Ami Aiſ EiPSAL CXVIII

ſi remuneratōꝫ a deo ꝓ egregiis laboribuspoſtulet. Prerogatiua eī fidei atꝫ iuſticieē d̓ dn̄i fauore mercedeꝫ ſꝑare. Reprehēdit̉eī Petrꝰ qͥ ſupra fluctꝰ ābulās vt hō dubitauit n̄ vt apl̓s preſūpſit. Iubemur quoqꝫ īeuāgl̓o fidē hr̄e ⁊ n̄ heſitare d̓ his que ſuprahoīē ſūt gerēdis. Apl̓s etꝭ qui an̄ dixerat n̄ſū dignꝰ voͣri apl̓s. poſtea dixit. Repoſita ēmihi corona iuſticie quā reddet mihi dn̄sInnocētis gͦ ꝯſcīe eſt n̄ īſolētis arrogantieab eo cui ẜuit quis mercedē peter̄ qꝛ deſꝑare ſegnicie maͣ eſt. Sꝑare aūt īcentiuū laboris. Pete gͦ ꝯfident̓ ſi merita ſuffragant̉ ⁊et dic. Ret̉. ſer. t. hoc ſcꝫ vi. me ī pn̄ti et ī futuro et cu. ſer. t. Sꝫ qꝛ n̄ pn̄t cuſtodiri ꝑ obediētiā niſi pͥus videant̉ ꝑ ītll̓igētiā additReuela oculos meos: et ꝯſiderabo mirabilia de lege tua. Reue.ocu. m. īteriores quoꝝ velamē in Chriſto ēuacuat̉. vid̓ hūam īfirītatē ⁊ mīam dei hovelo ignorātie tegit̉. deꝰ tollit vt videas ꝙiſte petit eo ſe grauari ītelligēs. Dico reuela et ꝯſi. mi. que ſcꝫ ſūt de le. t. Lex ē vbi ūbra ē vt d̓ agno paſchali et hꝰ i. Rogat gͦ vtī his tecta videat. l̓ nouā legē accipe ſcꝫ euāgl̓iū in qͣ mirabilia ꝯſiderant̉ vt hoc niſi qͥsrenūciauerit oībꝰ que poſſidet n̄ pt̓ eē me̓diſcipl̓s. ⁊ illd̓. Diligite īiīcos vr̄os. Nihileī ē mirabiliꝰ ī mādatis qͣꝫ diligere īimicoshoc ē dare bona ꝓ mal̓.Incola ego ſuꝫ in terra: n̄ abſcōdas a me mandata tua. Incola egoſū. Ecce exiliū. Ꝙ. retribue: reuela et debes:qꝛ īco. vel īquilinꝰ ego ſū in t̓. n̄ ſū ciuis Babylonie. cor etſi n̄ corpꝰ hn̄s ī celo. hoc iuſtoꝝ tm̄ eſt quibꝰ ꝓmiſſa ē et̓na pr̄ia/ vn̄ alibi. ꝑegrinꝰ ſū n̄ ſic̄ oēs hoīes ſꝫ ſic̄ oēs pr̄esmei .i. iuſti n̄ qꝛ īcola ſū n̄ abſcō. a me. i. n̄ ſb̓trahas mihi mā. t. ſeiꝰ votū ſcire potes cuifaml̓aris. abſcōdunt̉ hiſ mādata qui t̓renaſapiūt etſi ea audiūt et norūt. mādata dicitque ab īcolatu lib̓abit̉ ī quibꝰ dilectō precipit̉ vel ſola vel maxīe Sꝫ qꝛ nihil diligēdū diligit̉ ſi ipſa dilectō n̄ diligit̉ ipſiꝰ dilectōnis dilectōꝫ iſte volēs olī hr̄e ꝓclamat.Concupiuit aīa mea deſiderareiuſtificatōnes tuas in oī temꝑe.

Concupiuit. a. m. deſi. iu. t. i. ſoꝑa iuſticie.hoc olī ꝯcupiuit n̄ mō qꝛ iā qn̄ īcola t̓re erat n̄ ꝯcupiſcebat deſiderare ſꝫ deſiderabatolī vero n̄dū deſiderabat eas ſꝫ faſtidio lāgͣuebat. Ita vero amāda ē dilectō qͣ diligenda diligunt̉. ſic̄ illa ē odiēda qͣ n̄ diligendadiligūt̉. ¶ Et noͣ ꝙ ꝯcupīa ē deſideriū ſꝫ n̄oīs qꝛ ꝯcupīa ē et eoꝝ que hn̄t̉ ⁊ eoꝝ que n̄hn̄t̉. Deſideriū vero abſentiū tm̄ eſt in hacvita. Nō etiā ꝙ ait ꝯcu. deſi. n̄ ait deſiderauit. ʳ videmꝰ eī rōne n̄ nūqͣꝫ qͣꝫ vtiles ſūt iuſtificatōnes dei .i. oꝑa iuſticie ſed īfirītateprepediti aliqn̄ n̄ deſideramꝰ. Preuolat gͦītellectus ſequit̉ tardus vel nullus affectusScimꝰ bonū nec delectat agere et cupimusvt delectet. Ita iſte olī deſiderare ꝯcupiſcebat que bona eē cernebat. Cupiens eoꝝ hr̄edelectatōꝫ quoꝝ potuit videre rōnē. On̄d̓itaqꝫ quibꝰ qͣſi gradibꝰ ꝑueniat̉ ad eas. pͥusem̄ ē vt videat̉ qͣꝫ ſint vtiles ⁊ honeſte. dein̄vt eaꝝ deſideriū ꝯcupiſcat̉. poſtremo vt ꝓficiente lumīe atꝫ ſanitate delectet eaꝝ oꝑatio qͣrum ſola ratio delectabat. has gͦ ꝯcupiuit iſte deſi. in om. tem. n̄ ad tꝑs vt maliſed ſꝑ etiā inaduerẜ iō vtiqꝫ ꝯcupiuit deliIncrepaſti ſuꝑbos: maᵐ derare qꝛledicti qͥ declināt a mādatis tuisIncre .ſ. ſpͥmos hoīes quos delectauit illd̓Eritis ſic̄ dij hos īcrepaſti dicens. vbi es adā nō ignorabat dn̄s ſed ſuꝑbū increpabatꝙ ad tantā miſeriā deueniſſet et tota etiā ērūna mortaliū hereditaria ē increpatō ſuꝑboꝝ et ꝑ hāc ſuꝑbiā declīauerūt et ma. ſūtom̄s n̄ illi ſoli qui a mā. t. decli. q. a directis ad praua.ʸ vid̓ ꝙ n̄ ait qui declīauerūttanqͣꝫ illoꝝ tm̄ pͥmitiuoꝝ hoīm peccatū inmentē reduceret ſed ait qui decli. ꝑ qd̓ n̄ illiſoli īcreꝑant̉ ſed om̄es eoꝝ exēplo t̓rent̉ neꝑ ſuꝑbiā declinēt ſed in oī tꝑe iuſticiā diligant vt h̓ recipiāt qd̓ illi in ꝑadiſo ꝑdidert̉¶ Noͣ etiā ꝙ nō ait ma. qui n̄ implēt mādata ſed qui decli. Alid̓ em̄ ē declīare ꝑ ſuꝑbiā. aliud nō implere ꝑ īfirmitatē vel ignorantiā. Sꝫ qꝛ ſuꝑbi nec in tanta iucrepatōehuiliant̉ orat ꝓ eis chorus martyrū dicēsAuffer a me opprobriuꝫ et ꝯtemptuꝫ qꝛ teſtimonia tua exquiſiui