Caʳ Aul̓LXVIPSAL.

re. vt nō in or̄one tepeſcā et ꝑſeuerantermiſeret̉. Si em̄ eſt amota or̄o ſecurus eſto qd̓ nec miſericordia que ſi differt qd̓dandū eſt nō aufert. Hec em̄ duo ꝯnexaſūt ſi nō ſuſpendit̉ or̄o nō ꝓtelat̉ miſericordia. PSALMUS. LIXVI.In finem in hymnis pſalmuscantic̄i Dauid.N finem in hymnis pſal. cantici Dauid.Poſt canticū reſurrectōis ſuā propheta ſb̓dit deprecationē orans vt benedictiad dei cognitionē ducant̉. et prophetāsbn̄dictionē omniū gētiū ꝑ aduentū Chriſti. vn̄ monet eū laudare. Et ē ſenſus tituli. Pſal. iſte qui monet ad bn̄ oꝑandumcantici: quia hic eſt exultatio de bn̄dictōne. mittens nos in finē .i. in Chriſtū. ē inhymnis .i. in laudibus exhibitis vel exhibendis. Dauid i. Chriſto. ¶ Intent. monet ad laudē. Sodus. Triꝑtitus ē pſalPrimo precatur bn̄dici vt habeat̉ notitia ſaluatoris. Secūdo hortat̉ ꝯfiteri ꝓdirectione et iudicio. ibi. Confiteantur.Tercio eadē amonitio ponit̉. ſed ad aliud tendens. ibi. Confiteant̉. Et quia inprecedenti pſal. monuerat nos bn̄diceredeū. quod nō poſſumus niſi ipſe pͥor bn̄dicat nos. Ideo hic precat̉ bn̄dici dicēscxEus miſereatur noſtriet benedicat nobis illuminet uultum ſuum ſuper nos et miſereatur noſri.Deus miſereat̉ no. ⁊ bn̄di. ¶ Prior eſt em̄in nobis bn̄dictio dei. que eſt quaſi pluuia terraꝫ noſtre mentis irrigans in̄: nosbn̄dicimus eū. qd̓ eſt quaſi fructus. et invtroqꝫ nos creſcimus nō ipſe. Dicat ergo deſiderans pluuiā dn̄ice bn̄dictōnis.Deus mi. no. pͥus et poſt bn̄. no. Priusem̄ miſeret̉ deus errāti reducendo ad viam poſtea bn̄dicit bonis augendo. Benedicit em̄ creator creature multiplicandonumero ⁊ merito. Benedicit creatura creatori euꝫ corde voce et oꝑe laudando. etomne bonū qd̓ habet ei aſcribendo. Sꝫquia multi volūt benedici copia rerū tē

palium ſcꝫ prole. et alijs huiuſmodi quequidē omnia ſunt a deo. ſed ꝯmunia ſūtbonis et malis. addit quod propriū eſtiuſtis. illu. vul. ſu. ⁊cl. hec eſt benedictiodextere que tm̄ bonoꝝ eſt. Illa eſt benedictio ſiniſtre que ꝯmunis ē bonis et mal̓Si em̄ ſolis bonis deus daret bona ſeculi. putaret malus. propter hec colendū eſſe deū. quod ſi ſolis malis daret timeret infirmus ad deū ꝯuerti ne hec deeſſent ſibi quē nutrit pius agricola nō ſb̓trahendo iſta. Dat ergo bonis vt ꝯſolet̉intrantes: dat et malis. vt diſcant boniquerere alia. nō ꝯmunia malis. tollit eabonis vt ꝓbent ſe fortes ſicut Iob tollitea malis vt īfirmus nō timeat ꝑdere queꝑdit et malus cui nihil remanet intus.hic vero ſi ꝑſtat habet intus quo ſe ꝯſolet̉. Aliter em̄ erit vtrobiqꝫ vacuus. Eccecurº iſta dant̉ vel tollunt̉ ꝯīter bonis etmalis. Iſte ergo benedictionē dextere deſideranſ ait. Illu. E.ª. ita bn̄dicat vt illu.vul. ſu. ſu. nosᶠ .i. on̄dat deus pater vultū ſuū nobisʸ ſcꝫ claritate filij ſui qui eſtvultus patris illuminet nos vt ab eo capiamus lucē: quia nemo poteſt eū videre. niſi qui claritate vel charitate eius ꝑfuſus ē. NNō iō igit̉ dicit illuminet vultū ſuū. qd̓ vultus eius qui ē lumē de lumine ſit ſine lumine. ſed ideo vt id qd̓ eſtreuelet̉ ſuꝑ nos. ⁊ iō nō ſimpliciter dicitillu. vul. ſu. ſed addit ſuꝑ nos. Vel ita vtꝑ vultū accipiat̉ imago dei quā nobis īpreſſit .i. rō. Et eſt. vultū ſuū impreſſumſuꝑ nos .i. imaginē ſuā ſcꝫ rōnē aīe nr̄e īpreſſam. illu. ſapīa. ne ipſa ſit in teneb̓s.vt ſciamus nos factos ad imaginē dei etſi a nobis deformata ē ab ipſo reformet̉.et mi. no. Ecce vn̄ iucepit. Miſericordiaem̄ incipit. miſericordia nos ꝯſeruat. illuminet ad hoc.Ut cognoſcamus in terra uiaꝫtuā: in oībus gentibus ſalutareIuu. Ut cog. o deus vi. tu. i. ʸ que ad teducit .i. quō et qͣ eamꝰ qd̓ in ī teneb̓s fieript̄ .i. chriſtū ī t̓ .i. īhac vita ſic̄ ī celo ēᶠ ī qͣt̓ra .ſ. ī oī. gē. quā viā ſ. ſa. tu. i. Chriſtū.