TITVLVS LXXIXkalendis Aprilibus ea paramꝰ oīa: quæ læticiā nuptialemexprimāt. Qd̓qꝫ antehac raro cōtigit cuiꝗͣ: oratorē habe-mus tā diſertū: ut nō tā laudare hūc meritis poſſimus uer-bis qͣꝫ admirari. Eſt hō rarus: īmo quidē hodie ſolus. Hocquoqꝫ te lætiorē efficiet atqꝫ iucundiorē: quē ſcio tali uiroplurimū delectari poſſe. Sobrē fac ut qͣprimū ad nos eashuiꝰ læticiæ cōmunis cauſa. Ex Ml̓o. vj. Idus Quintilis.¶ Inuitatoria ad cōem læticiā familiariſſima.Cū poſtridie huiꝰ diei natale meū celebri ſim læticia cele-braturus: exiſtimo fore mihi diē multo iucundiorē: ſi præſentē & te uidero. Quid em̄ mihi ſine te fuit unꝗͣ iucūdiſſi-mū: qͣꝫuis eſſet omī exultatione cumulatū? Tu em̄ es ani-mæ pars meæ: corculū meū: uita mea. Itaqꝫ te facio ad hāccōmunē læticiā inuitatū: cupioqꝫ ut ubi primū hāc ꝑlege-ris epiſtolā: cōtinuo te huc tranſferas: ubi & lætabimur: &de multis cōmentabimur. Ex Ml̓o. v. Idus Quintilis.¶ Inuitatoria ad cōem læticiā grauis.Xenophon Regū Perſarū inſtitutū fuiſſe ꝑhibet Xenophon ſocrati.cus ille: ut ad cōem læticiā ꝑ epiſtolas amicos inuitarent.Hic mos ad græcos in Europam traductus eſt: ut olympiadibus ludis: & megaleſijs: & apollinaribus: qui ad cōem læticiā fuerāt inuēti ſinguli: ex omī græcia inuitarent̉: alij adcurrendū ad ſtadiū: alij ad ſaltandum: alij ad luctandū: aliad uidendū læticiæqꝫ ſeruiēdū. Per eā inuitationē doluitMinos Angrogeū ſibi filiū interemptū. Idem mos ad pri-Minosmos urbis Romanæ cōditores ſtatim relatꝰ eſt: ſi recte cōſideret̉: qua uia & opportunitate raptæ ſint ſabinæ: nō ꝗanō putē maximū perfidie genus ſibi fidentē ꝑdere queq:Sed quia ſic ꝓbent ad cōmunē læticiā ſemꝑ eos inuitatoseſſe: qui ſunt lætātibus inuitātibuſqꝫ ullo cōiuncti propin-quitatis genere. Eo frætus rerū exēplo: nec turpe ceſensilloꝝ imitari ueſtigia: quos oīs eſt ætas ſemper admirata:nunc te ad cōem inuito læticiam: quā ego celebre iccircofacio: qm̄ qui princeps nobis ualitudinarius diutius fuerathic optime nunc habet. Ad hæc autē qui præerat Medio-