Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Aug.I Hie. Al. Caſſi.PsFQRRV:

te. ꝯuer. ad cor. qui a ratione exceſſerantvl̓ ẜꝫ aliā litterā. qui ꝯuertūt cor ad ipſūnon ad alium: vel ad aliud.Uerūtamen ꝓpe timētes eumſalutare ipſiꝰ: ut ihabitet gloria in terra noſtra.Uerūtamē ꝓpe.. d. pacē loquit̉ ſuperom̄s. tn̄ ex ſyon ſpēs decoris eiꝰ. hoc ē.Uerūtn̄ ſa. ip. dei .i. chriſtꝰ corꝑalit̓ erit.ꝓpe timē. e. i. iudeos qui eum timebāt.vbiqꝫ demonia colebant̉: a gentibꝰ timebant̉: In gēte aūt iudeoꝝ deus timebat̉:deꝰ colebat̉. licet t̓renis. his ꝓpe eratgentibꝰ que hec petebāt a diabolo. Licetergo gn̓al̓ ſit mīa ſuꝑ om̄s: tn̄ aliqͥd ſpāle ꝓpriūᶠ ī gente iudeoꝝ factū ē. vn̄ ſb̓ditut ī ter. no. in natus ſū dicit ꝓpheta.iha. gl̓ia. Ibi enī pͥmo fuit templū ſacrificia dei. ibi patriarchę. ibi chriſtus de eisnatꝰ. ibi apparuit chriſtus. ibi īnumerafiūt mirabilia. ul̓ ita ꝯtin̄. Licet ſuꝑ om̄sloquit pace. verū tn̄ ſa. ip. i. ſaluatio que ipſū ē: erit ꝓe. ti. e. i. tm̄ his ſtāt videt ne cadāt. tal̓ vtiqꝫ vt īha. glo. i. īmortalitas. ī. no. i. ī corꝑe nr̄o mortali.Aīa ueritas obuiauerūt ſibiiuſticia pax o ſculate ſunt.Oīa v̓itas. Poſtqͣꝫ dixit ex gente naͣſciturꝰ ſit chriſtus: addit que ſit preſtiturus.. d. chriſtꝰ ē ꝓpe timētes ſe. mīaque ē ī nouo. t. manifeſtaʸ ī gētibꝰ quege erāt. v̓itas .i. īpletio ꝓmiſſionū veteris. t. que ſūt īpleteʸ in iudeis: qui ꝓpeobuia. ſibi .i. ꝯueniēt ī chriſto. vn̄ apl̓usait. Dico enī ieſuꝫ chriſtū miniſtrū fuiſſecircūciſiōis: ad īplendas ꝓmiſſiōes pr̄mSentes aūt ſuꝑ .i. de mīa honorare deū? alibi. Euāgelizauit pace his qui erātge: pacē his erāt ꝓpe. Sequit̉. iuſti. pax deo. oſcū .ſ. i. ꝯueniūt ī hoībꝰ.Amāt enī ſe hec duo: vt qui facit iuſticiāīueniat pace̓: alit̓. Sꝫ qūo hec factaſūt; Ecce qūo: per quid.Ueritas de terra orta ē: iuſticia de celo ꝓſpexit.Ueritas or. ē. iuſti. ce. celoꝝ ꝓſpę.

i. chriſtꝰ īᵉ de femīa natꝰ ē: vt iuſticia celo ꝓſpiceret .i. vt iuſtificarēt̉ a deo hoīesSic enī v̓itas hꝫ qd̓ iuſtificādis offerret. vl̓ v̓itas de. or. ēſ .i. cōfeſſio de hoīepeccatore nata ē: vt ſe accuſet. Cineremt̓rā ſe eſſe cognoſcēs. Cui dictū ē: terra es ī terrā ibis. ſic: iuſti. ce. celoꝝ ꝓſpe.Sicut publicanꝰ ꝯfitēs: redijt iuſtificat̉ꝓſpicit iuſticia de celo.. d. Deꝰ parcamꝰ huic: qꝛ ſibi parcit. ignoſcamꝰ huicqꝛ agnoſcit pctm̄ ſuū. ce. ergo iuſti.ſpex .i. a dn̄o deo data ē. iuſtificatio penitenti. De celo eſt iuſticia.Eteni dn̄s dabit benignitatem terra noſtra dabit fructu ſuūEtenī do. da. be. ſvl̓ ſuauitatē .i. affectuꝫbonū: vt delectet bn̄ agere: quē poſſumꝰ alit̓ hr̄e niſi det. ſic. no: da. fru. ſu.i. oꝑa bona. v̓e dabitꝭ benignitatē: qꝛIuſticia ante eum ambulabit. ponet ī uia greſſos ſuos.Iuſticia ambu .i. accreſcet: vl̓ ꝑcurret: an̄. ꝑans viā ei. ¶Prima hoīs iuſticia eſtvt puniat ſe malū: faciat ſe bonū. hecē via deo: vt veniat ad. Qui enī pctāſua odit: īcipit ſil̓is deo qui ea oditFac ergo te ſil̓eꝫ deo: ꝑa ei viā ī ꝯfeſſiōepctōꝝ. vn̄ Iohānes ait. ꝑate viā dn̄o ꝯfitēdo: penitēdo. vn̄ Eſayas. Eijcite lapides plateis .i. pctā cordibꝰ vr̄is. ipſe dn̄s veniēs viſitāſ. ponet ī via. ſic ꝑata. greſ. ſu. īpolluta nāqꝫ via eiꝰ ē: noſergo eijciētes lapides. ſpinas. tribuloſ cordibꝰ nr̄is. paremꝰ viā dn̄o. īponēteſveſtim̄ta nr̄a apl̓is ſr̄ aſinā: cui īſeditſaluatoͣ: atqꝫ turba ſternētes viā veſtimētꝭ: ramiſqꝫ arboꝝ floribꝰ. atqꝫ eisclamemꝰ. Oſāna fili dd̓. LX.XX.V.I.Oratio Dauid.vRatio dd̓. Ps iſte ſcd̓us eſt eoꝝnoīe or̄onis ītitulāt̉ʸ ī quo pſalmochriſtꝰ dei filiꝰ: hoīs vnꝰ deꝰ pr̄e: vnꝰ hoībꝰ: orat ī forma ẜui orat̉ a nobis ī formā dei. Orat enī nob̓: orat īnobis: orat̉ a nobis. Orat nobis vtſacerdos nr̄. Orat ī nobis vt caput nr̄morat̉ a nob̓ vt deꝰ nr̄ chriſti aūt or̄o fide