Aug. r Eaſſi.PsCIIII

Et auxit populū. Quīta ꝑs. ʳ Ecce que īegypto geſta ſt̓. breuit̓ ꝓponit que pꝰ eaplene narrat. dicit etiā qūo firmauit populū ſuū ſuꝑ inimicos ſuos. ⁊ hoc totūvſqꝫ ibi. Expādit nubē. Ubi ē ſexta ꝑs ẜꝫaugꝰ. Q. d. Miſit deꝰ poſt ioſeph iacobīegyptū. Et ibi vehemēt̓ auxit populuꝫſuū. fecūditate naſcēdi. ⁊ fir. e. ſu. ini. e.hoc n̄ an̄ moyſen factū fuit. ſꝫ ꝑ ſignamoyſi. An̄ enī maſculi fetꝰ filioꝝ iſrl̓ necabāt̉. et ipſi ī faciēdis lateribꝰ ꝯterebāt̉Sꝫ pꝰ ea ī manu potēti. ꝑ ſigna et portēta dn̄i. metuēdi. et honorādi facti ſt̄. donec duri regis ꝯtentio vīceret̉. ipſūqꝫ cūexercitu ſuo mare rubꝝ obrueret. Qūoaūt hoc factū eſt. quia breuit̓ ꝓpoſueratplene narrare incipit.Cōuertit cor eoꝝ ut odirēt populum eius: ⁊ dolum facerentin ſeruos eiuſ.Cōuertit cor. e. vt odi. po. e. Nō iō dicit ꝯuertit cor eoꝝ. ꝙ deꝰ ſit auctor maliNō enī intelligēdū ē. vl̓ credēdū. ꝙ deꝰcor hoīs ad faciēda peccata ꝯuertat. Ul̓qd̓ ꝑuū peccatū ſit odiſſe populū dei. etdolū facerēt ī ẜuos eiꝰ. Iſtoꝝ ergo tamgrauiū peccatoꝝ auctor n̄ ē deꝰ. qui nullius etiā leuiſſimi peccati: auctor credēdus ē. ſꝫ mirabilis dei bōitaſ. etiā malisbn̄ vtit̉. Cū enī ipſi vicio ſuo mali eſſentille de malo illoꝝ bn̄ fecit. Nō enī āteqͣꝫodiſſēt populū eiꝰ boni erāt. ſꝫ maligni⁊ ipij. UTl̓es erāt qui facile īcolis ſuis felicibꝰ inuiderēt. Dū ergo auxit felicitatēiſrael. hoc dei bn̄ficio illi ad inuidēdū ꝯuerſi ſt̓. qꝛ iā mali erāt. Nō itaqꝫ cor illorū. malū faciēdo. ſꝫ populo ſuo bn̄faciēdo. Cor eoꝝ ſpōte malū ꝯuertit. dū ſuosmultiplicauit. vt odirēt. ꝑ inuidiā populū eiꝰ. Inuidia enī ē odiū aliene felicitatis. quo illoꝝ odio ad exercitationēpopuli ſui. et ad gloriā noīs ſui vſus ē.ſicut ſequētia docēt. Dico. Cōuer. c. e. vtbdi. po. e. et vt dol. fa. ī ſer. e .ſ. vt oꝑe luti et latis minuerēt̉ ẜui dei. Deīde qūohis vſus ſit ad gl̓aꝫ ſuā. incipit exponeredicens.

Miſit moyſen ſeruū ſuū: aarōquem elegit ipſum.Miſit moyſen ſeruū ſuū. qui oīa ꝑ ſe poterat. vt doceret qͣ moderatione hec omnia egiſſet. ⁊ miſit aaron. quē elegit ipſūſufficeret dicere queꝫ elegit. ſꝫ nihil querendum eſt in eo quod addit. ipſum. ſedconſuetudo diuine locutionis eſt ad explanationem. Et:Poſuit ī eis uerba ſignoꝝ ſuorū: ⁊ ꝓdigia eoꝝ ī terra cham:Poſuit in eis ſcilicet moyſe. et aaron. v̓ba ſignorum ſuorum et prodigia eoruꝫin terra cham. id̓ eſt quibus predicabatur ab eis que ſigna et prodigia dominꝰeſſet facturus in terram cham. Uel itaverba ſignorum non accipit verba: quibus fierent ſigna. Multa enim ſine v̓bisfacta ſunt. vel virga. vel manu extenta.Sed quia ipſa facta non erant ſignificationis inania. ſicut verba que loquimurideo: et ipſa dicta ſunt verba. Verba ergo non vocum vel ſonorum. ſed ſignorum et prodigiorum: per eos fecit. et eſtPoſuit in eis verba ſignorum ſuorumid eſt per eos fecit ſigna. que tanquamverba aliquid ſignificabāt. et poſuit v̓ba prodigiorum. id eſt per eos fecitprodigia que aliquid portendebant̉. ethoc: in terra cham. Que autem ſignafecerit. ſb̓dit:Miſit tenebras ⁊ obſcurauit ēos ⁊ non exacerbauit ſermōesſuos.Miſit te. et obſcie. et hoc ad lr̄aꝫ int̓ plagas egypti legit̉. qꝛ tenebras int̓ aliasplagas paſſi ſunt. ſꝫ qd̓ hic dicit: meliusſic accipimꝰ. vt ītelligamꝰ corda eoꝝ obſcurata. qͥ precepta dei ſꝑnebāt. et ē: cōpetēs īitiū plagaꝝ cecitas. ſine qͣ n̄ īcurriſſēt cet̓a. ſeqͥt̉. ⁊ n̄ exac. ẜ .ſ. i. ꝯpleuit: ⁊miracul̓ ꝯfirmauit qd̓ ꝓmiſit. alit̓ eſſēt v̓ba exacerbātis. Ul̓ ẜm aliaꝫ lr̄aꝫ que ē.exacerbauerūt .ſ. egyptij. ꝯtradictionibꝰſuis ẜmones eiꝰ dei. Ul̓ ſicut ī quibꝰ dācōdicibus reperitur. ⁊ non exacerbaue-