TITVLVS Ldubitas tantū eſſe tibi uiriū: tantū facultatū exiſtimas: Reſipiſce. Ex Mediolano. xv. kalendas Maias.¶ Cōminatiua grauis.Aeſchines Nihil eſt durū ut Aeſchines inquit: qͣ publicas iniurias perThucydi-peti. Quid aūt (ut Thucydides uoluit) tam publicū exiſtidesmari poteſt: ꝗͣ qd̓ in oīm eſt ore conſtitutū? lam uel tonſores uel ipſi piſtores clamitant: fuiſſe te in nos iniuriū: uio-ſenterqꝫ nobis prædiū ablatum poſſidere: nec uereri iu-Diomedes dicium aliquod: nec nos metuere. Sic ſolebat DiomedesThrax: qui tyrannus acerbiſſimus omnes afficiebat iniu-Antæusrijs. Sic Antæus qui ſuo ducebat potentatu confunderecunctos quire. Qd̓ te cōſilium in hoc perduxit patrandūſceleris? Quæ tibi confidentia in nos fuit? Habes tu qui-dem nō nihil pecuniolæ: ſed nō tm̄ uel imperij uel potenAlcidestiæ ut nulla in te referri uis ualeat. Nō eſt opus Alcidē re-naſci: qui te puniat. Animo es perditiſſimo: ſed neqꝫ inge-nio: nec facultate: quæ uires ſuppeditet menti. Potes & ame longe inferioribus lædi: nec cum magna ui: manū cer-te parua. Fac igitur ut quando me inimicū maluiſti ꝗͣ ami-cum: poſthac tibi diligentius nocte dieqꝫ caueas: cuſtodi-aſqꝫ tuam uitam ſi uis mea non interire opera. Nolim egoabs te unqͣꝫ: ſi uulneribus confoſſus euaderes: dici prodi-torem aut perfidum. Leonis ego plus natura delector qͣꝫPlutarchus uulpis. Nā haud e memoria excidit: qd̓ apud Plutarchulegi: dicere ſolitū Ageſilaum inſidiatorem uel in ara inter-fici oportere. Nunqͣꝫ inſidiabor: Apertis uſum me cōmi-nationibus in te probabo. At quo pacto poſſim ego: noneſſe honoris ultor. Præter prædiū meū tam fertile: tā pul-chrū: tam nobile qd̓ mihi ſurripuiſti: debacchatꝰ es in meſine ulla tuæ linguæ mitigatione: ullo fræno: eaqꝫ de meis& parentibus & moribus dixiſti: omni uerborū obſcœni-tate adhibita: quæ uix auſim de tuis cogitare. At linguamdicebat prienenſis ille Bias: & optimū eſſe membrum: &Biaspeſſimū. Quid em̄ excellentius qͣꝫ eloquentem audire ui-rū de bono bene dicentem? At quid fœdius: quid inꝗͣ (ut