Aug. Caſſi.Ps CI

Oratio pauꝑis cū anxiaret̉ˣ ⁊ īꝯſpectu dn̄i effudit precē ſuā.Oratio pauperis cum anxiaret̉. et in conſpectu domini effudit precem ſuam.Iſte eſt quintus pſalmꝰ penitentie. et qͣrtus qui or̄o dicit̉. ¶ Pauꝑv̓o de quo agit titulus. chriſtꝰ ē. qui cuꝫeſſet diueſ. deꝰ apud deū. ꝑ quē oīa ⁊ fcāſūt. ſcūs ē pauꝑ ẜm formā ẜui. ſꝫ pauꝑiore ī mēbris. quoꝝ egeſtati ſuā addiditpauꝑtatē. vt eis ſuas coīcaret diuitiasvbi enī ſe pauꝑauit. mēbra ditauit. in qͦbus ſūt etiā penitētes. quos ī ſe trāſfigurās. id ē ī quoꝝ ꝑſona loquēs dicit. Einerē tāqͣꝫ panē māducabā. Nō enī ī ea egeſtate erat. vt hec in ſua perſona dicerepoſſet. ſed in mēbris. Ecce qūo ꝯtēꝑant̉tā ima. qͣꝫ alto. id ē vniōe vocis ꝯiūgūt̉mēbra capiti. Sicut enī ſūt duo ī carnevna. ſic et in voce vna. Sicut etiā a propheta eſaia ſpōſus et ſpōſa dicit̉ his v̓bSicut ſponſo alligauit mihi mitrā. et ſicut ſponſā īduit me ornamēto. Spōſusdicit̉ ꝓpter caput. et ſpōſa ꝓpter corpdicit̉. nec tn̄ mutat̉ vox vel ꝑſona. Chriſtus ergo pauꝑ in nob̓. et nobiſcū. et ꝓpter nos. Hic orat in ꝑſona penitentisſuā dilectionē et cauſā dilectionis recōgnoſcētiſ. ⁊ a peccatis lib̓ari. atꝫ ī pͥſtinūſtatū reſtitui petētis. et eſt ſenſus. Pſalmus iſte eſt. oratio pauperis. ſid ē chriſti qui eſt pauper. et in ſe et in membrisin quorum perſona loquitur. oratio dico habita. dum anxiaretur in miſerijs īquas deiectus eſt. per peccatum primihominis. et vt eas euaderet. effudit precem ſuum in conſpectu domini. ꝑ queꝫſoluꝫ poteſt liberari. ¶ Intentione: monet omnes ſuam aduertere miſeriam. etpetere dei miſericordiam. Modus quattuor ſunt partitiones. Prima pars eſtcaptatio deprecatiua. Secunda: flebilis narratio. ibi. Quia defecerunt. Tercia pars eſt certitudo impetrandi veniāibi. Tu autem. Quarto dicit qd̓ de ſuabreuitate tranſeat ad eternitatē. ibi. Reſpōdit ei. Et quia in titulo tria memora

uit ſcilicet orationem. paupertatem. anxietateꝫ: ſingula ſuis locis exequuturusab oratione incipit dicens:OMINEexaudi orationem meam: et clamor meusad te ueniat.Domine exaudi orationem meam. Ecceoratio. Deinde repetit. et clamor meusEcce oratio creuit in clamorem. ad teveniat. Non obſtet mihi nubes peccacatorum. que iniquis obſiſtit. Unde hieremiam. Oppoſuiſti nubem ne tranſeatoratio. Ideo autem geminatur oratioquia in geminatione iſta affectus penitentis oſtenditur. Et eſt hic figura epynomē: ꝑ tres v̓ſus .i. crebra repetitō ſnīeNon auertas faciem tuā a mein quacunque die tribulor inclīa ad me aurem tuam.Non auertas. et cetera. Et quia oro etclamo. da aurem. da facieꝫ preſertim: qꝛtribulor et inuoco. ⁊ hoc ē quod ſequit̉Non auertas a me penitente. ſed a peccatis. faciem tuam. Reſpuis quidem munus iniquorum. ſed non penitentiā deuotorum. et inclina ad me.ʳ id eſt mihihumili. aurem tuaꝫ in quacunqꝫ die tribulor. Hoc ideo dicit. quia in mēbrisnon vno tantum. ſed oī tꝑe tribulat̉. EtIn quacunqꝫ die inuocauerote: uelociter exaudi me.Uelociter exaudi me. ſquia non iam terram terrenus. ſed celum redemptus peto. cui deſi derio dicis. Adhuc te loquēte dicam. Ecce aſſum. Exaudi dico. in qͣcunqꝫ die inuocauero te. Hoc ideo dicit. qꝛ in oībus fidelibꝰ et oī tꝑe īuocat.Quia d̓fecerūt ſicut fumꝰ dieſmei: ⁊ oſſa mea ſicut cremiū aruerunt.