TITVLVS XLV IPannones: Seraphi: Epirotæ: alijqꝫ uel qui fidem obne-gaſſent chriſtianam perfidi: uel qui adhuc in fide uerſati:nomineqꝫ chriſtiano nihil habent cū noſtris cōmune. Hismœnibus captis: inuadūt ſcænas militum noſtrorū: occu-pant omnia: cædunt: capiunt: in prædam omnia uertunt:populant̉ mox & uaſtant agros Teruiſum penes. Quiddeinceps dubitandum ſit: ꝗs ignorat? Nam futura æſtatemetuit̉ hiſce partibꝰ uæhementiꝰ. Hiſtoriam habes: & eāꝗdem ueriſſimā: ut res acta eſt. Bene uale. Ex Mediolanoviij. Idus Aprilis.¶ Hiſtoriæ narratiua grauis.Hiſtoriæ deſcribendæ genus utiliſſimum omnibus: & (ut HiſtoriaCicero inquit) ſpeculū noſtræ uitæ: primus omniū Phere. Cicerocydes ſyrius adinuenit: id quod plæriqꝫ Hermodamanti Pherecydeſaſcribunt Creophilo: ꝗd aſcribunt dixi: Immo dono dant. CreophilusFuit enim inuentū ut omnibus iucundiſſimū: ita quidemuæhementius neceſſariū. Nam ut ex hiſtoria multa ſem-per diſcimus: quæ prodeſſe plurimū poſſint: ſic ſine huiuslectione quos imitemur in actione uitæ: ut Plato dicit: nō Platohabemꝰ. Aegyptij uero ſacerdotes iccirco dicunt̉ deſpe-xiſſe græciæ illos ſapientes: quoniam per diluuia plurimacareret hiſtoria: nec quicꝗͣ hac ſine poſſent ſapere. Home Homerusrum autē ſcripſit Strabo eo præſtantiorem: qd̓ primus hi/ Straboſtoriæ modum etiam poematis dederit. Vident̉ in hiſto-ria quotidiani & priuati & publici uariarum rerum multorumqꝫ uirorum apparatus. Intelliguntur conſiliorū diuer/ Hiſtoriciſitates: quæſitæ locoꝝ: & rerū & temporum opportunita/ plurestes: ut in Xenophonte: Herodoto: Thucydide: noſtriſqꝫomnibus hæc ſingula poſſumus conſpicari diligenterqꝫconſiderare. At ut epiſtola non nihil exhiſtoria narraret̉:primus eſt apud noſtros Tullius: apud græcos proſecutꝰDemoſthenes ille: non parum hoc ſcribendi genus no-ſtris hominibus attulit: dicit Aeſchines: quo ſuperiorumtemporum: noſtrorūqꝫ res geſtæ memoriæ mandarent̉atqꝫ tenerent̉. Hinc ego ductus ſum aliquando ad perſcri-o 3