Aug. ſ Caſſi.Ps

LXXVI.

re poteroʸ Et qͣd inueniſti? ꝙ n̄ ī eternūrepellꝫ deꝰ hoīeꝫ et hoc ſb̓ īt̓rogatōe dic̄Nunquid in eternum proiiciet deus: ⁊ non apponet ut cōplacitior ſit adhuc.¶ Nunqd̓ in et̓. ꝓi. deꝰ hoīeꝫ abſit. Aduerte ſaltꝰ trāſilientis. Inuenerat ſupratepiū ī hac vita. nuſqͣꝫ fidē. nuſqͣꝫ ꝯſolationē. ad quoſcūqꝫ hoīes intēdebat ſcādalū inuelebat ī eis. Nuſqͣm ergo ſecurꝭideo trāſiliuit ad deū vt ibi letet̉. ſꝫ garric̄s foris d̓ deo. reprehēdit̉ foris ab inimicis. vn̄ ad cor redijt. Sꝫ qꝛ illi taceremalum erat ne ſil̓et a bonis anguſtiatusin hac vita: vehemēter. de alia vita multum cogitauit. vbi non eſt tentatio. necceſſauit trāſilire: etiā ſpiritū ſuū. donecveniret ad fineꝫ. De quo titulus ait vbihoc inuenit qd̓ nō inet̓nuꝫ ꝓijciet deus¶ Alit̓ ab illo loco. Renuit cōſolari Ꝙ.d. Merito nō ſū deceptus. qꝛ adeo exqͣſiui deum. qd̓ Aīa m. ren. ꝯſo. in alijs rebus qͣꝫ in deo. et iō: memor f. d̓i. in quoſuauitas. et delectatus ſū ī eo. et exercitatus ſum. inquirendo magnitudinē ſapiētie. et potentie eius. et defe. ſp. m. quiares eſt incōprehēſibil̓: DIAPSAL.Anticipauerunt uigilias ocunmei turbatꝰ ſū ⁊ nō ſū locutus¶ Dyapſalma. Anticipauerunt. ⁊cͣ. Secunda pars. Inuēto deo. qui ſolus bonum eſt ei. deliberat. an ſit eum reducturus. Scd̓m lectionem aug. que preceſſitnon eſt hic partitio. Exponit quomodoexercitatus ſum. vl̓ fui. ita .ſ. ꝙ. antici. vigl. aliorum ocu. m. vt ille facit. qui antetempus ſurgit: ad negociū. vel oculi noſtri .i. affectiones mee. antici. vigi .i. ſedulitate alioꝝ vel ꝑ vigilias ſignificat nocturnos. quos vſualit̓ ſic vocamꝰ quosfacimus ī laudibus dei Ꝙ. d. ante aliosī nocturnis laudaui deū. et vigilans turbatus .ſ. qꝛ non potui cōſequi qd̓ queroqui dormit ī mūdanis. ſomniat ſe beatūet non ſum lo. i: non murmuraui cōtradeum vel ideo turbatus eſt. qꝛ dū nocteſecreta animi ſui perquirit. videt huma

nū genꝰ ī peccata ruere: et pio dolore ꝓalijs cruciat̉ qͥ iā vicia trāſiliuit ſꝫ tacetn̄ loquit̉. qꝛ nocte n̄ hēt ſolaciū humanicolloqͥi quo tꝑe cautiꝰ cogitat. vn̄ ſb̓ditCogitaui d. Ꝙ. d. iō ſū turbatꝰ qꝛ cogitaui. d. āti. ª. ade. ī qͥbꝰ corruit hō a ſtabilitate ſua .i. cogitaui qͥd ꝯtigit ade. ꝓ inobediētia. et ex illo cognoui hūc d̓fctm̄hōis ēe. et eꝯtra annos ete. quos hō ꝑſiſtēs hr̄t ī mēte hūi. ꝙ n̄ ſtulti Q. d. vidibona que ꝑdidi. et mala que īueni. et iōturbat̉ iſte. qꝛ hō deſid̓at dies antiquoset eternos negligit. Et etiā medi .ſ. no. i.ī hoc d̓fectu. cū corde i. i. cuꝫ rōe ſi quomō poſſē redire ad annos et̓nos cū rōetacitus loqͥt̉ qͥ ī ea qͥetus exercet̉. et exercitabar In ipſa meditatōe. et ſcope ſpi.mn. i. purgabā mentē meā vt vid̓e poſſeꝫAlij int̓pretes dicūt ventilabaꝫ ſpm̄. m.i. virtutē ani mei. huc et illuc voluendoī quo actꝰ deliberacōis expͥmit̉ʳ. vl̓ ſcobebā .i. fodiebā ſpm̄ m. ſic apd̓ me tractāsſ. Nūqͥd inet̉. ꝓic. d. genus hūanū: et inme apponet .i. ī me addet ipſe vt cōpla.ſit adhuc? Ꝙ. qui iā placitꝰ ſua gr̄a fuit īvet̉i. t. n̄ne addet ipſe vt plus ſit ī nouoꝑ aduētū filij; hoc ſentit q d̓ pietate tractat l̓ ꝯplacitiorſ. ad .i. vt ipſe q̄ fuit iratꝰ repellēdo. mala īferēdo: ſit māſuetior̄liberādo reuocādoʳ. Ira eī fuit qd̓ patiAut ī finē mīaꝫ ſuā abſciꝰ murdet. a generatione ī generatōꝫ:¶ Aut abſcidet ipſe a gn̄e hūano. mīamīcarnationis .ſ. ꝙ de v̓gine natꝰ. mīamdico: ſuā. qꝛ ipſe nat̉a miẜicors ē. ⁊ hocin fine .i. oīo .ſ. a bonis ſicut a mal̓: vl̓ infinē. i.. ī plenitudinē tꝑis. vt nec hoc tēpore bn̄ficiū īcarnacōis exhibeat .ſ. a generatione maloꝝ. ī gener. bonoꝝ. l̓ a generatōe pͥma vet̄is t. ī ge. vltimā .ſ. nouit. Ide alijs verbis repetit dicens.Aut obliuiſcetur miſereri d̓usaūt ꝯtiebit ī ira ſua mīas ſuas:¶ Aut obli. deus miſereri. ſ. In alio nōē mīa niſi eā d̓us dōet et ipſe erit ſn̄ ea? riuꝰ currit. et fōs ſiccatꝰ ē? ipſe eī fōs ē mīeq̄ eam naturaliter hēt. a quo emanat ve