Au Ca AmPSAL .CXVIII

cant̉ omnes vie tue veritas. cū alibi legatur. Uniuerſe vie dn̄i mīa et veritas. Sꝫſciendū ꝙ erga ſanctos om̄s vie ſūt mīaom̄s veritas qꝛ et in iudicando ſubuenitet ita nō deeſt mīa et in miſerando id exhibet quod ꝓmiſit ne deſit veritas. ergaom̄s aūt ⁊ quos liberat ⁊ quos damnatom̄s vie ſunt mīa et veritas: qꝛ vbi nonmiſeret̉ ſcꝫ ad ſalutē vindicte veritas datur. qꝛ nullū immeritū damnat. ſed multos īmeritos liberat.Initio cognoui d̓ teſtimonustuis: qꝛ in eternum fundaſti ea.Initio vel ab initio cog. Si in libro habetur initio aduerbialiter ponitur. Sicut ſolemus aduerbialiter dicere aliashoc faciā. et hoc eſt. omēs vie tue ſūt veritas. et initio .i. initialiter dicit eccleſia:que ab initio generis humani fuit cog. d̓te. tu. quibus ꝓmiſiſti te daturū regnuꝫeternū filijs qꝛ fun. ea. i. in Chriſto fundamēto mōſtraſti ea. et hoc in eter. qꝛ id qd̓ꝑ ea ꝓmiſiſti eternū eſt. Initio dicit ſe nōuiſſe eccleſia ꝙ teſtimonia ſūt in eternumfundata nec aliūde nouiſſe qͣꝫ de ipſis teſtimonijs. Teiſtimonia ſūt quibus ꝓmiſit deus verbo vel actu ſe daturū regnūeternū filijs. et qꝛ in filio cuius regni nōerit finis ſe daturuꝫ teſtatus ē. Fundataſūt in eternū nō ꝙ ipſa ſint neceſſaria qn̄ipſa res dabit̉ ſed qꝛ id quod ꝑ ea deusꝓmiſit eternū eſt. Fundata vero dicunt̉qꝛ in Chriſto vera monſtrant̉ qui ē fundamentū quod nemo poteſt mutare. Initō aūt nouit qꝛ hoc dicit eccleſia que abinitio generis humani nō defuit terris.cuius pͥmicie fuit ſanctus Abel qui in teſtimoniū Chriſti īmolatus ē. et ab initiodictū eſt. Erūt duo in carne vna quod ſacramentū magnū eſt in Chriſto ⁊ in eccleſia vt ait apl̓s. Ecce duo teſtimonia: quorū alterū in actu alterū in verbo ē exhibitu. Uel teſtimonia dicit precepta que dicunt fundata in eternū qꝛ ꝓ eis neglectꝭvel ſeruatis merces eterna vel pena eterna reddit̉. Et ē. ego cog. de te. tu. qꝛ in et̄nū fun. ea. Cognoui dico initio vel ab initio ſcꝫ in Adā qui ꝓ neglectis punitus ē

vel ꝑ antiquos pr̄es qui ea tenendo venerūt ad eternitatē.Res.Res. Qui ſupra dixit ſe clamaſſe in hacxx. lr̄a petit viuificari: qꝛ mādata dei ſūmo ſtudio queſiuit qd̓ longe ē a malis qͥſimiliter nō egerūt. et qꝛ nemo viuificat̉niſi ꝑ huīlitatē que ē caput oīm virtutūideo huic octonario premittit̉ lr̄a Resque interpretat̉ caput .i. huīlitas que eſtcaput virtutū quā ꝯcluſus ſeruat vt ſerpens caput corꝑe expoſito. Attende quoqꝫ ꝙ hec lr̄a Res int̓pretat̉ caput vel pͥmatus quo intelligit̉ rōnabilis ſenſus dͥregit om̄ia membra ſic̄ caput totū corpdirigit et ſenſibusⁱ implet. vn̄ qui turpit̉⁊ beſtialiter agit capite damnat̉ vt formahomīs pͥuet̉ qui ſapīe rōnem nō tenuit.Myſtice caput nr̄m eſt Chriſtus ſine quoviuendi vſus haberi: nō valet. Sic̄ ergocaput coluber ſeruat ita ſerua et tu capt.i. Chriſtū quo viuimus exquo ſunt oīabona. Moraliter caput ē humilitas. ſic̄predictū ē que totū noſtroꝝ actuū fouetcorpus. Inflatus hoc caput nō tenet .i.huīlitatē que ē caput omniū virtutū. pͥmatus ē etiā dn̄s Chriſtus qui ablatus ēmaiori .i. iudaico ppl̓o dat̉ mīori Iacob.i. chriſtianis. vn̄ in Eſaia legit̉. Auferā aiudea caput et caudā .i. chriſtū qͥ ē initiū⁊ finis alpha et o. Ꝙ. d. ꝓpe es tu dn̄e gͦIde humilitatem meāet eripe me: quia legemtuā non ſum oblitus.Uide hu. me. que ē in ſtudijs meis et tētationibusⁱ qͣ ſuꝑbia vincit̉ que oī chriſtiano ē nēia. hoc aūt n̄ dicit niſi qͥ ſcit ſeplacere deo. et ē. Ui. huī. .i. placeat tibihuīlitas mea et iudica mihi ẜm eā. Alij īalijs gloriant̉: iuſtus in huīlitate. Bonagl̓a ē deo ſb̓ijci quo merito eripit̉ quis agladio flāmeo .i. morte eterna. vn̄ ſb̓dit ⁊etiā eri. me. Suꝑbꝰ mal̓ innectit̉ vt huīliet̉. hūil̓ eripit̉ vt exaltet̉. iō eripe qꝛ nōſū ob. le. tu. que dicit. qͥ ſe exaltat huī. etqͥ ſe huīliat exaltabit̉.Iudica iudiciū meū ⁊ redīe meꝓpter eoqͥuꝫ tuuꝫ uiuifica me