Caª Auʳ̉PSXVII

no debito dolore torquēdi: circūdeder̄tme. et preter hoc preoc. me laquei mor.id eſt originale peccatū vnde eſt morsante ligauit me ī vtero matris qͣꝫ ex propria virtute peccare: ſedIn tribulatōne mea inuocauidominum: et ad deum meumclamaui.In hac tanta tribulatōe mea id eſt ī hactanta neceſſitate: vbi totis viribꝰ petit̉.īuocaui dn̄m quod vel qui eſt vnicū remediū inter mala. dominū dico nō vtiqꝫ alienū: ſed meū deū. et hoc ē quod ſb̓dit. et ad deū meū clamaui. qd̓ plus ē qͣꝫinuocare.Et exaudiuit de templo ſāctoſuo uocem meam: et clāor meus in conſpectu eius introiuitin aures eius.Et ipſe deus exaudiuit vocē meā de tē .ſ.ſuo .i. de celo vel de venturo chriſti corpore: in cuius incarnatōe effectu exauditōnis conſecuti ſunt ſancti. et cla. meus.id eſt cauſa iuſticie mee que bene ad deum intrat. quia pro mūdi clade ſupplicat: qui clamor ē in cōſpectu eius. id eſtquē intꝰ hēo in conſcīa nō corā homībꝰintroiuit. a ſimili fidelis nūcij. in aurespotentie et clementie eius.Cōmota eſt et cōtremuit terrafūdam̄ta mōtiū ꝯturbata ſūt⁊ ꝯmota ſūt: qm̄ iratus eſt eisComo. eſt et cōtremuit terra Decurſa t̄ſticia quā ante chriſti aduentum dei populus ſuſtinebat: ad incarnatōnis ſecreta ꝑuenit que ꝓprie notat̉ cū ait. Incli.ceª ſed pret̓mittit ea que facta ſūt tꝑe incarnatōnis dicēs. Com. ē. Ecce quomodo audiuit de premiſſa triſticia .ſ. ꝑ īcarnatōꝫ: qua ꝑ ea que tūc facta ſūt ſic d̓ſcribit. Cō ē. q. hoc mō audiuit: qꝛ tꝑe īcarnatōis t̓ra .i. p̄cōres ꝯmo. ē int̓iꝰ ad pēitentiā. et poſt etiā ꝯtremuit ext̓iꝰ ꝓ peccatis. Neceſſe eſt em̄ vt pn̄tia iudicis tremāt pcōres. et fū. mō. li. ſpes ſuꝑboꝝ in

ſecl̓o cōt̉bata ſunt fūdamēta mōtiū ſūtpreſūptōes .i. diuitie ſuꝑboꝝ et hꝰ modiquibus innitebant̉: ſed hec tur. ſūt ⁊ cōmota ſūtᶠ vt iā ſpes mūdi nō hēat firmamentū ī cordibus hoīm: Spes em̄ mundi abijt quaꝫ deꝰ odit. et quare hoc? qm̄deꝰ iratus eſt eis .i. qꝛ īnotuit eis ira deiEt ita.Aſcendit fumus in ira eius: etignis a facie eiꝰ exarſit: carbones ſuccenſi ſunt ab eo.Aſcen. fu. li. lachrymoſa deprecatō pēitentiū in ira eius .ſ. in pena iudicij preuiſa id eſt cū nouiſſēt quid minet̉ deꝰ. etpoſt ignis a fa. eius exar. li. flagrās charitas poſt penitētiā de noticia eius exarſit. et ita car. ſuc. ſūt. id eſt illi qui iā mortui erant et extīcti ab igne dei et a luce iuſticieᶠ et frigidi tenebroſiqꝫ remāſerant.rurſus accēſi et illūinati reuixer̄t. ⁊ hocab eoª i. veniēte dn̄o: Sed nūqͥd venit;vtiqꝫ venit qꝛ.Inclinauit celos et deſcēdū.caligo ſub pedibus eiusIncli. ce. vl̓ lū. i. hūiliauit ſe v̓bū dei: vtcarnē ſumeret. et deſcē i. ad nos venit.carne indutus. vel ita. carbo. ſuc. ſūt ideſt illi qͣ pͥus erāt extīcti ſuccēſi ſūt ab eoigne charitatis. Sed quomō ſūt hec oīafacta? Ecce Incli. deus pater celos id eſthūiliauit celeſtia miſſo filio: de quo ſb̓dit. et deſcendet ad nos. hūiliauit auteꝫtūc celeſtia. qꝛ angl̓os hūane nat̉e ſb̓iecit. et caͤ i. diabolus q̄ mētes obnubilatē ſb̓ p. e. qꝛ dn̄i poteſtate calcat̉.Et aſcendit ſuper cherubin etuolauit: uolauit ſuper pennaſuentoꝝ.Et ipſe qui deſcendit: aſcē. ſuꝑ celos. qn̄vidētibus apl̓is ꝯſcēdit. qd̓ tale ē ſupercheª qd̓ int̓pretat̉ plenitudo ſcīe .i. om̄eꝫmodum ſcientie excedit. Quis enim attingit hoc archanum: quod caro mortalis et paſſibilis: ſic eſt exaltata? et volauit fama eius. volauit item itemqꝫgeminatum nanqꝫ verbum ī vnā celeri-