PSLIX

Lnl Caſſiʳactis tētatōnibus cū nox ſcl̓i trāſierit qn̄iā latronū īſidias ſcꝫ et diaboli et angl̓orū eius nō expaueſcemꝰ: qn̄ ipſū dei v̓būtanqͣꝫ ſolē ꝯtēplabimur. hoc inqͣꝫ manecrulꝭ vt chriſtus mane ſurrexit. vn̄: ad veſpeꝝ demorabit̉ fle: et ad ma. le. Apl̓i em̄ad veſꝑm fleuerūt mortuū. mane ad reſurgentē exultauerunt. et exultabo dicoſuſcipiēs mīaꝫ t. ſque erit in remuneratōne. vel exul. mane domīce diei ſuſcipiens mīaꝫt. ī chriſti reſurrectōe exultaboQuia factꝰ es ſuſceptor me9.refugium meū in die tribulationis mee.Quia fa. es ſu. mͦ dū eccleſia ſubleuat̉ d̓imo in altu: et refugiū meū ī die t̓bulationis in quādo ſcꝫ gratum eſt. Iō tu deꝰqui es.Adiutor meus tibi pſallā: qꝛdeus ſuſceptor meus es: deusmeus mīa mea.Adiutor meus id ē cooperator tibi pſallam. id eſt operabor non tantum cantabo. quia tu deus ſuſceptor meus es. Magnū eſt ꝙ deus ſuſceptor ē. et tu ipſe deꝰmeus es miſericordia mea ꝑ om̄iaʸ quiatotum gratis das cū multa dixit. non tamen omnia: ſed in hoc vno omnia comprehendit quia totum eſt ex dono dei.ideo iſte impletus bonis eius non inuenit quid vocaret eum niſi miſericordiaꝫſuam.In finem ꝓ his qui cōmurabunt̉ ī tituli inſcriptione ipſidauid in doctrina cum ſuccendit meſopothamiā ſyrie uel ſyriam et ſyria ſobal: et conuertit ioab ⁊ ꝑcuſſit edom in ualle ſalinaꝝ duodecim milia.N finem ꝓ his qui cōmutabūtur ī tituli īſcpͥtōe ipſi dd̓ ī doctrinā cū ſuccedit meſop. ſyrievel ſyriā et ſyriam ſobal. et cōuertit ioabet ꝑcuſſit edom ī valle ſalinaꝝ. xij. milia

In verbis dieꝝ legit̉ id ē ī ꝑalipomenōꝙ naas rege ammonitaꝝ mortuo miſitdauid nūcios ad conſolandū filiū eiusamon: cui ſuggeſſerūt principes ſui veleiꝰ ꝙ cā explorādi dauid miſiſſet eos: iōdecalcauit amon pueros dd̓: raſitqꝫ cōmā capitis et precidit tūicas eoꝝ a natibꝰ vſqꝫ ad pedes et ſic dimiſit eos. Dein̄vidēs amon et ppl̓s eius ꝙ iniuriaꝫ feciſſet dauid conduxit vndecunqꝫ exercitu m. curſꝰ et equites de meſopothamiaet ſyria et alijs locis: qd̓ cum audiſſet dd̓miſit iōab pͥncipē militie contra eos adpreliū. et fugauit eos in ore gladij. Legitur etiā in libro regū ꝙ cū dd̓ poſt mortē ſaulis ꝓſꝑe regnaret ꝑcuſſit adhezerregē ſobal que ē ꝑs ſyrie. et facta eſt ſyriatbutaria dd̓. Capta v̓o ſyria ꝑcuſſit deedom xij. milia. cūqꝫ reuerteret̉ poſuit īīdumea cuſtodes. et facta ē vniuerſa idumea ei ſeruiēs ſb̓ tributo. Has hiſtoriaſtangit titulus iſte Sed quia in hiſtoriis non legit̉ ꝙ dauio cōuerteret iōab vl̓ꝙ in predictis vaſtationibus aliqͥd ſuccenderit ſuperficie hiſtorie relicta ſicutin pleriſqꝫ alijs ſit: ad ſpiritualem dirigimur intelligentiā: que ex interpretatōnibus nominū ſumit̉. Interpretat̉ eniꝫmeſopothamia eleuata vocatō. ſyria ſb̓limis. Sobal vana vetuſtas. iō ab īimicus edō t̓renus. his oībus figurāt̉ elatimagnitudine t̓rene vanitatis: quos oēschriſtꝰ igne charitatis quē ī t̓ra dignatꝰē mittere accēdit. et ꝯuertit iōab īimicūvel diabolū ī fugā vel hoīeꝫ ad fidē. ⁊ ꝑcuſſit edō .i. t̓renos vt viuāt celeſtes. et ēſenſus. Psͣ iſte dirigēs nos in finē id eſtin chriſtū agit ꝓ his id eſt de his q̄ ꝯmutabuntur de veteri vita in nouam ī inſcriptione tituli ſuſcepta per fidem id ēqui cōmutabunt̉ ī regnū chriſti īſcpͥtōedico fa. ip. dd̓ .i. chriſto. vel ſic q̄ ꝯmu. īinſcrip. tituli. hic diſtīgueʸ id ē ī regnuꝫchriſti mutabunt̉ dico nō ſibi ſꝫ ipſi dd̓.i. vt chriſto ei viuāt mutāt̉ eūdo ī do. e.Oportet em̄ in eius doctrinaꝫ tranſireeū qui vult eius titulū habereᶠ ſed quomō mutaret niſi ignē mitteret ī t̓rā: nul