Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Caſſiª AutPSLVIII

geſtōibus tētatōibus quibuſcūqꝫ laqueis irretire cuꝫ adhuc ī t̓ra viuīꝰª Et nota qͣttuor ſūt genera aduerſarioruꝫ quehic diſtīguūt̉ ſꝫ īimici qui nocēdi votūhn̄t nec tn̄ hoc ardent̓ appetut inſurgentes qui ꝯmoti et aīo ꝑati ſūt oꝑantesqui dura mēte ſcelus oꝑe ꝯplentꝭ. Uiri ſāguinū qui ſolū ꝯtumelias īger̄t:ſꝫ etiā fundūt ſāguinē qd̓ fecerūt iudeichriſtū prius poſt etiā apl̓os occiderūt.De his ergo ait. Fripe me de īi. me. quime odio hn̄t deus m: et libe. me ab inſurgētibus ī me qui v̓bis nocent. EtEripe me de oꝑantibꝰ īiq̄tateꝫ uiris ſāguinū ſalua me.Fripe me de oꝑā. iniqui. ſcꝫ qui colaphizāt c. et huiuſmōi faciūt: et ſalua meviris ſāguinū ſcꝫ qui iuſtū id eſt chriſtuocciderunt: poſt et ſuos.Quia ecce ceꝑunt aīaꝫ meā: inruerunt in me fortes.Quia ecce ceꝑūt. Loquit̉ hic chriſtꝰ inſona ſua.. dicis eripe ſalua. Quid em̄illi tibi faciūt: vtiqꝫ mala: Qꝛ ecce ceꝑutani. me. ſcꝫ vitā corꝑalē: qꝛ irru. īpetu ī meʸ hūilē: for. ī tꝑalibus ſcꝫ abudantes ponūt deū adiutorē ſuū: ſꝫ ſꝑantes ī diuitijs preualuerūt ī vanitate ſuaUl̓ fortes etiā ſūt ſr̄bi qui preſumūt deiuſticia ſua: īſultāt chriſto ꝯuiuātipctōribus quibꝰ ē opꝰ medicus ſꝫocciderūt tāqͣꝫ iuſti reū ſꝫ tn̄ ē ī eo īiqͥtas: et hoc ē irru. ī me fortes id ē de iuſticia ſuꝑbi quaſi in reum: ſed ī me peccatū īuenerunt. vnde ſb̓ditNeqꝫ iniquitas mea neqꝫ peccatum meum domine: ſine iniquitate cūcurri et direxi.Neqꝫ tn̄ ini. mea quā ī eos fecerī fuitre irruerūt neqꝫ pct̄m meū qd̓ ī me ſit aliquo. Ul̓ neqꝫ īiqui. meª id ē maliuolētia fuit neqꝫ pec. meū oꝑis dn̄e ſꝫ ſineliqui. cucur viā hꝰ mūdi. Un̄ alibi. Exultauit vt gi. ad cur. viā et dire. diſtortos quantū ī me eſt. Uel ẜm aliā litterāet dirigebar ad te: Et ideo

Exurge ī occurſū meuꝫ uide:Itu dn̄e deꝰ uirtutuꝫ deꝰ iſraelExur. qui dormire videris fi. adiuua meExurge dico ī oc. me. qͣi curro ad te merēdo: et tu occurre mihi .i. r̄dde merito. et vide ſid ē fac videri quō ad te curro et alios dirigo ne prauū putēt hoīesqd̓ rectu ē et ita ſeqͣnt̉. Ul̓ ita: Exur. ī oc.meū et videʸ id ē īnoteſce et fac videriexurgis ī occurſū me .i. tibi eqͣl̓ ſū. Occurrere niſi de eqͣlibus d̓rꝭ Chriſtuſem̄ deſijt eqͣl̓ pat̉: licet nobis factus ſit īfirmꝰ ſeipſū exinaniuit formāẜui accipiēdo. Un̄ ī euāgl̓io ſe gallīeꝑat dicēs. Hierl̓m hierl̓m quotiēs voluiꝯgregare filios tuos quēadmod̓ gal.gre. pul. ſuos ſb̓ alis et nolū Nulla em̄auis adeo videt̉ infirmata ꝓpt̓ pullosquēadmod̓ gallīa cꝰ vox rauceſcit fit hyſpidū totū corpꝰ: deponūt̉ ale: laxāt̉ plume: et ea ē mr̄na charitas que inuenit̉ infirmitas: Sic et chriſtus ꝓpter nos īfirmatus ē vt nr̄aꝫ toll̓et īfirmitatē: ſed ī eatn̄ infirmitate occurrit equalis patri: itaem̄ aſſumpſit quod non erat vt amitteret quod erat: Ita ergo ſe exinaniuitdignitatem quam habebat patre nobis non demonſtrauit. In ipſa ergo infirmitate agnoſcendus eſt patri equal̓viſione corporali ſed fide vt ſpeciē videre nondū poſſumus ſaltem credamuſet dum hoc credimus in nobis ad pr̄emaſcendit. Unde marie magdalene: cuimo poſt reſurrectionem apparuit: ait.Noli me tangere: nondum enim aſcendiad patrem meum. Quid eſt hoc? Nolime tangere. Nonne poſtea mulieres redeuntes a monumento adoraueruntet pedes eius tenuerunt. Sed hic agittactu mentis non corporis id eſt non idſolum credas quod vides ne habeat nimis humanitati mee aſpectus tuus. quaſi tactus tuus. hoc ideo dico: quia nondum aſcendi ad patrem meum: vtiqꝫ incorde tuo: quia nondum poſtquam vidiſti me mori credis me patri equalem.Attende quibus gradibus aſcendit. Cepit enim ab infirmitate: et paulatī aſcen