Aug.I Hie. Al. Caſſi.PsFQRRV:
te. ꝯuer. ad cor. qui a ratione exceſſerantvl̓ ẜꝫ aliā litterā. qui ꝯuertūt cor ad ipſūnon ad alium: vel ad aliud.Uerūtamen ꝓpe timētes eumſalutare ipſiꝰ: ut ihabitet gloria in terra noſtra.Uerūtamē ꝓpe. Ꝙ. d. pacē loquit̉ ſuperom̄s. tn̄ ex ſyon ſpēs decoris eiꝰ. ⁊ hoc ē.Uerūtn̄ ſa. ip. dei .i. chriſtꝰ corꝑalit̓ erit.ꝓpe timē. e. i. iudeos qui eum timebāt.vbiqꝫ demonia colebant̉: a gentibꝰ timebant̉: In gēte aūt iudeoꝝ deus timebat̉:deꝰ colebat̉. licet ꝓ t̓renis. his ꝓpe erat n̄gentibꝰ que hec petebāt a diabolo. Licetergo gn̓al̓ ſit mīa ſuꝑ om̄s: tn̄ aliqͥd ſpāle⁊ ꝓpriūᶠ ī gente iudeoꝝ factū ē. vn̄ ſb̓ditut ī ter. no. in qͣ natus ſū dicit ꝓpheta.iha. gl̓ia. Ibi enī pͥmo fuit templū ſacrificia dei. ibi patriarchę. ibi chriſtus de eisnatꝰ. ibi apparuit chriſtus. ibi īnumerafiūt mirabilia. ul̓ ita ꝯtin̄. Licet ſuꝑ om̄sloquit pace. verū tn̄ ſa. ip. i. ſaluatio queꝑ ipſū ē: erit ꝓe. ti. e. i. tm̄ his qͥ dū ſtāt videt ne cadāt. tal̓ vtiqꝫ vt īha. glo. i. īmortalitas. ī t̓. no. i. ī corꝑe nr̄o mō mortali.Aīa ⁊ ueritas obuiauerūt ſibiiuſticia ⁊ pax o ſculate ſunt.Oīa ⁊ v̓itas. Poſtqͣꝫ dixit ex qͣ gente naͣſciturꝰ ſit chriſtus: addit que ſit preſtiturus. Ꝙ. d. chriſtꝰ ē ꝓpe timētes ſe. ⁊ mīaque ē ī nouo. t. manifeſtaʸ ī gētibꝰ que lōge erāt. ⁊ v̓itas .i. īpletio ꝓmiſſionū veteris. t. que ſūt īpleteʸ in iudeis: qui ꝓpeobuia. ſibi .i. ꝯueniēt ī chriſto. vn̄ apl̓usait. Dico enī ieſuꝫ chriſtū miniſtrū fuiſſecircūciſiōis: ad īplendas ꝓmiſſiōes pr̄mSentes aūt ſuꝑ .i. de mīa honorare deū?⁊ alibi. Euāgelizauit pace his qui erāt lōge: ⁊ pacē his q̄ erāt ꝓpe. Sequit̉. iuſti.⁊ pax cū deo. oſcū .ſ. i. ꝯueniūt ī hoībꝰ.Amāt enī ſe hec duo: vt qui facit iuſticiāīueniat pace̓: ⁊ nō alit̓. Sꝫ qūo hec factaſūt; Ecce qūo: ⁊ per quid.Ueritas de terra orta ē: ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit.Ueritas or. ē d̓ t̓. ⁊ iuſti. d̓ ce. celoꝝ ꝓſpę.
i. chriſtꝰ īᵉ de femīa natꝰ ē: vt iuſticia d̓ celo ꝓſpiceret .i. vt iuſtificarēt̉ a deo hoīesSic enī v̓itas hꝫ qd̓ ꝓ iuſtificādis offerret. vl̓ v̓itas de t̓. or. ēſ .i. cōfeſſio de hoīepeccatore nata ē: vt ſe accuſet. Cinerem ⁊t̓rā ſe eſſe cognoſcēs. Cui dictū ē: terra es⁊ ī terrā ibis. ⁊ ſic: iuſti. d̓ ce. celoꝝ ꝓſpe.Sicut publicanꝰ ꝯfitēs: redijt iuſtificat̉ꝓſpicit iuſticia de celo. Ꝙ. d. Deꝰ parcamꝰ huic: qꝛ n̄ ſibi parcit. ignoſcamꝰ huicqꝛ agnoſcit pctm̄ ſuū. d̓ ce. ergo iuſti. ꝓſpex .i. a dn̄o deo data ē. iuſtificatio penitenti. De celo eſt iuſticia.Eteni dn̄s dabit benignitatem⁊ terra noſtra dabit fructu ſuūEtenī do. da. be. ſvl̓ ſuauitatē .i. affectuꝫbonū: vt delectet bn̄ agere: quē nō poſſumꝰ alit̓ hr̄e niſi det. ⁊ ſic t̓. no: da. fru. ſu.i. oꝑa bona. v̓e dabitꝭ benignitatē: qꝛIuſticia ante eum ambulabit.⁊ ponet ī uia greſſos ſuos.Iuſticia ambu .i. accreſcet: vl̓ ꝑcurret: an̄eū. ꝑans viā ei. ¶Prima hoīs iuſticia eſtvt puniat ſe malū: ⁊ faciat ſe bonū. ⁊ hecē via deo: vt veniat ad eū. Qui enī pctāſua odit: iā īcipit eē ſil̓is deo qui ea oditFac ergo te ſil̓eꝫ deo: ⁊ ꝑa ei viā ī ꝯfeſſiōepctōꝝ. vn̄ Iohānes ait. ꝑate viā dn̄o ꝯfitēdo: ⁊ penitēdo. vn̄ Eſayas. Eijcite lapides d̓ plateis .i. pctā d̓ cordibꝰ vr̄is. ⁊ ipſe dn̄s veniēs ⁊ viſitāſ. ponet ī via. ſic ꝑata. greſ. ſu.ᵉ īpolluta nāqꝫ via eiꝰ ē: ⁊ noſergo eijciētes lapides. ſpinas. ⁊ tribuloſd̓ cordibꝰ nr̄is. paremꝰ viā dn̄o. īponēteſveſtim̄ta nr̄a cū apl̓is ſr̄ aſinā: cui īſeditſaluatoͣ: atqꝫ cū turba ſternētes viā veſtimētꝭ: ramiſqꝫ arboꝝ ⁊ floribꝰ. atqꝫ cū eisclamemꝰ. Oſāna fili dd̓. LX.XX.V.I.Oratio Dauid.vRatio dd̓. Ps iſte ſcd̓us eſt eoꝝ q̄noīe or̄onis ītitulāt̉ʸ ī quo pſalmochriſtꝰ dei filiꝰ: ⁊ hoīs vnꝰ deꝰ cū pr̄e: vnꝰhō cū hoībꝰ: orat ī forma ẜui qͥ orat̉ a nobis ī formā dei. Orat enī ꝓ nob̓: ⁊ orat īnobis: ⁊ orat̉ a nobis. Orat ꝓ nobis vtſacerdos nr̄. Orat ī nobis vt caput nr̄morat̉ a nob̓ vt deꝰ nr̄ chriſti aūt or̄o fide