Am Au CaªPSAL CXVIII.

timonia tua. et nō in auariciam.Inclīa cor me. vt plus velī. et bn̄ ait īclīa. īInclīati em̄ ꝑ huīlitatē meliꝰ vidēt qͣꝫ vanitate ſupini. Ecce on̄dit ꝑ vniuerſas et ſubtiles minucias om̄e bonū a deo tribui et ꝑeū ẜuari et eiꝰ gr̄a ſꝑ augeri. Inclīa dico inteſt. t. Teſtīoniis aliꝙͣ ꝓbat̉ et deꝰ iuſtificatōnes ſuas et mādata ſuis teſtīoniis .i. preceptis et exēplis ꝑſuadet et ꝓbat nob̓ ſcꝫ vtgratis colat̉ deꝰ. et teſtīoniis quippe ſuisagit hoc nobiſcū vt eū gratꝭ colamꝰ. qd̓ īpedit radix oīm maloꝝ auaricia. de qͣ ſb̓dit etn̄ in aua. vt gratꝭ ſcꝫ ꝓpter ſe deū colat. ſic̄Iob n̄ ꝓ t̓renis. Oīs em̄ a nob̓ circūcidit̉auaricia ſi gratis colat̉ deꝰ et qꝛ oīa ſb̓ ſolevanitas ſūt iō addit generalit̓ et.Auerte oculos meos ne uideantuanitatē: in uia tua uiuifica me.Auerte ocu. me. corꝑis: qꝛ his viſa ambimꝰne vi. vel am. va. ꝑ oculos em̄ peccamꝰ dūꝯſpecta ambimꝰ. Vors em̄ iutrat ꝑ feneſtrānr̄oꝝ ſenſuū qd̓ hic notat̉. Hoc gͦ magꝭ ēnob̓ in ſpe qd̓ hic petit̉ qͣꝫ in re qꝛ ⁊ īuiti ſb̓vanitate nūc ſumꝰ. ¶ Precat̉ gͦ qd̓ nō hic ſꝫin futuro īplebit̉ cū lib̓abit̉ creatura a ẜuitute corruptōnis et ipſi veritati adheſerit:veniens in lib̓tatē glorie filioꝝ dei vbi iā n̄videat vaītatē ſcl̓i. vel hic ē aliꝰ ſenſus quēmihi fateor plus placere vt oculos īteriores accipiamꝰ quibꝰ ꝯtemplamur qͣre faciamus qd̓ facimꝰ. Quia gͦ officiū nr̄m .i. opꝰn̄ officio ſed fine penſat̉ vt ſcꝫ n̄ tm̄ ſi bonūē qd̓ facimꝰ ſed precipue ſi bonū eſt ꝓpt̓ qd̓facimꝰ cogitet̉. precat̉ iſte vt cū aliꝙͣ facit.oculi īteriores qͥ vident qͣre fit n̄ videāt vanitatē. vt ꝓpter eā bonū faciat. in qͣ vanitate precipuū locū hūane laudis amor habꝫquā vbiqꝫ dn̄s ꝓhibet in euāgelio ⁊ ad gloriā dei tm̄ precipit bona fieri. Ille gͦ n̄ videt vana qui fixus ē in illo mēte qui eſt ſuꝑoīa cuiꝰ mens ſurſū eſt. Qui vero hec cogitat ſb̓ ſole viuit vbi: vanitas ē. iō iſte ait. Auer. ocu. me. myſticos oculos mētis dicitne vi. va. l. i. vana ſecl̓i. Chriſtꝰ vero ē veritas qui ē et via in qͣ petit viuificari dicēs. īvi. tu. vi. me. i. in Chriſto qͦ via ē et vita. dein̄ ꝑ ꝙ a vaītate auertat̉ docet ſubdens:

Statue ſeruo tuo eloquiū tuumin timore tuo. Statue ſer. tu. elo. tu. inti. ī. i. da facere qd̓ eloqueris. Statuit̉ em̄ n̄niſi facienti. Sta. gͦ ſer. tu. elo. īmobilit̓ nelabat̉ ad qd̓ valet tīor. vn̄ ſubdit in ti. tuo.vbi nec culpa ē nec deſidia. hoc iō dicit: qꝛml̓ti eloquia dei: et negligent̓ ſuſcipiunt. ettanqͣꝫ a fabul̓ declināt. Sed tīor dei ſanctꝭqͣſi baſis ē. in qͣ verbū ſtatuit̉. ⁊ ipſū verbūdiſciplīa tīoris ē ne ſit zelus dei ⁊ n̄ ẜm ſcīaꝫNō eſt aūt iſte tīor ſeruil̓ quo tm̄ pena tīet̉ſed caſtus quo timet̉ offenſa. Alit̓ em̄ timetadultera virū: alit̓ caſta. Adultera ne veīatCaſta ne deſerat. hic ē gͦ tīor dn̄i qui manetin ſcl̓m ſcl̓i. hic auertit a vanitate. in hoc gͦprecat̉ ſibi ſtatui eloqͥuꝫ ne veniāt volucreſet aufferāt illd̓ de incurioſi ⁊ ſil̓antꝭ affectaAmputa opprobriū meū qd̓ ſuſpicatus ſū: qꝛ iudicia tua iocūda.Amputa op.hic ſenſus d̓ ſuꝑiori ducit̉ qꝛcuiꝰ ocl̓s videt vanitatē hoc et de alijs ſuſpicat̉ vt ꝓpt̓ qd̓ bona agit credat alterū facere. Quia em̄ occulta hoīm n̄ vident̉ datꝰē locus ſuſpitōibꝰ vt audeat hō plerūqꝫ falſa. etſi vera tn̄ incognita temere ſuſpicari.Iōqꝫ dn̄s cū de fine oꝑm precepiſſet hoībꝰ.ne ſcꝫ iuſticiā ſuā facerent ꝓpt̓ laudes hoīꝫvel pecuīaꝫ vel etiā victū et veſtitū qꝛ poteramꝰ alios ꝓpter hec bona oꝑatos ſuſpicari vn̄ ſubdit. Nolite iudicare qd̓ et iſte orata ſe amputari. Dein̄ ſb̓iūxit ⁊ n̄ iudicabimivn̄ et hic dicit. Am. op. me. qd̓ ſu. ſū. additqꝛ iu. tu. 10. Ꝙ. d. Auerte ocl̓os et am. op.me. qd̓ ſu. ſū. Suū opprobriū dicit qd̓ dealijs ſuſpicat̉ qꝛ faciliꝰ in alio putat qd̓ ī ſeſentit. Precat̉ gͦ aufferri opprobriū qd̓ ī ſeſentit et in alijs ſuſpicat̉. Paximū em̄ vicium hūanitatis ē ſuſpicio que alit̓ putat qͣꝫſit veritas vt d̓ mal̓ bona de bonis mala dicamꝰ que ducit ī opprobriū alit̓ putantes.qꝫ ſit res quā culpā a ſe optat remoueri. 1ſte amator veritatis cui placēt iudicia dei.cuiꝰ verbū eſt veꝝ et firma ſnīa. vn̄ ſubit qꝛiu. tu. io. . Q. ego ſuſpicor ſed tu vere iudicas oīa: qꝛ iu. tu. ſūt io. i. vera. Uera em̄ſūt iudicia et ſuauia amatori veritatꝭ ſꝫ iudicia hoīm d̓ occl̓tis n̄ ſunt ſuauia qꝛ teme-