XLIIITITVLVSNihil eſt tibi cū bonis commune.Antiquius in te nihil eſt incontinētia.Vt es oīm imprudētiſſimus: ſic & impudētiſſimus.Viuis tu ꝗdem peſſime ac ꝑnicioſiſſime: ſi bæluaꝝ dici ui-ta: at nō potius mors debet.Amas oīa male uel facta: uel dicta: uel cogitata.Quid eſt obſcœni quod non dicas? quid perditi quod nōaudeas?Es una eadēqꝫ oīm uoce ſentina ſceleꝝ cloaca fœtidiſſimaTunc tu plurimū oblectare: cū plurimū peccas.Nullū eſt tā uaſtū & abominandū crime: qd̓ tibi leuiſſimūfacillimū ac minimū nō uideat̉.Adhibes ſceleribꝰ omnē operam.Quo maiꝰ eſt ac rarius uitiū: eo te illud delectat magis.Ab om̄i uirtute alienus cūctis criminibꝰ uacas.¶ Titulus. xliij.¶ Amatoria honeſta familiaris.Quanta ſim ergate beniuolentia: nō eſt facile dictū. Namſi uero illud a Cicerone dictū eſt inuitari nos ad amandos Ciceroquos nunꝗͣ uidimuſ: in quibus ſit uirtutis ſimulacrum: quodebeo eſſe in te ſtudio: quem uidi nouiqꝫ uiꝝ omni laudecumulatū? Habes tu ꝗdem quæ in homine ſunt rariſſima:ingenuā indolem: fœcunditatē ingenij nō mediocrē: do-ctrinam quæ longe lateqꝫ ſuperat ætatem. Eſqꝫ (qd̓ maxi-me probandū eſt in hodiernæ tempeſtatis hominibꝰ) omniū humaniſſimus atqꝫ qͣꝫ gratiſſimus: nec te officijs uinciſinis: nec cuiꝗͣ es difficilis. Amo te igitur uæhementius &abs te amari cupio: nō ꝗ rear poſſe te mihi amore paremfieri (ſuperabo te ſemꝑ) ſed ꝗ non amem: a quo nō amer?Quod tūc fieri poſſet: cū tu maioribꝰ occupatus negocijspoſſes mei non meminiſſe. Id ut ingrati eſſet hominis: itacōtra oēm humanitatis tuæ naturā atqꝫ uim. Nam ſi uerodictū eſt a Seneca: Si uis amari: ama: neceſſariū ē ut amet̉ Senecaꝗ amat: eūqꝫ in naturā & bene uiuendi rationem niti quicum amet̉ nō amet. Si quid ego poſtularem turpius: aut