Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

PsVIi

Aug. Caſſi. Re.NN finem pſalmus dauid octauaʸ. Octauā dicūt aliqui aduentū dn̄i ad iudiciū: qꝛ venturus ē dn̄s ad iudicandū viuos et mortuos poſt. vij. milia annorūvt aiunt: ſꝫ nulli hoc tꝑus notum eſt. vtdn̄s dicit in euāgelio. De die autē illahora nemo ſcit: neqꝫ angelus: neqꝫ filiꝰniſi ſolus pater. apl̓us ait. Dies dn̄iqͣꝫ fur ita in nocte veniet. Filius āt dicitur neſcire: apud ſe ipſe non nouerit: ſꝫ qꝛ neſcire faciat eos quibus expedit hoc ſciret̉. Un̄: quorundā nimirūtemeraria videt̉ preſūptio: ānis ꝯputatis certiſſime ſꝑant poſt. vij. milia annoꝝ: diem dn̄i futuꝝ. Potius ergo octauus dies dicit̉ dies iudicij: qꝛ oīa tꝑavij. dieꝝ repetitione voluunt̉. poſtqͣꝫ erit ille dies: qui nullā habet varietateꝫUel dies iudicij dicit̉ octauꝰ. qꝛ poſtduas vitas futurus ē .ſ. carnalē et ſpūalem. Due enī vite ſūt. que in pn̄ti agunt̉Una eſt ī delectatiōe carnis: que ꝑtinetad corpus qd̓ ē exterior et vetus: cuidatū ē vetus. t .ſ. viuēti ẜm corpus. invita regnauit morsʸʳ. Altera v̓o vita pertinꝫ ad animū: qui ē nouꝰ regenerat̉ꝰ chriſtū. Ad corpus āt ꝑtinet qͣternarius: qꝛ ꝯſtat ex. iiij. elemētis: et. iiij. qͣlitatibus afficit̉ .ſ. ſicca: hūidā: cali. fri. ettuor tꝑibꝰ āni āminiſtrat̉. v̓e: eſtate: autumno: hyeme: Ad aīaꝫ v̓o ꝑtinet ternarius ꝓpt̓ triplicē vim aīe: que ē rōnalisiraſcibilis: ꝯcupiſcibil̓. Peracta igit̉ vtraqꝫ vita: qͣſi ſeptenario numero tranſacto: vēiet octauꝰ dies iudicij: vbi cuiqꝫ meritis reddet̉ˢ. Un̄ timēs eccleſia etpenitens: hic orat. et eſt ſenſus tituli.Pſalmus iſte qui dicit̉ pſalmꝰ eonet ad bn̄ agendū: dirigēs nos. ī fine .i. īchriſtū: qui ē ꝯſūmatō fideliū. ī pn̄ti adiuſticiā. ī futuro ad coronā. attribuiturdauid .i. penitēti qui hic loquit̉ penitēs timēs peccatis ſuis. pſalmus dico ꝯͣpoſitus: octaua .i. pro metu iudicijª.Octaua ē aduentus dn̄i: ī quo peccatortimet argui: et penitet. et ē iſte pſalmꝰpͥmus oīuꝫ pnīaliū pſalmoꝝ Qui ſt̉. vij: vt on̄dat̉ ſeptiforme ſpm̄ poſſe de

leriª : Quicquid ī ſeptenario hꝰ viteꝯmittit̉. Et qꝛ. vij. ſūt modi precipue remiſſiōis quibꝰ peccata delēt̉ .ſ. baptiſmꝰElemoſyna. Vartyriū. Cōuerſio fr̄is errātis. Remittere ī ſe peccāti. Fletus ſatiſfactio pro peccatis. Gōicatio corꝑisſāguinis dn̄i. Hoꝝ pnīaliū pſalmoꝝ tal̓ē forma: qꝛ a lachrymis et amaritudinepenitudinis īcipiūt: et ī certitudīe veniet̓minant̉ª. Cōceſſio quoqꝫ d̓precatiuaē hic: vbi peccatū ꝯcedit̉ et veniā poſtulat̉: Que licet apud iudices ſeculares lo habeat: apud deū tn̄ multū valetcui placꝫ peccati ꝯfeſſio et dānato. Intētio monet ad pnīaꝫ. Modus qͣttuorſūt ꝑtitiōes. Prīo ē exordiū: ī quo captat bēiuolētiā a ꝑſōa iudicꝭ eiꝰ ptātē et̄a ſua ꝑſona: īfirmitatē ſuā. Itē a ꝑſōaiudicis per conſuetudinem parcendi: qꝛnon vult a mortuis ſed a viuis rogari.Scd̓o exponit erumnas penitētis. ibi.Laboraui. Tercio oſtendit ſe correctuꝫvt ſeꝑet̉ a malis. ibi. Diſcedite. ⁊c̄. Qr̄to inimicis conuertendis orat. ibi. Erubeſcant. ⁊c̄. In erſona ergo penitētiſin iudicio puiri metuētis orat: dicēſ. O:Omine ne in furore tuoarguas me neque in iratua corripias me.Dn̄e ne ī fu. t. a. m. Furor idē ē ex grecoqd̓ ira. Un̄ hic varie dicit̉. in alijscōdicibꝰ pͥus īuenit̉ furor: poſt ira. In alijs eꝯuerſo. Prius ira deīde furor. In alijs v̓o furore īdignatio pōit̓. ſiue bil̓alia lr̄aſ. Eſt āt iral̓ furor motꝰ:uocās ad penā īferēdā. Qui tn̄ motus īdeū cadit. quo ſcpͥtuꝫ ē. Tu āt dn̄etutū trāquilitate iudicas. Qd̓ āt trāquillū ē: ꝑturbatū ē. ergo ī deū iudice̓ cadit ꝑturbatō. Sꝫ furor eiꝰ idē accipit̉ qd̓ ira .ſ. iudiciū: quo mal̓ qͣſi iratꝰvidebit̉ velut furibūdꝰ. Argui ātripi: diuerſa ſt̓. argui grauiꝰ ē qͣꝫ accuſari. Un̄ ſi dānatō timet̉. Coripi v̓o mitiꝰ ē .i. emēdari. erudiri. Arguūt̉ ergo īiudicio .i. dānabūt̉. qui ſine fidei fūdam̄to ſt̓. Emēdabūt̉ v̓o .i. purgabūt̉ qui ſu fūdamētū illud lignā ſtipulā edifica-