TITVLVS LXXXFac ut ad ꝓximas kalendas in hac urbe ſis nobiſcū: ut cōilæticiæ noſtræ ſeruiamus.Niſi te qͣprimū in hanc noſtrā cōmunē læticiā cōferas: nōarbitramur res nobis iucundas eaſdem tibi fieri.Veni cōtinuo in hanc cōmunē læticiā inuitatus.Ne differas tuū in hāc cōmunē læticiā ad nos aduentū.Si cōmunis es læticiæ noſtræ particeps: inuitatus accedead nos propere.Nihil ſit moræ: quo minꝰ huc ſtatim ꝓficiſcare cōi læticiænoſtræqꝫ interfuturus iucūditati.¶ Titulus. lxxx.¶ Moralis uoluptatū damnatiua familiaris.lure Sirenes poetæ fingūt ſolitas in pelago tā amene can-Sirenestare: ut eas audiētes nihilqꝫ curātes aliud: facillime mergerent̉. Nā eæ ſunt illecebræ ſenſuumqꝫ uoluptates: quibusſeducti uiri uirtutis relinquunt præmia. Nā & tu uir omnilaude cumulatꝰ ante hac ſtudijs bonarū artiū dicatiſſimꝰ:nūc in eā cōcidiſti uoluptatū ſordē: ut merito in ſirenū in-cidiſſe fabulā dici queas. Quare ſi me audis: & ſi te nō odi-ſti penitus: execrare luēm iſtā: ac ueluti peſtilentē morbūeffuge titillantis ſenſus cupiditatē atqꝫ pruritū: ne deſertauirtutis maieſtate: deniqꝫ acerbiſſime lugeas. Ex Medio-lano. iij. Idus Quintilis.Moralis uoluptatū dānatiua familiariſſima.Tamdiu lugebis atqꝫ macerabere: ꝗͣdiu inter iſtas luxuriæuerſabere ſordes. Quid em̄ fœdius: aut ægrius qͣꝫ turpiſſi-mis ſeruire dn̄is: uoluptatibus inqͣ ipſis ac animi perturbationibus? Id ut eſt turpiſſimū ad famā: ſic ad uitā oēm periculoſiſſimū. Nam & ualitudines malæ ſingulæ naſcunt̉ exincōtinētia: & qui ad fœlicitatē callis ducit: huiꝰ ꝑdit̉ præ-uaricatiōe: cui quotiēs te negaueris: totiēs tuæ uitæ cōſu-les atqꝫ famæ. Ex Ml̓o pridie idus Quintilis.¶ Moralis uoluptatū damnatiua grauis.Vt inuitarent̉ ad cōem læticiā finitimi cūcti: fuit uetuſtiſſiLycurgus mū Lacedæmonioꝝ inſtitutū a Lycurgo: ꝗ cū uideret ur-