LVIIITITVLVSquid uſꝗͣ uoluptatis cōtingere quiuiſſet. Quid em̄ ſi ſapie-bamus: uæhemētius optabamꝰ? Noſtris deniqꝫ precibusſupplcationibuſqꝫ ſuperi ſatiſfecere. Puer natꝰ eſt nobis:ut illo utar Chriſtiano: & filiꝰ datus eſt nobis: cuius fide acprudentia poſſumꝰ aliqn̄ iuſtiſſime regi: pacatiſſimeqꝫ gu-bernari. Hanc uoluptatē noſtris oībus cōmunē eſſe reor:ueꝝētiā illis ad quos nihil hæc ſucceſſio ꝑtinet. Manifeſtoem̄ quotidie intuemur & cometē: & alia cæli ſigna ꝓ principibꝰ apparere: ꝗppe quoꝝ ortū atqꝫ interitu fiūt & defi-ciūt plurima. Quot em̄ uniꝰ obitu principis: cuiꝰ nō ſint ſucceſſionē hæredes ulli filij poſſeſſuri: mutatiōes factas eſſelegimꝰ: uidimuſqꝫ nōnunꝗͣ? At nomē hoc filij cohibet oīa:nihilqꝫ ꝑmittit aduerſi patrari: nihil inſidiaꝝ a finitimis pa-rari. Gaudete igit̉ & nos uobiſcū hoc tam optato bono: &alios noſtra læticia gaudere ſil̓ docete: ut & noſtra ſua cauſa intelligat̉: finitimos etiā noſtros lætos eſſe. Ex Medio-lano. vij. Idus Maij.¶ Pro filio principi nato lætificatiua familiariſſima.Quod plurimū oēs optabamꝰ: ſumus hoc tandē ſummisinnumerabilibuſqꝫ ſupplicationibꝰ conſecuti ut natus ſitnoſtro principi filius. O qͣꝫ ſcitus eſt infantulus. Facies priAriſtoteles ami: ut Ariſtoteles ait: digna eſt imperio. Nihil habet cūplebæis cōmune: tā formoſus eſt: tāta ꝓceritate mēbroꝝ:tā egregie robuſtis nodis ac internodijs. Admirant̉ huncmatronæ: natūqꝫ dicūt iā triennē exiſtimandū. Ꝙſit hæchuic uniuerſo regno uæhemēs læticia: inde potes cōiectari: qd̓ ut optabamꝰ & ſperabamꝰ: ita dubitabamꝰ nunꝗͣ nōpoſſe a ſuꝑis conſequi. Deoꝝ beneficio factū eſt: ut & nosuotis noſtris largitionē inuenerimꝰ: & de hoc principatuſit ſubditis uniuerſis ſpes hona relicta. Nā ut eſt princepsnoſter prudētiſſimꝰ: & gubernat nos ſapiētiſſime: ſic filiūinſtituet ſui ſimilē: ad omnē uirtutis gloriā. Lætemur igit̉& exultemꝰ oēs: hoc tā iucūdo & fœlici munere. Ex Me-diolano. vj. Idus Maij.Pro filio principi nato grauis.