TITVLVS LXnō multo interliminio accepiſſet: eū donauit in urbe præ-dijs: in caſtris aūt corona: quæ ſummū preciū habuiſſe ꝑhibet̉. Id ubi Carthaginēſes admirarent̉: quærerētqꝫ cuitm̄ in eū muneris cōtuliſſet: ut & reliqui dixit: idē conent̉:& uos ingratos nō me reddam accepti bn̄ficij. Scitis fuiſ-ſe nobis iamdudū crudeliſſimū hoſtē Cleophilū: ꝗ nobis Cleophilustam fuit moleſtus: ut dirior eſſe nemo poſſet. Huc deuentū eſt ut aliqn̄ auderet: uelle nobiſcū de noſtris agris paci-ſci: noſqꝫ in tam aſperā anguſtāqꝫ calamitatē ac fortunā re-dacti fuiſſemꝰ ut ſalua uita cuꝑemus oīa nr̄a illū poſſidere.Qd̓ & tranſegiſſemꝰ (ut nō neſcitis) ſi cōfidere illi tuto potuiſſemꝰ: Sed ut ꝑfidiſſimꝰ erat: ita nullā pollicitationibusoībus fidē adhibendā cēſebamꝰ. Cura noſtroꝝ militū fortiſſimoꝝ inquā & cōſtantiſſimoꝝ fugatꝰ eſt primū triduoprius qͣ interimeret̉. Mox in præliū animoſior ſolito redi-ens: cū pugnaret ſæuiſſime nihil ſine cruore noſtro poſtu-lās cæſus eſt: cuiꝰ neſcit̉ manu: pluribꝰ cōfoſſus uulneribꝰ.Publicam læticiā & nos fecimus: & uobis faciendā iccircoducimus: ac ſi æquū eſt rogamus. Ex Mediolano. xv. Ka-lendas funias.¶ Synonyma de hoſte fugato uel cæſo lætificatiua.Exultandū eſt ob fugatū hoſtē noſtrū.Sæuiſſimꝰ ē nobis īterēptꝰ hoſtis: ex quo lætādū ē publiceCædes nr̄i hoſtis crudeliſſimi noſ ad publicā īuitat læticiāCur exultare palā nō debemꝰ cū fugatꝰ ſit nob̓ nr̄ hoſtis.Ml̓to nos magis reliꝗs ꝓuocat ad lætādū hoſtis nr̄i fuga.Quod cæſus ſit noſter hoſtis: ut princeps lætus eſt: ſic &nos eſſe debemus.lucūdiſſima ſimꝰ mēte: cū hoſtis noſter fugatus ſit.Ob cædē hoſtis noſtri geſtiamꝰ choros & ſaltꝰ exercētes.Nihil eſt publicæ nobis feſtiuitatis prætereundum: ut cæ-ſus eſt noſter hoſtis.Pro cæde hoſtis noſtri: quæ ſatis ſit publica feſtiuitas?Affecit nos hoſtis noſtri fuga: demūqꝫ cædēs tanta uolu-ptate ut incredibile dictu ſit.