quos ciues ⁊ ꝑntes ſuos lugēt ſancti. vn̄ et tabe. zelo charitatis. Beatus qui in charitate dei tabeſcit. Deinde exponens in quo ſint preuaricantes ſubdit qꝛ elo. tua nō cuſt. ſedin tribulatione negauerūt. In hoc ſuntpreuaricantes ſed ego ab eis differens.Uide quoniam mādata tua dilexi domine: ī miſericordiā tuauiuifica me. Dilexi oīdo. man. tu. vn̄ſcꝫ ex dilectione ē fructus oīm paſſionū.ideo ait dilexi nō tm̄ non negaui. (quodmr̄es facere cogebant̉ et nō facientes intolerabilia patiebant̉. et o dn̄e vide hocſcꝫ qm̄ dile. man. tua .i. placeat tibi. et remuneret̉ a te dilectio mea. Uel ita ꝯti. q.d. Uidi preuaricantes et tabeſcebā. et iōo dn̄e vide qm̄ di. ⁊cl. illo merito ſcꝫ qꝛ tabeſcebā. hoc merui ſcꝫ a te ꝯſpici. Supradixit vide huīlitatē. hic itē dicit vide addens qm̄ di. man. t. ẜm legē veterē hocdicit̉ que precipit vt vnuſquiſqꝫ tibi inanno nō vacuū ſe offerat in ꝯſpectu dn̄i.Sanctus vero quotidie ſe offert nō vacuus quidē qm̄ dicit man. tua di. in hocſe offert ꝙ diligit. Ipſa em̄ dilectio oblatio e. vn̄ alibi. In me ſūt deus vota tua.Et noͣ ꝙ ait dilexi qd̓ plus ē qͣꝫ ẜuare qꝛhoc eſt charitatis illud ueceſſitatis vel timoris. Ideoqꝫ in Exodo illi ſoli preci pinnt̉ offerre ad ꝯſtruēdū tab̓naculū qͥ ſpōtanea volūtate et hilari aīo accedūt. Sequit̉ ī mīa. q. di. mā. ʸ vn̄ hoc premiū poſtulo viui. me in mi. tua. nō in meritis ꝯſdo. ſſed ſi mīa eſt in premio qd̓ debꝫ red
dere iuſticia qͣnto magis impenſa ē mīa.vt obtineret̉ victoria cui debet̉ premiumvtiqꝫ in victoria manifeſtior ē mīa. et inmīa ergo viui. me. qꝛ iſti mortificant qd̓vtiqꝫ facies qꝛ dixiſti hoc in ſcpͥturis quevere ſunt et que dicis vera ſunt. nam.Principium uerborum tuorūueritas: in eternum omnia iudicia iuſticie tue. Principiuꝫ ver. tu. ēveri .i. a pͥncipio verooꝝ tuoꝝ vera dixiſti. Principiū verboꝝ eſt pͥncipiū ſcpͥturarū vt geneſis a quo pͥncipio vera dixitdeus. et vſqꝫ in finē verba veritatis ẜuatvn̄ celū et terra tranſibūt ver. aūt mea n̄tran. et qꝛ tetigit qd̓ in pͥncipio geſtū eſt.addit ꝙ poſt finē ſeculi fit. ſubdens in et̓nū durabūt oīa iudi. iuſti. tue perpetuoſtabūt qꝛ ſnīam de bonis vel de malis datā. nec tꝑs nec vlla res ſubuertet. Uel itapͥncipiū. q. vere viuificabis qꝛ ꝓmiſiſti.et pͥn. ver. t. veº .i. a veritate tua verba ꝓcedūt et iō veracia ſunt. et neminē fallūtquibus ꝓnūciat̉ vita iuſto pena impio.Hec ſūt quippe in eter. oīa iu. iu. tue. qꝛiudiciū dei de oībus in et̓nū manebit.Syn.Syn. Qui ſupra huīlitatē deo obtulit.In hac. xxj. lr̄a gratas ſibi dicit ꝑſecutiones. quibus tanqͣꝫ emplaſtrꝭ vulnera peccatoꝝ curant̉. vn̄ da nob̓ auxiliū de tribulatione. et alibi dn̄s ait. Ego occidā etviuere faciā ꝑcutiā et ſana. Iōqꝫ huic octonario ꝯgrue premittit̉ lr̄a Syn que interpretat̉ ſuꝑ vulnus. q. emplaſtrū. Dicit em̄ ꝙ tribulatio curat vulnera peccatoꝝ et dat ſalutē. Uulnus gͦ eſt peccatūſuꝑ vulnus tribulatio. Uel vulnus ītelligit̉ ipſa tribulatio. ſuꝑ vulnus ꝯſolatio eloquioꝝ dei. mendicantiū celeſtiumpreceptoꝝ. Iſtud ē ſpūale malagina quoomne nequitie virus abolet̉ quo nō adurunt̉ ſed magis fouent̉ atꝫ liberent̉ colliſi. Ad hanc ergo diuine gr̄e medicinaꝫiſte quaſi a latronibus vulneratus exultans. nō ſamaritano vulnera ſua curanda detegit dicens.