Auſ CaſſiʳPSLVIII

Fortitudineꝫ meā ad te cuſtodia: quia deꝰ ſuſceptor meꝰ es:deꝰ meꝰ mīa eiꝰ preueniet me.Fort. m. hoc pͥus ī ꝑſona eccleſie ſic. Illi ſūt fortes de ſe preſumētes: ego autemſorti. meā ad te cu. ſi. nō a te recedā d̓ mepreſumēs. Illi em̄ fortes iō ceciderūt qꝛad te nō cuſtodierūt fortitudinē ſuaꝫ: etmerito ad te cuſtodiā: qꝛ deꝰ ſu. meus esqꝛ de imo meo in altu ſuū me ſuſcepit deus meus. Dein̄ mutans ꝑſonā ſb̓dit. deus meus ē ſpecial̓r: qꝛ mīa eius preueniet meᶠ nihil attuli cur miſeret̉. nullus eīmeret̉ dona dei et ꝙ mīa ē que preuenitme.Deus oſtendit mihi ſuꝑ uimicos meos: ne occidas eos: neqn̄ obliuiſcātᵉ populi mei.Deꝰ on̄dit mihi ſr̄ timi. m. vel ī īimi. me.id ē ꝑ īimicos meosʸ id eſt qͣꝫtā circa mehabuit mīaꝫ demōſtrauit mihi ī ill̓ circaquos nō huit: qꝛ d̓ eadē maſſa aliud vasī honorē aliud in cōtumeliā fecit. Undeapl̓s Suſtinuit vaſa ire apta ī īt̓itu ī ml̓ta patīa vt notas faceret diuitias ſuas īvaſa mīe Rogat aūt ſtatī eccl̓a ꝓ ipſis īimicis dicēs. o deus ne occi. eos et ſi peccata eoꝝ ſcꝫ neqn̄ obli. legis tue. alia lr̄ahoc eſſꝫ eos occidiᶠ ſ. obliuiſci legis dn̄i.ipſa ē v̓a mors ī ꝓfundū ire pct̄i. Ul̓ itaī ꝑſona chriſti ab illo loco. Forti. ⁊ agitde iudeis. Q. d. irruerūt ī me fortes ſcꝫiud̓i quos etſi poſſē ꝑdere: tn̄ for. m. cū.ad te .i. ẜm diſpōꝫ tua. etſi eī poſſē diſꝑdere iudeos tn̄ ꝑmitto viuere ſeruāſ forti.m. ad te i. ad tuā diſpōꝫ qd̓ dēo: qꝛ deuſoſt. m ꝯſiderāti ſr̄ īi. m. qd̓ de eis agēduſit: cꝰ ꝯſilio acq̇eſcere dēo: qꝛ d. ē ſu. m. ⁊de. m: et mīa eiꝰ preue. me: qꝛ chriſtū preuenit pr̄e ꝯſortibꝰ ſuis cui ſine mēſura d̓dit ſpm̄: et ipſe deꝰ r̄pete oſ. m. ſr̄ ini. m.id ē iudeos qͥd de eis agēdū ſitª Quid tibi agēdū de eis on̄dit: ꝙ ꝓ eis orarē vtnō occidāt̉ et cū hoc deberet dicere nō v̓bo ſꝫ actu on̄dit: orat ꝓ eis ad pr̄eꝫ o deus pr̄ ne oc. e. hoc ſpēal̓r d̓ iud̓is pōt ac

cipi. hoc ē qd̓ pr̄ ei on̄dit ne oc. eᵉ precat̉ne iudei fūditꝰ ꝑeāt. diſꝑſi qͥdē ſūt vt adꝯuerſiōꝫ ꝓuocet̉ vl̓ vt eccl̓a ab īimicis teſtīonia vet̓is legis hēat: iō ꝓ eis orat dicēs: ne o c. eſqͣ me occidūt ſꝫ maneat genꝰiudeoꝝ cū ſigno circūciſiōis ſabbati paſche vt caym ſignū hūit vt nēo eū occideret ita et genſ illa hn̄s ſignū ſuū nō eſtocciſa qꝛ ncīa eſt credētibus gentibꝰ et inipſis preciſis etiā on̄dit̉ que ſit mīa inẜtis: iō ne occidas ne. po. et ſi nō mō ob.m. ſi nō ſint teſtes legis et mortis chriſtiNe occidas ſedDiſꝑge illos ī uirtute tua: ⁊ depōe eos ꝓtector meus dn̄e.Diſꝑge ꝑ oēs gētes il. ſcꝫ iudeos qͥ portāt nobis codices: et hoc ī v̓. t. qꝛ tu fortis es n̄ ipſi et d̓po. vl̓ d̓ducᶠ alia lr̄a e. i.n̄ eos deẜas ſꝫ d̓duc ꝯẜuādo ī quo es ꝓ.m. do. i. ī quo me ꝓteges vt ſcꝫ de eis hēam teſtīoniū. vel ẜm lr̄aꝫ nr̄aꝫ: et d̓po. e.vt ſint oppbriū oībus. vel depo. e. ī eoqd̓ mali ſūt vt bōi ſurgāt vt ī paulo actūē qꝛ n̄ ſurgeret paulus niſi pͥꝰ caderꝫ ſaulus: tu inqͣꝫ depo. qꝛ es ꝓte. meus dn̄eDelictum oris eorum ſermonem labiorum ipſoruꝫ: ⁊ comprehedantur in ſuꝑbia ſua.Beli. o. e Doſcura lr̄a ert hic. obſcura eīſūt que hic dicūtur et timeo ne nō bn̄ īſinuent̉. Ꝙ. d. n̄ eos occidas ſꝫ deli. or. e.occide id eſt dimitte et ipſū ymonē la. ip.occide id eſt inexpletū efficeʸ vt reſuſcitatu paueāt quē ꝑdere voluerūt: et quē ī t̓ra ꝯtēpſerūt ī celo ab oībꝰ gētibꝰ adorarimirēt̉. Ul̓ ita d̓po. e. et etiā deli. o. e. i. delictū cogitatōis d̓pōe et ſer. la. ip̄. i. delictū v̓bi: et ſic ꝯpre ꝯuerſi ī ſr̄bia .ſ. Cōprehendit̉ aliquis ī ſr̄bia ſua cū immanitatē peccati ſui attendens videt ſe ſuperbeegiſſe: et tamē fruſtra. hoc quidā eoꝝ iudeoꝝ ꝯuerſi nouerūt ſcꝫ ꝙ factū eoꝝ inirritum venit: et peccatū remanſit ſupereos: et ſic comprehenſi ſunt in ſuperbia.et hoc eſt: et cōprehēdāt̉ ī ſuꝑbia ſua .i.ī qua viſi ſūt preualere id eſt ſciant ſe ſu