Aug. j Caſſi.PsLXXVIIII.

Ut quid deſtrūxiſti maceriameius: ⁊ uindemiāt eam omnesqui pretergrediunt̉ uiam.Ut quid deſtruxiſti. Ꝙ. d. ita dilatata eſtvinea. Inde quid ei accidit: euerſa ē gēsilla. et hoc eſt. Deſtrux. mace. eiꝰ .i. munitionē. Haceria ē que de ſolis lapidibuſſit circa vineas. et vind̓ .i. expoliant: ⁊ diripiūt eam. om̄s q̄ pret̓gre. viā .i. legē: vl̓chriſtū .ſ. gentes que idola colūt. vl̓ viātrāſeuntes ſunt quicūqꝫ temꝑalit̓ dominātes. ⁊ vt quid accidit hoc ei?ʸ quia ſuꝑba fuit: etiā aduerſus plātatoreꝫ: ⁊ ſeruos occidit ad ſe miſſos: ⁊ etiā filiū heredē. Ideo deſtructa ē eius maceria et īuenerūt gentes eccl̓iam deſtructā: et deleuerūt: hoc pͥmo plāgit aſaph: ſꝫ nō ſine ſpeExterminauit eam aper d̓ ſilua⁊ ſingularis ferus depaſtꝰ ē eā.Ext̓minauit eā. De dirigentibꝰ enī cor iāloquit̉. vn̄ in ſequēti ait. O deus v̓tutuꝫ⁊cͣ. ſed ante exponit qͣliter vindemiauer̄tExt̓minauit ē. i. extra t̓minos patrie eiecit eam. Aꝑ veniēs d̓ ſiluaʳ .i. de gentibꝰAper ē veſpaſianus fortis: ⁊ ſeuꝰ: ⁊ contrariꝰ illis .i. iudeis: qui inter cetera hoca īal habent immūdū qui venit de ſilua.Gentes enī ſilue erāt. ſola gens illa vineaerat: ſed qn̄ crediderūt gentes īpletū ē illud. Exultabūt o. ligna ſil. ⁊ alibi. Inuenimus eā ī campis ſilue. ſequit̉. et ſingularis fe. depa. ē eāᵉ .i. tytus qui reliquiasiudeoꝝ terribili depaſtione cōſumpſit:qui dicit̉ ſingularis .i. ſuꝑbus. Dicit enīomnis ſuꝑbus: ego ſum: ego ſū: ⁊ nemoalius. vel ꝓ eodē accipit̉ aꝑ et ferus. naꝫſiugularis ferus ipſe eſt aꝑ qui vaſtauitſ. romanus exercitus.Deus uirtutū ꝯuertere: reſpice de celo ⁊ uide ⁊ uiſita uineāiſtam. Deꝰ v̓tutū ꝯuertere. Sed quofructu hec paſſi ſumꝰ vt ſic ſanemur ⁊ cōuertamur et hoc dicit orādo. O deꝰ v̓tutū ⁊c. l̓ ſic ꝯtin̄. Ita vaſtata ē vineaʳ ſꝫ vtreliquie ſalue fiāt. o deꝰ v̓tutū ꝯuer. abira in finē ſeculi. ⁊ reſpice miſericordie ī

tuitu. d̓ celo celoꝝʳ .i. ſupplices tu ſerenaſpice ꝯmutatis ī meliꝰ. hoc remediū prcatur aſaph. ⁊ vide quibꝰ peccatis laboret et ꝑeat hō. vl̓ vide .i. faciā cognoſcerete: l̓ pctā ſua. ⁊ viſi. vi. iſtā. īfirmā. ſana.Et perfice eam quaꝫ plantauitdextera tua: ⁊ ſuꝑ filium hominis quem ꝯfirmaſti tibi.Et ꝑfice eā. ſnō aliā īſtitue: ſed hāc ꝑfice.In hac enī ē ipſū ſemē abrahe ī quo benedicent̉ om̄s gentes. Ibi eſt radix queportat oleaſtrū. ꝑfice dico: qꝛ cecitas exꝑte ꝯtigit in iſrl̓: vt ple. gen. ītra. et ſic oiſ. ſal. fi. quā plā. i. inchoauit: dext̓. t. i. ꝓpiciatio tua.Liter totū pōt dici ita vt pͥus fundamētū hyſtorie de iudeis iaciat̉.Deinde edificiū ſpūal̓ intelligētie d̓ eccleſia addat̉. Per myſticas enī ſimilitudines que geſta ſunt. dicit .i. ita dicit ea quead litterā facta ſūt de iudeis ſb̓ ſimilitudine vinee: ⁊ palmitū et huiuſmodi: qd̓etiā myſteriū .i. myſticū ſenſū īnuit. Sūtenī ſimilitudines que nō ſūt myſtice. Q.d. ſalui erimꝰ: qꝛ ita preſignaſti olim. qn̄vineā de egy. tn̄. hoc ad litterā. ita vt prius accipiat̉. eiec. gen. ⁊ plan. eā. nec hocmutat̉ ad hyſtoriā. Ad lr̄aꝫ enī vinea ēgens iudeoꝝ. in typo eccl̓ie: que myſticeꝑ vineā accipit̉: quia īter turbas vmbratiles peccantiū. fruge ſcōꝝ ornat̉ ſicut vinea fructu ornat̉ īter folia: ⁊ foſſa tribulationū: ⁊ martyrio deputata plꝰ creſcit.Sicut vinea ⁊ ſecl̓aris preſſure torcularibꝰ eliqͣta ad celeſtē cellā trāſſert̉. Sicutergo illos iud̓os d̓ egypto trāſtuliſti. ita⁊ vineā .i. eccl̓iaꝫ d̓ egy. .i. d̓ tenebris ignorātie ⁊ cecitatis. trāſt. ⁊ eie. gen. viciorū⁊ plā. e. ī v̓tutibꝰ ſequit̉ʳ Dux itineris fu.l ꝯſpec̄. e. Ad lr̄aꝫ dū irēt ī colūna nubis⁊ ignis precedebat eos. ⁊ plā. rad. e. i. pͥſici pes iudeoꝝ. ⁊ īpleuit t̓. ꝓmiſſiōis. Deinde ſequētia ẜm hyſtoriā n̄ mutāt̉. Syſtice de eccl̓ia totū ſic accipit̉.ⁱ Qualit̉ ꝑorbē dilatata ē oſtēdit dicēs. Dux itineris fu. dū eā ducit ſpūali itinere ꝑ hoc d̓ſertū ſeculi. ⁊ plā. radi. e. eccl̓ie .i. ꝓphe