TITVLVS XLVIIſubegi conſentientem inꝗͣ: nec uſqͣꝫ renitentem. In dilucu-lo mox diſceſſurꝰ ab ea donatus ſum tanto nummoꝝ ponIuppiter in dere: ut hucuſqꝫ peruenerim. Vide quid caſus inuenerit:cygnum qd̓ ars uix ſibi comparaſſet. Nūc & Iouem in cygnū cū Daluppiter in nae uerſum eſſe credo: cū hoc longe ſit admirabilius. Nūctaurum cū Europa in taurum. Interea redeunti mihi domū occur-rit in propinqua ſylua ſerpens. Exiſtimaui fatū eſſe (quoduulgus mulierum appellat) ibiqꝫ pernoctaui aſſidue cogi-tans quid hoc eſſet: quod continue me ſpectans a me nōdiſcederet. Sed ubi iam tenebræ texiſſent omnia: nec ui-dere ꝗdem amplius poſſem nec uideri: cæcus uiam perrepto in ſerpentem certe conuerſus. Quo me uerterem ne-ſciebam. Tandem luna mihi lumē obſecūdauit: & domūregreſſus riſi ſæpius hoc monſtrū. Vale. Ex Mediolano.vj. Idus Aprilis.¶ Fabulæ expoſitiua familiariſſima.Nihil hic maiore uenditur precio ꝗͣ fabula. ſccirco ut remtibi hac ætate dignam mittam: ſic habe. Antonius abfuithinc menſes duos de uiginti. Cum redijt: continuo con-iunx peperit puerum ſcitum: illiuſqꝫ ſimillimū ſacerdotisquem nō ignoras. Perſuaſit uiro Martia filiū eſſe ſuū: ſeqꝫcompreſſiſſe dolores: donec is rediret: exemploqꝫ firma-uit Alcmenes: cuius compreſſus eſt Iunonis cura partus:donec Sthenelo naſceret̉ Euryſtheus: qui poſſet HerculiEuryſtheusimperare. Credulus uir conditionem admiſit: ſimilemqꝫ illoꝝ ſe fieri poſſe ratus: fabulam non accepit aliter ꝗͣ dice-ret̉. Vide ꝗͣ pulchre deceant mulieres litteræ qͣqꝫ plura il-læ uiderint: ꝗͣ Pliniꝰ reliquiqꝫ ſcriptores: qd̓ ad duos de ui-ginti menſes naſci poſſe doceant partū. Nunc filiꝰ educat̉Antonio quē ſibi ſimillimū aſſeuerat: ego eā ſimilitudinēuideo: qua gallus aſini ſimillimꝰ eſt. Vale. Ex Mediolano.y. Idus Aprilis.¶ Fabulæ expoſitiua grauis.PindarusDuo fabula Nihil eſt tam iucundū inquit Pindarus: ꝗͣ fabulam ſcribe-rū genera re. Sed fabulaꝝ duo eſſe genera: docent ueteres: tā græci