Ca. Au. īHie.PSAL.AQRXV.

Dyapſalma.Fluminis impetus letificat ciuitatem dei: ſanctificauit tabernaculum ſuum altiſſimus.Dyapſalma. Flumi. impe. Secūda ꝑs:vbi dicit ꝙ eccleſia in chriſto fūdat̉. cuigentes ⁊ regna ſb̓ijciunt̉. Ꝙ. d. Ita ſeuitmare. ſed int̓ hos fluctus et ſonitus nontiment qꝛ ad illud refugiū ꝯfugerūt: qꝛflumi. impe.ʸ .i. ſpūſſancti īundatio letifi. ci. dei .ſ. ſanctā eccleſiā. et ſan. ta. ſu. i.eccleſiā vel corpus: quod aſſumpſit ex v̓gine altiſſi. Et.Deus in medio eius non commouebitur: adiuuabit eam deus mane diluculo. Deus manet inme. eius ciuitatis.ᶠ qꝛ eque oībus ꝯſulitnon accipit ꝑſonas. Quomō qd̓ in medio ē paria hꝫ ſpacia ad oēs fines. ita deus medius eſſe dicit̉: equalit̓ oībus ꝯſulens. et ideo: nō ꝯmo. illa ciuitas. vnde:porte inferi nō preualebūt ad uerſus eā:adiu. eā deusª in labore ſeculi mane .i. inipſo boni oꝑis pͥncipio ⁊ hoc: diluculo.i. ꝑ illuīnationē ſpūſſancti qui ē lux qͣſidiei. vel ẜm aliā lit. Adiu. ea deus vul.ſuoᵉ .i. pn̄tia incarnatōis. vel vultū ſuoſ. i. demonſtratione auxilij ſui ſcꝫ cū adiuuando ſe indicat. et ſic.Conturbate ſunt gentes ⁊ inclinata ſunt regna: dedit uocemſuam mota eſt terra. Contur. ſuntgen. ſalubit̉ et etiā reg. incli. ſūt vt adorent nō erecta ꝑ ſuꝑbiā nō ait ꝓtulit ſeddedit qꝛ dedit qͣſi magnū premiū vo. ſu..i. predicatōꝫꝭ qn̄ tonuit d̓ nubibꝰ .i. predicatoribꝰ: qui dicunt̉ nubes et montesHontes ꝓpt̓ altitudinē et frinitatē. nubes ꝓpt̓ pluuiā et vbertatē: vn̄ t̓ra mota e .i. trenus tremit metu iudicꝭ. Quisdedit vocē-Dominus uirtutū nobiſcum:ſuſceptor noſter deus Iacob.Ous vir. celeſtiū qui ē nobi. carne aſſū

pta. acſi diceret. Emanuel ꝓpriū nomenſupponēdo. Emanuel em̄ int̓pretat̉ nobiſcū deus. In his verbis breuit̓ diffinitquid ſit Chriſtus dū dicit dn̄s vir. nob.Ꝙ. qui miſit olī angelos iā ipſe venit. ⁊eſt nobiſcū et ꝑ hoc eſt ſuſcep. Nulla ergo terreat infirmitas noſter nō niſi filioꝝ crucis ipſe dico deus Iacob. i. ſignificator ꝑ Iacob. Ꝙ. qui tanta nobis dabit quāta dedit Iacob. Nō em̄ illius tm̄eſt deus.Dyapſalma.Uenite et uidēte opera domini que poſuit prodigia ſuperterram: auferens bellauſqꝫ adfinem terre. Dyapſalma. Uenite etvidete. Tercia ꝑsᵇ vbi narrat magnaliatꝑe incarnatōnis facta: q. d. Quid fecitſuſceptor? magna oꝑa ⁊ venite vide. ⁊ videte .i. ītelligite oꝑa do. vel ita ꝯtinuaqꝛ nobiſcū eſt ſuſceptor ergo ve. fide. q.iā ſecuros vos mitto et videte .i. intelligite ope. do. que tꝑe incarnationis fecit vt de pace nimia et huiuſmodi quepoſuit ſuper totam terram et illa opera erant prodigiaʸ quia aliquid portendebant. Quid; hoc ſcilicet quo d̓ ipſe eſtauferens bella ſpiritualia ſcilicet bellamale voluntatis. vſqꝫ ad finem terre.Hoc iam factum eſt: in quibuſdam nonrepugnantibus deo: quia ꝑ Chriſti aduentum ydolatria et ſuperſticio totiusorbis perijt. et hoc ſignificabat illa paxactualis que toto mundo temꝑe dominice natiuitatis fuit. Unde tūc pͥmū decantatū eſt ab angelis canticum pacis.Gloria in exceſis deo: et interra pax hominibus bone voluntatis. Natus quippe erat ille qui eſt pax noſtra: qui fecitvtraqꝫ vnum. qui ait. Pacem meam dovobis. Pacem relinquo vobis. vere aufert bella. QuiaArcum conteret et confringetarma et ſcuta comburet igni.