Ea An AmPSAL .CXVIII.

diſti me: doce me iuſtificationestuas. Uias me. enū. Ꝙ. viuifica et debes:nā vi. me. enū. ī. i. peccata mea ꝯfeſſus ſū etex. me dimittēdo ea. do. Ꝙ. deleſti vias meas et doce tuas. et hoc ē. do. me iu. tu. hocdicit volēs ꝓficere qui iaꝫ in ill̓ exercet̉. Abiſti gͦ ad alias ꝓficiēdo velut creſcēdo deſiderat ꝑueīre vt illas agat n̄ mō ſciat. Uerequippe nouit iuſtif. catōes qͥ eas facit. Sic̄eꝯtra dr̄ de dn̄o. n̄ nouit dn̄s peccatū .i. n̄ fecit. vel do. me iu. tu. .i. ẜm ſpūalē intell̓mfiguātiuas obẜuātias fac aduertere. ¶ Etnoͣ qͣꝫ pulchro ordīe ad iuſtificatōs dei ꝑueniēdū putat vt pͥmū peccata ſua fateat̉. Itaem̄ et alibi dr̄. Dic iniqͥtates tuas vt iuſtificeris. ⁊ alibi. Iuſtus in pͥncipio ẜmonis accuſator ē ſui. Si em̄ accuſauerit ſe iuſiꝰ vocē ꝑati accuſatoris excludit. qui ſolet acerbare peccata et cuiuſqꝫ exaggerare ſupplicia obſtruit os eius qui ipſe de ſe fuerit an̄ꝯfeſſus. In verecundia em̄ excuſat reū. pudor ſuū accuſat auctorē et o dn̄e.Uiā iuſtificationū tuarū inſtrueme: et exercebor in mirabilibusLuIS. Inſtrue me viā iu. tu. qꝛ vias measdāno. Iōqꝫ īſtrue me viā tuā vt ītelligā miſtica. ¶ Alij cōdices hn̄t inſinua mihi qd̓ exgreco expreſſius dr̄. fac me ītelligere viā iuſtificatōnūª vide ordinē. pͥus eī ē diſcere iuſtificatōs. qd̓ b̓ an̄ petiit. Dein̄ gradꝰ quoſdā et ordinē eaꝝ ꝙ pͥus ꝙ poſt eē debeat.Peccat em̄ qͥ prepoſtere agit. nā ſcire ꝙ facias et ordinē neſcire faciēdi n̄ eſt ꝑfecte cōgnitionis. Oꝛdīs nanqꝫ ignorātia ꝯturbatnegocioꝝ naͣm formāqꝫ meritoꝝ. Notꝭ vero myſteriis et eoꝝ ordīe ego etiaꝫ exer. vſuoꝑis et ſpūali ſenſu. Sic̄ qui in paleſtra exercet̉ vt roboret̉. et hoc etiā in mi. tu. que īfiguris latent. Mirabilia dei vocat iuſtificatōnes ipſas qͣrū quedā ita ſūt mirabilesvt in exꝑti credāt ad eas n̄ poſſe ꝑueniri intelligendas vel faciēdas.ʸ vn̄ iſte laborās etcarū difficultate grauatꝰ vel fatigatus add̓Dormitauit aīa mea ꝑ tedio: ꝯfirma me in uerbis tuis. Hormitauit.Ꝙ. dicoª doce: inſtrue. ſed qꝛ petitio dilata

eſt dormitaui vt feſſus expectator. et hoc ēAīa mea dor. f. i. refriguit vel xit. a ſpe ꝯprehendendi eas. et hoc pre tedio dilatōnis.¶ Noͣ ꝙ non ait dormiuit ſed dormitauit.Dormire em̄ ē obliuioſi et ſocordis. dormitatio ē feſſi expectatoris. que dr̄ accidia .i.tediū. ſed tu ꝯfir. me in ver. tu. vt ſi adhucdiffert̉ petitō. firmꝰ ſtem ī meditatōne legistue. vel ita dico ꝙ exercebor ī mirabilibꝰ tn̄olī. Aīa mea dor. pre te. paꝝ vel nihil bonioꝑans. et iō doce me et qꝛ olī dormitaui nōcū ad eā ꝑueni ꝯfir. me in ver. tu. que iā teneo ne decidā ab eis ſed in̄ ad alia tendā: ecce ꝯtra duo ꝑicula orat iſte in hoc octonario. pͥmo ꝯtra neceſſitates carnis dicens viuifica me hic ꝯtra tediū. Ꝙ. d. oro vt viuifices me ꝯtuitu pͥmi ꝑiculi vn̄ me liberaſti.oro etiā vt ꝯfirmes ꝯſideratione alteriꝰ piculi ſcꝫ tedij qd̓ ꝑ te euaſi. Dein̄ qͣſi qͥs quereret. Quid em̄ īpedit? ſb̓dit et vt poſſimꝯUiā iniquitatis amoᵐ firmari o dn̄eue a me: et lege tua miſerere mei.Uiā ini. que a pr̄ibus trita ē que ⁊ mihi imminet. amo. a me. hoc in hoc ſeculo neceſſariū eſt. ſet qꝛ lex factoꝝ ſb̓ intrauit vt abundaret delictuꝫ ſb̓dit et le. tua mi. ſcꝫ lege fide ī lege mīe et gr̄e q̄ implemꝰ qd̓ ꝑ nos nonpoſſumꝰ. In lege em̄ factoꝝ dei iubentis ē.iuſticia. In lege fidei ſb̓ueīentis mīa. ᵉ ꝑfecte iſte petit qui ait. Uiā ini. amo. a me ⁊ le.tu. mi. mei. ac ſi diceret mala remoue: bonaīdulge. petit vero in lege mīam. qꝛ ꝑ lege nemo iuſtificat̉ ſed ꝑ fidē Chriſti ſequit̉.Uiā ueritatis elegi: iudicia tua n̄ſu oblitus. Uiā ve. cū dixerat lege tuami. mei de beneficiis que ꝯſecutus eſt preſcribit vt īpetret cetera. Ꝙ. d. miſerere. qꝛ iāelegi vi. ve. ī vbi currerē .i. Chriſtūᵉ cuiꝰ cultū elegit qui ē via veritas et vita. et in. tu. n̄ſū ob. vt currerē et cū currerē.Adheſi teſtimoniis tuis dn̄e: nōli me ꝯfundere. Adheſio dn̄e te. tu. qͥpͥus adheſerā pauimēto. Adheret aūt teſtimoniis qͥ mūdo renūciat. qͥ curaꝫ hꝰ vite etcedij ſꝑnit qͥ luxurie ſtudio ac pecuīe cupiditate n̄ curuat̉ et iō noli me ꝯfun. ſed ſacvt quo curro ꝑtendam. et quō tendo ꝑue