Casª Aut̓LXITI

tiſti. in capite factū cernimus qd̓ et membra exꝑiunt̉. hoc exēplo reliqui firmāt̉.Quia exacuerunt ut gladiumlinguas ſuas: intenderūt arcuꝫrem amara: ut ſagittent ī occultis īmaculatum.Quia vl̓ qui exacue. Ꝙ. d. Quid enī illifecerūt tibi; vtiqꝫ mala. Quia exacue. vl̓ita ꝯti. Qui ſunt malignātes: ⁊ oꝑantesQui exacu. lin. ſu. vt gla. Aꝑte ī clamando mortē: et ita ſi nō manibꝰ linguis occiderūt. ⁊ loquit̉ hic chriſtꝰ. ⁊ ītenderūtarcū .i. dolos. Arcus enī occulte: gladiꝰaꝑte ferit rē amarā. licet v̓ba ſint dulcia.Seſtant enī mel ī ore aculeū ī dorſo. Ꝙ.occultas īſidias ꝑauerūt .ſ. vt ꝑ diſcipulū traderet̉ qd̓ ē res amara: vt ꝯuiua ꝓditor ſit. Ad quid ītenderūt? vt ſagit. ī occ.quātū ad ſuā opinionē ꝑ diſcipl̓m: ⁊ huiuſmōi oīa faciētes: vt nil feciſſe viderēt̉quē .ſ. īmacu. iō eēt eis timēdū magnainiquitas iudeoꝝ hic oſtendit̉: et iō īexcuſabiles ſunt. Intenderūt arcum: ⁊ ſicperficient: quiaSubito ſagittabūt eum: ⁊ nōtimebunt: firmauerūt ſibi ſermonem nequaSubito vl̓ repeteʸ .i. īſidioſe qͣi īopinati: qͣſi nō pͥuiſi. ſagitta. ē. Q. ʸ neſciētē: vteis videt̉ qui ſe credunt deū fallereʰ quaſi ſcelus implebuntʳ ⁊ inde: nō timebuntO cordurū occidere velle homīem quimortuos ſuſcitabat: et ind̓ nō timere. Iōnon timet: quia firma. obſtinatione: nōveritate nullo modo: nec etiā ꝑ iudicemobmittere volentes qui multa egit: vt reirenarent̉: nec miraculis moti fuerunt.ſer. neqͣꝫ. vl̓ malignū vt reus eſt mortis.vel expedit vt vnus homo moriat̉ ꝓ populo. et hoc: ſibi .i. ad malū ſuū cuꝫ dn̄ocui non nocuerunt: ſed ſibi cum dicunt:Sanguis eius ſuper nos: et ſuper fi. no.Deinde exponit qͣliter arcuꝫ intenderūt.Narrauerunt ut abſconderentlaqueos: dixerunt quis uide

bit eos.Narrauerunt vl̓ diſpoſuerūt pͥus apudſe: poſtea cum diſcipulo. vt abſconderetlaque. ita dicentes. Si diſcipulus traditſi romani crucifigūt. Quid ad nos? Iſteeſt mos maloꝝ. Qui enim doluꝫ paratputat fallere. vnde ſequit̉. dixerunt quiſvid̓. eū .ſ. laqueos .i. quis poterit cauerePutabant eum latere quē occidebant.ideo putabāt eū non videre. QuiaScrutati ſunt iniquitates: defecerūt ſcrutantes ſcrutinio.Scrutati ſunt iniqͥ .ſ. quomō accuſarentiuſtum per falſos teſtes. vel quomo euꝫꝑderent. ⁊ ne mūdus poſt eum iret. Dicebāt enī per diſcipulum tradat̉ a iudiceoccidat̉: ⁊ ita nihil ad nos. Scruta. ſuntiniqui. ſed ipſi ſcrutantes defe. in ſcrutinio .i. ſuo prauo ꝯſilio. vel ita Scrutatiſunt iniqui. ipſi dico ſcrutātes ſcrutiniai ſacerba: ⁊ occulta ꝯſilia: ſed quāto acutius cogitant: tanto plus defecerūt a veritate .ſ. et equitate: ⁊ in tenebris mergūt̉quia deum non vident. et ideo putant ſenon videri a deo.Accedet homo ad cor altum: ⁊exaltabitur deus.Accedet homoᶠ ad cor altū: vel etᵏˣ cor altū. Ꝙ. d. qui ſcrutatur iniqua defecit: ſꝫecōtra. homo ſcrutans bonū accedet adcor altū .i. ad. altum cordis intellectū: vtqui res diuinas ꝑquirit: qd̓ eſt ad cor altum ire vbi non deficit: ſed creſcit. et eoꝑuenit: vt ab eo ſūmꝰ: ⁊ omnipotēs deꝰeſſe credat̉. vnde ſequit̉. et exaltabit̉ deꝰ.ſ. in corde eius. Dominus enim non inſe. ſed in corde homīs grandeſcit Ul̓ itaScrutati ſūt. ſꝫ fruſtra quia hō chriſtusqui nō pateret̉ niſi homo eēt accedet ſpōte ad paſſionē. et cor altū. erat ei .i. ſecretum cor. qꝛ hoc faciebat ſꝫm altum conſilum. obiitiens vl̓ hominem .i. formamhumanam in qua ſeruient ſeruanſ intusdeū id ē dei formā. cuius potentia ſuſci-