Atiſ g31PSIII

tit ī fugā: atqꝫ īpetu muli ductꝰ ē ī ramoſaꝫ quercū. ramis cuiꝰ circūnectētibꝰ collū eiꝰ. ibiqꝫ capite ītercepto pēdēs ab ioab pͥncipe militie dd̓ int̓fectꝰ ē. quo mortuo dauid reſtitutꝰ ī regnū ī pace regnauit. Huic hiſtorie alludit titulꝰ de qͣ tamen non agit pſalmus: ſꝫ de ſignificatohiſtorie .i. de paſſiōe et reſurrectōe chriſti: auid em̄ chriſtꝰ eſt. abſolō filiꝰ eiꝰiudas eſt: quē cū alijs apl̓is filiuꝫ vocatchriſtꝰ ī euāgl̓io dicēs. Non poſſūt filijſpōſi ieiunare qͣꝫdiu cū ill̓ ē ſpōſꝰ a quoiuda chriſtus fugit: cū illo diſcedēte adſcribas ⁊ phariſeos cū cet̓is apl̓is ī mōtē ſeceſſit. Uel potiꝰ tūc ab eo fugit: cummētē eꝰ ſapīa dei deſeruit: vt totꝰ eſſet etplene diaboliʸ que deſertio d̓r fuga ꝓpt̓celeritatē. vn̄ ⁊ dn̄s ei dixit. Quod facisid ē. facere moliris. fac citiꝰ .i. facies. Etſicut dd̓ pacē exhibuit īiquo filio .ſ. abſalō qui precepit ppl̓o eunti ad bellū ſeruare pueꝝ abſalō: eoqꝫ int̓empto dixit.Quis mihi det vt moriar ꝓ te fili mi abſalon. Ita chriſtus iude ꝓditori: vt ī cōuiuio et ī oſculo et in alijs. ꝓpter quodbene abſaloͣ dicit̉: qd̓ pax pr̄is īterpretatur Abba eī pater: ſalē pax dicit̉: in̄ abſalō qͣſi abbaſalē d̓r. et ſicut abſalō: itaet iudas ſuſpenſus īterijt: quo mortuochriſtus ī pace regnauit: qꝛ in gl̓a reſurrexit. hoc ergo ītelligēs eſdras .ſ. ī illofacto ſignificari myſteriū reſurrectōniset paſſiōis chriſti de qͥbus agit pſalmuſtituli v̓ba poſuit de hiſtoria qd̓ idem ⁊dd̓ ꝑ ſpūmſanctū tm̄ ītelligēs ī pſalmi ſerie v̓bis alluſit hiſtorie. Psͣ. iſte attbuitur dd̓ .i. chriſto qui hic loquit̉. ꝑs dicoagēs d̓ eo qd̓ figuratū ē: cū fugerꝫ a facieabſalōis fi. ſt .i. de paſſiōe et r̄ſurrectōechriſti que ī illa hiſtoria ſignificata ſūtEt ē ꝑs iſte pͥmꝰ de his qui breuiter depaſſiōe et reſurrectōe chriſti agūt ¶ Intētō ꝓphete ē redarguere eos: et maxīepagaos qͣ nō putant gloriaꝫ maieſtatispoſſe deſcēdere ad huilia .i. deū homīēꝫfieri. pati. mori. ¶ Modꝰ talis biꝑtitusē pſalmꝰ. Prīo ꝓpōit duas partes oppoſitas preliantiū a ſil̓i ex vna ꝑte ꝑſequētiū ml̓titudinē: ex altera chriſtū ora

tōne armatū. et deo ſuſceptore ſecurumSecūdo finis rei oſtendit̉ .i. reſurrectioque ē ꝯſūmatō paſſiōis: vn̄ ꝓponit nōeſſe timendū ibi. Ego dormiui. Chriſtꝰergo ad pr̄em loquēſet qͣi admirās curtot habeat ꝑſecutores cum ad ſaluāduꝫvenerit: dicit.III.Omīe quid multiplicatiſūt qui tribulāt me? multi inſurgūt aduerſū me.Dn̄e quid ml̓. ſūt q. t̓bū. me.ʸ vt de nūero diſcipulorū augeret̉ numerꝰ ꝑſecutorū. et vt qͥd? q. miꝝ eſt: qꝛ nil̓ mali ab eisꝓmerui. multiplicati dico. qꝛ ecce mul.inſur. depͥmēdo me. i. vt depͥmāt me: aduerſum me. Et vere.Multi dicūt aīe mee: non eſt ſalus ipſi ī deo eiusVulti em̄ anime mee inſidiātes dicunt īrei euidētia .i. hoc .ſ. oſtēdentes verbo ⁊oꝑe. ⁊ nota it̓ari. ml̓ti pro magno nuero ꝑſequētiū. Quid dicūt; hoc. nō ē ſa.lus ip. ī de. eiꝰ .i. meo que ſibi deū facit.hoc dicunt ꝑſecutores: ſniſi .n. reſurrectuꝝ d̓ſꝑaret: nec iudas traderꝫ: nec illioccideret. et ē ſenſus. Dominus nō ſaluabit eū: nec eſt filius dei.Tu autē dn̄e ſuſceptor meꝰ eſgloriā maͣ ⁊ exaltās caput meūCu autē domine ⁊cͣ. Propoſuit multitudinem hoſtiū contra ſe: hic alteraꝫ ꝑtem .ſ. ſuam contra illos oſtendit. Ꝙ. d.illi ita: ſꝫ tu o dn̄e verbū fili et̓ne dei. dicit hō chriſtus. es ſuſceptor meus. id ē.mee hūilitatis: n̄ ꝑſone quidē: ſꝫ naturehumane. homīs vero .i. hūane nat̄e ſuſceptio ē verbū caro factū .i. verbi incarnatō. Et nota qꝛ loquit̉ d̓ deo a ſil̓i oratoris vl̓ iudicis vl̓ medici Suſcipit .n.orator reū vt eū defēdat. iudex v̓o vt ꝑcat. Medicus egꝝ vt curet. ſequit̉ gloriamea. Ecce ꝓcedit augēdo. tu glo. mea esquia hō ille ē. et deꝰ vnꝰ cū illo. qui ſuſcipit .i. cū verbo qui illius homīs hūanitatē ſuſcepit. et es exal. caput meuꝫᶠ .i.meā mētē: que tāta paſſiōe nō deponit̉.hoc mihi merito. quia