Augꝭ CaſſiʳPSALXCII.
pa. vel iuſticie ꝑ aſꝑa. Bona em̄ pn̄tia adeo nobis donata ꝯſolatio ſūt. cū deſūtiuſticia ē. Conſolat̉ em̄ nos deus et emēpat. In vtroqꝫ ergo ſimꝰ ei grati dicētesOnū eſt ꝯfiteri dn̄o: etpſallere nomini tuo altiſſime. Bonū eſt ꝯfi.ʸ vocedno vt mala nobis: bona deo tribuamꝰpuerſi et ꝑturbati qui ſunt ſine ſabbatomentis bona ſibi tribuūt. mala vero velſathane tribuunt quaſi coegerit vel fatoſtellarū qd̓ eſt accuſare creatorē vel aꝑtedeo tribuūt. Ꝙ. ipſe hoc voluerit. Contra autē docet iſte pſal. ſcꝫ ꝯfiteri dn̄o invtroqꝫ in peccato qꝛ tu feciſti: in bono qꝛipſe fecit. ⁊ ſic pſalles noī dn̄i: gloriā dn̄iquerens nō tuā. vnd̓ ſubdit. et bonū eſtpſal. ſoꝑe no. tu. o altiſ. Deind̓ duobuspredictis duo alia reddit. Ꝙ. dico bonūē ꝯfiteri. ſad quā rē?Ad annunciandū mane miſericordiā tuā: ⁊ ueritatē tuā ꝑ noctem. Ad annunciandū mi. tuā ma. i.qn̄ bn̄ ē. qd̓ ē miſeri cordia? qn̄ ergo bn̄ eſttibi: annuncia .i. lauda miſericordiā dei⁊ ad annun. veri. tu. nō crudelitate ꝑ noctē .i. in aduerẜ. Ꝙ. qn̄ male ē tibi laudaveritatē qua iuſte flagellat. Et ē ſenſus.in ꝓſꝑis que ꝑ mane: et in aduerẜ que ꝑnocte ītelligunt̉ laudare debes. Sequit̉In decacordo pſalterio cū cantico in cythara. In decacordo pſal.Q. bonū eſt etiā pſallere. In pſalterio .i.in ſpū viuificato. Pſalteriū em̄ a ſuꝑiori r̓odit ſonū. ⁊ iō ꝑ ipſū ꝯgrue viuificōſpūs ītelligit̉ pſalterio dico: decacordo..i. x. preceptoꝝ ꝑ quoꝝ obſeruantiā ſpiritꝰ homīs .i. rō viuificat̉. In hoc pſalterio pſallit quia ſpū viuificato ꝑ obſeruātia decalogi cū hilaritate bn̄ agit. in pſallendo em̄ hylaritas ē. Quicꝙͣ ergo faciscū hylaritate bn̄facis. Qui aūt cū triſticia bonū facit d̓ eo fit nō ipſe facit. ⁊ portat pſalteriū. ſed nō cantat in eo. bonū ēpſallere ⁊ iā cū can. l. i. verbo. et in cy. i.oꝑe. Si eī bn̄ loqueris tm̄ canticū ē ſine
cythara. Si oꝑaris et nō loqueris cythara eſt ſine cantico. iō et bn̄ loquere et bn̄fac vt ſit cythara cū cantico. Uel bonū ēpſallere cū can. in cy. .i. cū gaudio ī carnis mortificatione et in actualibus rebꝰCythara em̄ ab inferiori reddit ſonū.Quia delectaſti me domine īfactura tua: et in operibus manuum tuarum exultabo.Quia dele. me. Iō bonū eſt pſallere et ꝯfiteri: qꝛ hoc in me feciſti. et hoc ē. Quiadelec. me dn̄e in fa. tuaʳ .i. in eo qd̓ in mefacis. Tu em̄ feciſti ſi bn̄ ago.ʳ vn̄ apl̓s.Ipſius figmentū ſumus creati in fide. etin operibus bonis niſi em̄ te reformaretdeus ad bona oꝑa non noſſes niſi peccatū. vn̄ in euan. Qui loquit̉ mendaciūᶠ d̓ſuo loquit̉. Hoc em̄ dn̄s in euang. dicit.Omne aūt peccatū mendaciū eſt: qꝛ ꝯtralegē eſt et veritatē. ergo qui loquit̉ mendaciū de ſuo loquit̉ .i. de ſuo peccat quipeccat. Sed qui loquit̉ veritateꝫ de deoloquit̉. ſqꝛ ſolus deus verax. omnis homo mendax. Hec ē bona ꝯfeſſio. Sequit̉et in oꝑibus ma. Ꝙ. d. deinde exul. nonin mea felicitate ſed in oꝑi. ma. tua. ʳ. i. ſiquid boni ago d̓ te exulto. Sed quid d̓his qui male viuūt et florent inde ꝑturbat̉ animus et ꝑdit ſabbatū: qꝛ videt ſe īx. cordis .i. in oꝑibus legis eē. et mala tn̄pati. Aliū vero videt ſine his eē et florere. vn̄ ait.Quam magnificata ſunt opera tua domine: nimis profunde facte ſunt cogitationes tue.Quā ma. ſūt op. t. do. ni. ꝓfū. fa. ſūt co.tu. ā quibꝰ facis vt boī laborētᶠ ⁊ mali floreāt. qd̓ iō ē qꝛ illi ſūt alieni hi filij. Sꝫ.Uir inſipiens non cognoſcet:et ſtultus non intelliget hec.Uir īſi. vel īprudēs qͥ n̄ ꝓuidet ſibi in futuro n̄ ꝯg. ⁊ ſtul. ī qͥ neſcit ſe cedi vt ſit heres dimiſſo exhr̄dato cui ꝑcit̉ a flagellon̄ ītel. hec que ſecūt̉ et que dicta ſūt. Nōīſipiēs ē ille qͥceleſti ſapīa vacuus hūaīsv̓ſutijs plenꝰ ē q̄ n̄ noſcit oꝑa dei qꝛ caſu