Augr Eaſſiª HieʳPs.CVI.

Iſolis ortu ⁊ occaſu: aquilone ⁊ mari.Aſolis ortu. et occaſu. ab aqͣ. ⁊ ma. i. abauſtroª Pro auſtro ei poīt mare occian̄illiꝰ ꝑtis ītelligens. hoc: ꝓ qͣlꝫ ꝑte pōt intelligiʳ hic aūt patꝫ ꝙ n̄ de ſol̓ iudeis dic̄Errauerūt ī ſolitudīe ī inaquoſouiam ciuitatis habitaculi n̄inuenerunt.Errauer̄t. Scd̓a ꝑs vbi pͥma tentatio expōit̉. que eſt error vbi eſt ⁊ fames. Erroraūt iſte erat. de eo qd̓ viā v̓itatis .i. chrineſciebant. vbi et egeſtate veri panis patiebant̉. Et notandū qꝛ et in hac et in reliqͥs tentatōibꝰ hic ordo ẜuat̉ pͥus eſt tētatōis expoſitio. poſt: clamor liberatōisTercio exauditio clamoris. Quarto ꝓexauditione ꝯfeſſio .i. laudatio. qͣi redemit. ꝯgregauit. qd̓ neceſſe erat. qꝛ errauerūt n̄ hn̄tes viam veritatis. ipſi dico exiſtentes. in ſolitū .i. ſine deo. ⁊ ī inaquoſoi. ſine vera doctrina. qꝛ n̄ inue. viā. ſqueeſt chriſtꝰ. viā dico ciuitatis. habi .i. quęducūt ad ciuitatē ſupernā .ſ. ad celeſtemhieruſalē. ī qua habitandū eſt. Sic errauer̓t. et pręter errorem: erat eis inopiaquia ipſi erant.Eſurientes ⁊ ſitiētes: anima eorum in ipſis defecit.Eſurientes et ſitien̄. qͥ erant ſine cibo verbi dei. et potu gratie. Per hoc qd̓ dicit ēſurientes et ſitientes. curioſos ſeculi ſignificat. qͥ vęritatē diuerſis opinionibusexquirebant. nec inueniebāt. Iō: aīa eoꝝdefe. a bono interiori. et hoc ideo: quiamanſit in ipſis .i. qꝛ nō ſe exceſſit. ſed ſe ſibi ſufficere putauit Nota ꝙ cū dicit. aīain ipſis defecit. nō on̄dit̉ dei crudelitas.ſed mōſtrat̉ qūo deus ſe ꝯmendat .i. ꝯmedabilem ſe on̄dit. p̄mittens hoīem deficere qd̓ nobis expedit. d̓ficimꝰ eī vt rogemꝰet vt ſb̓uenientē amemꝰ. Et iō poſt hucerrorē et famē: et ſitim ſb̓dit̉ clamor. &.Et clamauerūt ad dn̄m cū tbuſaretur: ⁊ de neceſſitatibus eoꝝ

eripult̓ eos. Et .i. quia anima eorumdefecit. ideo iam conuicti. clam. ad. do.cū tribula. errore ⁊ fame. et de neceſ. e. i.malis ineuitabilibus eripuit. e. ʸ Quidenim eis fecit? Ecce.Et eduxit eos in uiā rectam: utirent in ciuitatem habitatōnisEt eduxit eos. qui errabant. in viam rectam. que eſt chriſtus. qui dicit. ego ſuꝫvia. Ꝙ. eripuit eos de ignorantia oſtendens eis chriſtum viam vt per hanc viāirent bene oꝑando ī ciuitatē habi. ſcuiꝰciuitatis viam ante nō inuenerant. Ecceliberauit eos ab errore. de fame autem etſiti. quibus eſtuabant qualiter liberauerit: poſt dicet. ſꝫ premittit de ꝯfeſſione.Conficeantˢ dn̄o mīe eīꝰ. ⁊ miO.rabilia eius filiis hominum.Confiteātur. Ꝙ. quia liberauit ab erroreergo miſericordie eius. ſnon merita noſtra. non vires. non ſapientia. et mira.eius. exhibita. fi. hō .i. eedē miſericordie.que date ſunt mirabili modo redēptōisConfiteant̉. do. i. ſint cā ⁊ mat̓ia hoībuslaudādi deūʸ Ꝙ. dicite in expertis vos qͣiā eſtis hoc exꝑti .ſ. qd̓ eſtis in via poſitiad ciuitatē directi. de fame ꝯſiti liberatiSequit̉ em̄ de liberetione.Quia ſatīauit aīam inanem: ⁊aīam eſurientem ſatiauit bōis.Quia ſatiauit. Ꝙ. non ſoluꝫ duxit in viam. ſed a fame liberauit. Quia ſatiauitanimam inanem que erat vacua. et ſinedeo. et animam eſurientem .i. ſcire appetentem. quando a deo viſitata medicumdeſiderabat. ſatiauit bonis ſpiritualibꝰ.Uel animam eſurientē .i. nō appetētemſcire. ſed nimia inedia deficientem: ſatiauit boniſ. loquit̉ per ſimile. ſic ſolet ꝯtingere alicui. nimia fame vl̓ īfirmitate ꝯfecto. vt māducare n̄ appetat. ſe nimia inedia d̓ficiat. Et nota diligenter in hac tentatione ſeruatum ordinem preſcriptuꝫ.Sedētes ī tenebriſ ⁊ ūbra mortis uīctos ī mēdicitate ⁊ ferro.