TITVLVS XLVItata: & iam tam aſſidua conſuetudo ut aperuerit nobis ſuipectoris ſecretiſſima. Is inquit Carolum regem iniuſtiſſi-mū eſſe in Lodouicū filiū: & ea ꝓpter non multo poſtha-biturum peſſime: in quem fierent in uniuerſa Francia ma-ximi apparatus: ꝗͣuis occulti ſummoqꝫ cū ſilentio. Ad hæcautem ſentire principem Reliane Lodouici delphinis in-terceſſione cum Renato rege: Franciſcoqꝫ Sphortia Me-diolani duce in diuidendo pedemontio: ut pars Renato:pars Inſubrium duci traderetur: quoꝝ mox auxilijs Lodouicus in patrem regem niteretur. Earum autem pactionūlitteras horum ſingulorum principū eſſe penes Aloiſiumipſum bellarem in eius pluteolo: quod ſe latere non dixit:reſeraturumqꝫ reliqua ad hanc rem pertinentia ipſi Carolo regi: ſi opus foret. Non audet dux Sabbatiæ (qͣꝫuis huicnon adhibeat fidem) ulterius in hūc progredi: niſi priꝰ huius omnia ſignificet regi. Rex autem his acceptis: per lit-teras iubet: ad ſe cōtinuo delatorem libertate donatū ho-norifice mitti. Abſoluit̉ latro: ſerico auroqꝫ ac eꝗs donat̉.Ad regem procedit: Idem replicat: additqꝫ ſi ſibi ex Sab-batia fiat commiſſio: ea eſſe mente: ut principem Centallicapere audeat: captiuūqꝫ in Franciam cū litteris illis pacti-onibuſqꝫ apertiſſimis mittere. Impetrat quæ poſtulat: fin-git: ſimulat: diſſimulat. Centallum uenit quaſi fugitiuuſ exꝯabbatia: ubi hæc omnia clanculum tranſacta ſunt: in ar-cem admittitur: Immo quaſi nolens illo proficiſci: cogiturCentalli. Sed iā uidebant̉ hinc illi: illinc hi uenire Archimbaldum uiſuri: cum ꝗbus ei amicitia foret contracta. Cumin arcem uentum eſt: hi ſocij ꝗ ex improuiſo uarijs ex lo-cis ueniſſe ſimulabant: cuſtodes opprimunt arcis: is præ-fectus latronum filium ante patris Aloiſij oculos interi-mit: qui uellet rem tueri: patrem capit cum omni fami-lia: arcem occupat munitiſſimam: atque ditiſſimum ſpo-liat principem. Res ciuium in prædam uertit. Nam aſſi-due concurrebant illo multi ex finitimis urbibꝰ: quos illeo 4