Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Caffi. Aug. lPsLXXVII.

natā pudicicie v̓tus ē hāc autē laxare adoēs motus mors aīe ē. Morte igit̉ pecu ſtultoꝝ caſus on̄dit̉ velut beſtialit̓viuentes motus illicitos ꝯtinētie frenonon cohibēt. ſequit̉ et poſſ. e. ig. nec hocī exodo legit̉. ſed myſtice tm̄ ītelligere cogūt̉. Ignis ergo ī exodo niſi grādine ī fulgoribus vt fructꝰ led̓et. accipit̉ tn̄ legit̉ poſſeſſionē incēdiſſe ſigīficatimmanitatē iracūdie etiā hoīcidiū fitignis ē cupiditas que poſſeſſiōm .i. ſtatum̄tis qͥcqͥd boī ē ex dote nature vaſtatꝰMiſit ī eos irā indignatōis ſue. īdignatōꝫ t̓bulatōꝫ immiſſionem angelos malos.Miſit eos in iramʳ Nouē plagas enumerauit an̄ v̓o qͣꝫ decimā exponat ad exaggeratōnem ipſius d̓cīe. plage hoc ponitet quibꝰ mīſtris. et tūc ille figuraleſ nūciſte ſpūales plage ꝯtīgāt īt̓ẜit on̄dēs ordīeꝫ vīdc̄e ſubdit. Miſit ī e .i. ī vīdcāꝫ vtiqꝫ ad correctōꝫ. ſꝫ irā īdignatiōisſue. expoīt qd̓ dixerat aſcēdēdo .ſ. miſit indignatōꝫ poſtea irā. dein̄ t̓bulatiōmEcce ordo vīdicte. Prius pccīs deusiraſcit̉ qn̄ ꝯpūgimur. in maliciaꝫ hoīsin ſua .i. in hoīs indignatiōe. irā tribulatōꝫ derelīqͥt vt ſuis ꝑuerſitatibꝰ affligā deo obediūt vt ibi dicit̉ ꝓpt̓ea tradidit illos deus ignominie. Indignatiohoīs ꝑtinet ad tumidā ſuꝑbiā. ira ad nefandam audaciā. tribulatō ad ꝯfuſā deſꝑatōꝫ ʳ. Hec aūt miſit deꝰ ī eos īꝑtiēdo maliciā. ſꝫ gr̄e ſubtractōneꝫ ī hec cad̓eꝑmittendo. vn̄ ſubdit. et miſit ī eoſīmiſ. nes. an. ma. em̄ his predictis malis et vicijs corrupti fuerīt. tūc diabolos ad īmiſſiones illicitas precipitāt̉ nudati d̓fenſione d̓i. vl̓ miſit ī eos indigna.et irā et tribulatōꝫ .ſ. īmiſſiōꝫ .i. indignatōꝫ dico et irā. et tribulatōꝫ īmiſſā per āgeloſ maʳ. Iuditō vtiqꝫ dei hec facta ſūtī illis per malos angl̓os fiūt que ī malishoībus ī hoc ſcl̓o malo qͣſi ī egypto etpothaneos vbi hūiles eſſe debemꝰ donecveīat ſcl̓m quo exaltemur. Qd̓ aūt ī hocpſalmo de mal̓ angel̓ dr̄. trāſitorie pre

teundū videt̉. Sciendū itaqꝫ ē. qd̓ et malis angelis deꝰ vtit̉ bn̄ ꝯueniēter et iuſtequos quidē qͣntū ad ſubſtātiaꝫ ipſe fecitmalos v̓o ipſe fecit ſicut et hoīs creaturis dei male vtit̉. Utit̉ deꝰ mal̓ angel̓ ſolū ad pūiēdos malos ſicut ī regeachab. quē fallacie ſpūs ſeduxit vt cad̓etī bello. v̓m etiā ad ꝓbandos maīfeſtādos bonos ſic̄ fecit iob ſicut maluſ vtit̉ viſibili mat̓ia elem̄toꝝ ſ. t̓raaqͣ aere igne ſuo ſolū ī neceſſariiſſed etiā ī ſuꝑfluis et ludicris et artificioſis oꝑbꝰ. ſic angeli boni et mali elemētisvtunt̉ eiſdē ꝓut cuicūqꝫ ptās ē. que ē eisamplior qͣꝫ hoībꝰ et ē maior bonis qͣꝫ malis. tn̄ ẜm nutū dei. ſꝫ diuerſo In malis nāqꝫ hoībus pōt diabolus vt in ſuopecore. niſi ꝓhibeat̉ a maiori ſ. a deo inbonis aūt poteſt. niſi ꝑmittat̉ ad ꝓbā ad ꝑdendū ſicut homo vt pecorealienoʸ faciat qd̓ vult ptātē expectat. ſibidari ab eo cuius eſt. Notand̓ etiā qꝛ āgelos bonos pūit deꝰ malos. ſic̄ ſodomāſed iuſtos eos ꝓbari mihi occurritEt obſtīatio ergo ī egyptijs ſcā ē ā. ma.qͥbꝰ aīca ſūt vicia mala moꝝ figurataplagas eoꝝ eos deū īmiſſa ſūt. eniꝫdeꝰ tradidit illos ī ꝯcupiſcētiā illi ſūtſtri vt ī mat̄ia ſui oꝑis. ʳ Poſſumꝰ ergoſin̄ dubitatōe mal̓ angel̓ attribuere mortes pecoꝝ mortes pͥmitiuoꝝ. et obd̓uratōꝫ egyptioꝝ. hāc em̄ iniqͥſſimā et maligniſſimā obſtinatōꝫ deꝰ facere dr̄ īſtigādo īſpirādo. ſꝫ d̓ſerēdo fac̄: vt illi oꝑent̉ ī filijs diffidētie qd̓ deꝰ d̓bite iuſteqꝫꝑmittit. Ea v̓o que mirabilit̓ creaturisfcā ſūt mal̓ āgel̓ t̓buere audemꝰ ſi ioatt̄buūt̉ demoībꝰ qꝛ pene īfligebāt̉ conſequēs ē vt etiā ſodomā āgelos malos ēuerſā ēe credāꝰ et eoſd̓ ad abrahā et lothhoſpitō ſuſceptos qd̓ abſit.ʸ āgl̓os ergo malos pūit deꝰ bonos malos hoīesſꝫ bonos tm̄ corꝑalibꝰ peīs maloſ aūtꝑalibꝰ ſpūalibꝰ. bonos v̓o āgl̓os. malos hoīeſ tm̄ pūit corꝑalibꝰ ſpūalibꝰUiā fecit ſeīte rre ſue: ⁊n̄ benispeꝑcit a morte aīaꝝ eoꝝ: iumta eorum in morte concluſti.