TITVLVS XLVuam? Tua intereſt. Ad te igit̉ humaniſſime confugi prin-ceps: qui ſoles omniū eſſe miſericordiſſimus: non qui pe-tam hanc pecuniam omnino remitti mihi: ſpemqꝫ credi-toribus eius unquā adimi recuperandæ: ſed ut illi non exerceant in me iracūdiam mihi liceat libere iſtūc ire indeqꝫad annum uſqꝫ ſæpius pro arbitrio redire. Interea promit-to me omni opera curaturum pro uirili mea: ut illis ſatiſfaciam. Vale princeps optime. Ex Mediolano quarto No-nas Aprilis.Publicæ fidei precatiua familiariſſima.Accederem iſtuc nonnunqͣꝫ uir clariſſime ut cū principete uiſerem: & negocia mea procurarem ſi liceret: Sed ſūtꝗbus nonnihil debeam æris: ꝗ aſſidue interminent̉ curaturos ſe meam captiuitatem ſi iſtuc iuero: niſi prius ſecū parctus fuero. Conditionem aūt nullam uolūt: niſi ut ſoluam.At nō neſcis: ꝗ me iam menſes aliquot oppreſſerint caſusterra mariqꝫ. Nā & mercatura mari mihi fuit pluri mū de-trimētoſa: & agricultura terra me fefellit. Quare te unicerogo: me commendes principi noſtro humaniſſimo: eūqꝫroges publicā mihi fidem ſua benignitate largiat̉: ut iſtucire: indeqꝫ ꝓ libito redire poſſim. Vale. Ex Mediolano. iijNonas Aprilis.¶ Publicæ fidei precatiua grauis.Solon Fidem publicā a populis & principibꝰ poſtulari docuit Soſon oportere: cū timeret̉ ꝗcꝗ uel in uita uel in re ipſa. Namuel erratū ſit quippiam: uel id minus: ſibi cauendū eſſe diſigenter Modeſtinꝰ admonuit. Aliqn̄ ſunt delatores: quo-Modeſtinꝰrū murmura timent̉: ut apud Neronē multi ſunt interem/pti: plures cruciati: ml̓ti fortunis ac uitæ parte ſpoliati. Nōnunꝗͣ interueniūt inimicitiæ: quæ a malis exorent̉ cū do-minis. Aliqn̄ uero ſolent occurrere alia & alia caſuū gene-ra: ꝗbꝰ ꝗ nō ꝓuidet: facillime in miſeriaꝝ incidit laqueos.HageſilausPublicam aūt fidem Hageſilauſ tanti uoluit eſſe: ut ꝗ̄ eamuiolaret: cōmuni totiꝰ græciæ ꝑſecutione deberet etiā intēplis ante deoꝝ dilaniari ſimulacra. Quid em̄ in uita ſuꝑ