Ps .CTIII
Et ſtatuit illud ſcilicꝫ v̓bū fidei.ʸ ipſi iacob ī preceptū ⁊ ſtatuit illd̓ iſrael ī teſtamētū et̓nū. id ē ī ꝓmiſſū et̓nū. Ecce illudv̓bū. et ī precepto ē. et ī ꝓmiſſo. ſꝫ ẜm aliud et aliud. Opꝰ enī qd̓ mādat ē ī precepto. Verces āt oꝑis ē ī ꝓmiſſo. Oꝑātibus enī ꝓmittit mercede. et ē ſtatuit illd̓v̓bū iſrael ī teſtm̄ et̓nūʳ. id ē ꝙ ex ipſo v̓bo īpleto daturꝰ eēt: aliꝙͣ et̓nū ſcilꝫ t̓raꝫchanaan. que tn̄ n̄ ē et̓na. ſꝫ et̓nū ſignificat. Ecce tres pr̄iarche mēorati ſt̓̄. quorū ſpālit̉ dicit ſe deū. Ego ſū deꝰ abrahādeꝰ yſaac. deꝰ iacob. Ecce triplex auctoritas. Dico ſtatuit ī teſtm̄ eternum ſcilicetDicens tibi dabo t̓rā chanaanfuniculum hereditatis ueſtreDicēs tibi dabo terrā chanaanº. id eſt ꝙea ſignat̉. Dedit enī eis etiā hāc t̓rā in figura et̓ne hereditatis. ad quā et̓nā hereditatē n̄ oēs ꝑtinēt. iōqꝫ addit fūi. here.ve .ſ. dabo. ſi. hereditatē celeſtē ill̓ ſol̓. qͥfūicl̓o diuīe predeſtīatiōis ſignati ſt̄. Ul̓iō dicit fūiculū.ᵉ qꝛ ſicut fūiculo diſtributa ē t̓ra ꝓmiſſiōis ī diuerſas ꝑteſ. ita īvita et̓na diuerſe ſūt māſiōeſ. Iuxta illd̓In domo. pa. m. mā. ml̓. ſūt. Tur āt celeſtis hereditas dicit̉ t̓ra chanaā nomē eiꝰaꝑit. Int̓pretat̉ enī chanaan hūil̓. qꝛ inea nēo ītrat. niſi hūil̓. Sꝫ et ex hiſtoriaidē ꝑpēdit̉. Dixit enī noe: chanaā futurū ẜuū fratrū ſuoꝝ. Iō excluſo chanaandat̉ t̓ra ſemī abrahe. His ē ẜuil̓ tīor. quin̄ māet ī domo ī et̓nū. qꝛ charitas forismittit tīoreꝫ. et māet filiꝰ ī domo ī et̓nūogrue ergo hereditas eterna dicit̉ terra chanaan. quia ab ea ſerui repellūturet filij recipiuntur.Cum eſſēt ī numero breui: pauciſſimi ⁊ īcole eius.Cū eſſet ī nūero. Tercia ꝑs. Dixerat deūgratis eſſe colēdū. qm̄ at occurrebat aīoꝑue fidei. Si deꝰ gratis ē colēdꝰ. ⁊ ipſe ēhereditas. Quid de neceſſitatibꝰ mortal̓vite fiet; ſb̓dit hic: quid pr̄ibꝰ preſtitit. ⁊iilijs eoꝝ taꝫ carne qͣꝫ fide. Dicit enī queſoſidia tꝑalis vite preſtitit pr̄ibꝰ ⁊ filijs
eoꝝ. tam carne qͣꝫ fide. ī n̄ vt his hereātſꝫ ea ad bonū eternū referāt. Qd̓ faciūtſi his allecti. iuſtificatiōes. et legē dei requirūt. Cū eſſet in nūero. Exequit̉ hiſtoriā. ⁊ breuit̓ tāgit: ꝙ ī egyptū trāſier̄t. Ꝙhoc ꝓmiſit deꝰ. cū eſſēt in nūero breuiꝰid ē pauciſſimi. an̄qͣꝫ in egypto multiplicarēt̉. ⁊ īcole .i. aduene eiꝰ .ſ. t̓re chanaāEt ꝑtrāſierūt d̓ gēte ī gētē: ⁊ deregno ad populum alteruꝫ.Et ꝑtranſierūt de gente in gentē ꝓponitbreuiter. quod poſt ei plenius narrabitet pertranſierunt de regno ſ. id eſt terrapromiſſionis. que dicitur regnum. nonꝙ tunc eſſet. ſed quod futurum eſſet: ibiregnum iſrael tranſierunt dico. ad populum alterum. Et quomodo perdurare potuerunt? Ecce.Non relīquit hoīeꝫ nocere eis⁊ corripuit pro eis reges.Non relinquit. id eſt non permiſit. hominem nocere eis ⁊ corripuit pro eis reges. ſvt regem gerare abymelech. ne noceret yſaac d̓ rebecca. et regē egyptij pharaonem. ne noceret abraham d̓ ſara. corripuit dicens.Nolite tāgere chriſtos meos ⁊ī ꝓphetis meis nolite malignari.Nolite tangere chriſtos meos. Hec verba licet in hiſtoria non ſint. tamen vellatenter dixit ea deus in cordibus hominum vel per angelum. Quod autemdicit chriſtos nullum moueat. quia iaꝫtunc chriſtiani erant. etſi latenter. UndeAbraham. exultauit vt videret diem meum. vidit et gauiſus eſt. Nullus enimpoſt hanc fidem. vel ante incarnationem vel poſt: deo reconciliatus eſt.Unus enim mediator eſt dei et hominūchriſtus ieſus. ſequitur. et nolite malignari in prophetis meis.ᶠ Hoc aperte deabraham conſtat. ꝙ propheta fuerit.et ſic de alijs credendum eſt. Sequitur