TITVLVS LIuel armatus cruentatuſqꝫ: qͣꝫ Phœbus crinitꝰ cū citharaqꝫdecorus. Ego nihil omiſi: quo me paci præſeruarem: necmiſeros colonos tuos cogerem plangere: ciues collachrymare: te uero tande & regno cedere: & fortaſſe uitæ. Sednihilo profeci magis ꝗͣ ſi littus ararem: quod Didoni obij. Vir. 4. æne.cit apud Maronem Hiarbas. Aſſidue peior & īmanior fa-ctus es: nec quicqͣꝫ præterijſti quod ad me prouocandumintellexeris poſſe facere. Nā & ſeruos meos cæcidiſti: &agrum inuaſiſti: & affeciſti nos omni iniuria. Cogimur &nos (ut homines ſūmus: ſentimus dolores: ac nequimusnō interdum perturbari) cum urget cauſa uæhementior:aliquando ulciſci nos atqꝫ noſtros: declarareqꝫ ꝗͣ iniqua tu-lerimus mente tuam in nos diuturniorem inſolentiā atqꝫīmodeſtiſſimam uaſtitatem atqꝫ depopulationē. Ne igit̉aut inobſeruantes nos aliquis unꝗͣ dixerit Martialis legis:aut tu te oppreſſum improuide dicas: indicimus tibi bellūad tertiū kalendas Martias: ut deinceps intelligas: nec adnos tuto uenturum ex tuis quemqͣꝫ eſſe: nec non tibi agrotuo: tuiſqꝫ cauendum eſſe die noctuqꝫ terris. Tunc enimedicto belli nemo nos accuſabit iniuriarū: nec tu tibi nonprædictum eſſe: dices. Rem habes. Exercitus apparabi-mus: quāto poterimꝰ plures: quotqꝫ nobis uidebunt̉ equi-tum peditumqꝫ milia: in te debellādum traducemus: om-niqꝫ annitemur opera: tibi declarare ꝗͣ male ſenſeris: cumamicitiam noſtram non tantifeceris: quanti faciunda fuit:licqꝫ alij quādoqꝫ deterrebunt̉ ab ijs ſceleribus cōmitten-dis: pro quibus ſe pœnas aliquādo daturos eſſe ſciant. ExMediolano. xiij. kalendas Maias.¶ Belli edictiua familiariſſima.Quantis noſtros affeceris incōmodis: & miniſtros contumelijs: agros depopulationibꝰ: & filios ipſos interdū uul-neribus nō ignoras. Nos omnia uolumus prius experiri:qͣꝫ armis cōtendere: pacis potiꝰ ſtudioſi: ut regulos eē de-cet qͣꝫ belli: cui uix ſufficiunt tyranni. Te nōnunqͣꝫ admo-nuimus ut deſiſteres ab iniurijs: non eſſe nos aliud qͣꝫ ho-mines: aliquādoqꝫ fortaſſe non toleraturos: qd̓ ſæpius ui-