TheophraſtusHeſiodusCatoCiceroPlato

TITVLVS LII& publicam læticiam ambabus agendam partibꝰ remur-quod tam cito beneqꝫ ſedatis periculis: quæ utriſqꝫ īmine-bant/ pacata ſint omnia. Proclametur igitur hæc epiſtola:& publicæ ſeruiatur læticiæ. Ex Mediolano. ix. kalendasMaias.¶ Pacis proclamatiua grauis.In omni humanæ uitæ actione: id præcipue quærendumdocet Theophraſtus: ut medicos bonos imitemur: qui ſipoſſunt: præſeruant ualitudinem bonā: curātqꝫ prouidentes: ne quid accidat ægrotatiōis. Vbi uero uel naturæ ma-lignitate: uel uiuēdi corruptela in morbū incidit̉: & diligēter & cito annitunt̉ manibus pedibuſqꝫ: aut omnino/ autmagna ex parte ægrotationē tollere: ac radicitus extirpare. Id cum in alijs plæriſqꝫ cauſis uideam ualere ſimilitudi-nis: tum imprimis in præliando: pace armiſqꝫ uiuendo: utdocet Heſiodus inquiens: Si pace uiuere licet: bella nonquærant̉. Si bella temptanda iminent: quāto ocius ſedā-da ſint. Prælia ſunt quibus agerſudat hominum cruore.Pax eſt: quā in terris ad conſeruandum genus humanūinſtituit dominus. Vt enim bello cædunt̉ homines: ſqua-lent urbes: ſordeſcunt agri: ſic pace naſcunt̉ uiri: ſplendētciuitates: læti ſunt ſuis ſatis uberrimis coloni. lamduduminter nos & Tauriſcos: intercedentibus quorundam diſ-cordijs finium: bella ſunt geſta: in quibus nec eis condu-xit præliari: nec nobis quidem. Tandem huc uentum eſt:ut ſedatis diſcordiarum uijs: in perpetuam conuenerimꝰpacem atqꝫ concordiam. Vt em̄ æquitas iubet: & admo-nuit olim Cato: nec nos omnia conſecuti ſumus quæ po-ſcebamus: nec ipſi maluimus utriqꝫ regredi finibus qͣꝫ ꝓgredi: ne quid ad publicū delēdum odium deeſſet ratio-nis: nec ut Marcū Carbonem Cicero factitaſſe refert perinique rem non noſtram quæſiuimus uſurpare: ſed quiſqꝫde ijs potiꝰ quæ ducebat ad ſe pertinere partem dimiſit:qͣꝫ ſi fūturus in ea ſeruanda pertinax ſemper in bello uiue-ret. Hæc ſumus a Platōne admoniti: eſſe rerū diuturnarū