Augi Caſ̉ PicXLIIIIIPs

Lingua mea calamus ſcribeuelociter ſcribentis.Lingua mea eſt calamus. ſcri i. ſpūſſancti velociter. ſcri. quia dixit. et facta ſuntUel ideo dicit velociter ſcribentis: ᵉ vtnotetur virtus ꝓphetie. que nō ſub cruciatu humano cogitat. qd̓ de archano diuinitatis alijs diuulgatʸ vel calamo cōꝑat linguā ſuam. vt per hoc intelligaturſcripſiſſe. que dicit et eſt. Lingua mea. eſtcala. ſcri. quia que dico et ſcribo. velociter ſcri. Iquia cito ventura ſunt que ſcribo. Sequitur:Specioſus forma pre filiis hominum diffuſa eſt gratia in labus tuis: propterea benedixitce deus in eternum.Spęcioſus forma. Secunda pars. vbiincipit de laude ſponſi quā ꝓmiſerat pͥlaudans eum a forma. quaſi. ergo intromiſſus ad ſponſum. de laude eius cātatSpecioſus es for. qꝛ īmunis a peccato.pre fi. hoſeſt vtiqꝫ homo. et cum ipſe ſithomo. non eſt tamen vt quilibet homo.⁊ ideo vt eum in ſuo genere cōmendaretnon ait hic pre angelis. quos etiam excellit. ſed dicit pre filijs hominūᵗ contraillos qui putantes eum purum hominēdicunt in eſaia ꝓpheta. Uidimus eū nōhabentem ſpeciem. ne. de. et qꝛ n̄ ſufficitpulcritudo ſine ſapientia et eloquentia:addit. et diffuſa eſt gratia in labijs tuisʸquia lex per moyſen quidem data eſt. ſedper ieſum chriſtum gratia et veritas facta eſt. que gratia peccata diſſoluit. Inlabijs dicit. quia eo loquente: mundusgratiam reconciliatōnis accepit. propterea. que a principio pſalmi. vſqꝫ adhucdicta ſunt in perſona prophete legunturAuguſtinus tamen et Hieronymus dicunt. ꝙ quidam putant perſonā patrishec dicere. licet magis ſuperſticioſe: qͣꝫvere. non conſiderantes textum totum.vbi ſunt quedam que nō ꝯͣueniūt patriArbitrant̉ aūt illi ex perſona patris hecintelligi ſic. Cōmendat pater chriſtū ſecūdū vtrāqꝫ naturā et prius ſcd̓m diuinaꝫ

naturā dicens. Cor. me. eruc. verb. lq. nōde extrinſeco ꝯiugio genui. ſed de corde.ſicut hō generat ꝯſiliū ſuum d̓ corde. anteqͣꝫ ſit qd̓ facturus eſt per conſiliū. Conſiliuꝫ vero patris filius eſt. quē ante omnia creata: ex ſe pater genuit. et eſt ſenſusCor. m. eruc. v̓. boº i. ex plenitudine meaet ſecreta eſſentia genui verbū .i. filiū quidicitur verbū. qꝛ ꝑ eū pater notus eſt.qd̓ verbū dicit̉ bonū qꝛ dei filius in natura ſui ſolus bonus eſt cū patre et ſpūſancto. vnd̓: nemo bonus niſi ſolus deꝰ īEſt etiā bonū hoc verbū qꝛ per eū omīabona facta ſunt. ſequit̉ dicoſ .i. verbū ꝓfero. idem hic dic̄ qd̓ pͥus dixerat. ſed addit. oꝑa. m. re. vbi in ipſo v̓bo oīa oꝑadei eſſe dicit. vn̄ alibi. Quod factū eſt .ſ.in tꝑe in ipſo vita erat. vt nihil ſit ī oꝑe:qd̓ nō pͥus fuerit in ꝯſilio ⁊ eſt ſenſus. dico. e. o. m. re. i. verbū eternaliter gignocū quo et in quo omnia diſpono. anteqͣꝫſint in opere. De hoc v̓bo alibi dicit̉. Semel locutus eſt deus. ⁊c̄. Idem verbumvocat et liguā dicēs. Lingua mea. q. d. n̄ſolū diſpono oīa cū eoʳ ſed etiā ꝑ eū loquor et hoc ē. ipſe eſt ligua. m. hic ē etiācalamꝰ mei ſcribe. Apta ꝯꝑatio eſt vt enīſcriba nil ſine calamo: nec calamus ſineſcriba oꝑatur: ſic cooꝑant̉ pat̓ et filiuset notaʸ qꝛ nō ſono qͥ tranſit ꝯꝑat verbūſed ſcripto qd̓ manet vt oſtendat filiū coeternū pat̓. ſcribe dico. velociter ſcribē.qꝛ n̄ vnū poſt aliud. ſꝫ oīa ſil̓ in vno verbo eterno pat̓ diſpoſuit. Specioſus ſupra pr̄ ꝯmendauit filiū. ſcd̓m diuinā naturā. hic ẜm hūanaꝫ. Ꝙ. genitus eſt filius ẜm qd̓ deus d̓ mea eſſentia. et ipſe ideſcd̓m qd̓ hō ē. Spe. for. pre. fi. h. ⁊ diffu.eſt gra. in la. t. Hec nō mutant̉. ꝓpt̓ea bn̄dixit te. pͥora dixit ꝓphetaʳ ex perſona dipr̄is: hec ex ſua Accōmodatiꝰ eī vidr̄ hocaccipi ex ꝑſōa ꝓphete. qͣꝫ ex ꝑſona patriset mutatōnes perſonaꝝ repentine: et omnino ex imꝑulſo inueniunt̉ in ſcīs ſcripturarū libris. Dicit ergo ꝓpheta in ſuaꝑſona. ꝓptereaʳ .i. ꝓpt̓ gr̄am. qua regnūceloꝝ datur. cū olim terra daret̉. bn̄di.te. hoīeꝫ deꝰ in eternū. ſdando tibi regnūcuius regni nō erit finis: