TITVLVS XLVt in hoc monſtro domꝰ antiꝗtas eſt nulla: ita uitæ iniquitas omnis ſupereſt.Huic uetuſtiꝰ nihil ē ſceleribꝰ: nouiꝰ aūt nihil parētibꝰ.Habet hic bubulcus mercēnarius tm̄ in uita laudis: quātūin genere nobilitatis.Gabeſt hic a generoſis: tā ab om̄i uirtutis laude.Sūt huic ignobilia cūcta dedecoroſaqꝫ cōmuniſſima.Tam hic eſt bonus: ꝗͣ nobilis.Abiecto genere natus: abiectiſſimā degit uitā.Vt eſt ignobilis familia: ita uita ꝗdē ꝑnicioſiſſima.¶ Titulus. xl.¶ Pacatiua familiaris.Irritatus es in me: qm̄ delatum eſt ad te quidem falſo: metibi neſcio ꝗd ſuccenſere. Vide Senecam non minus im/ Seneca deprobantem: quod credat̉ facillime: qͣꝫ ſi princeps nihil cre clementiadiderit. Quid ſi non audebit me corā delator ille ꝗcꝗͣ pro-loqui? Quid ſi peſſimo in te aīo dubitās accuſari: præuenithoc delationis genꝰ? At ſequere illud Martialis: & delator Martialishabet: qd̓ dedit exiliū. Ego tamē tuus ſum ſeruulus: tibiqꝫ coquusubicūqꝫ uixero: deditiſſimꝰ: nec tā me coges ab urbe lon-gum exulare: ꝗͣ ego te ſꝑ habebo ante oculos: nec cuiꝗͣ ce-dam te amando: te colēdo: te numinis inſtar uenerādo. lube ut libet: parebo ut iuſſeris: quoqꝫ longiuſ abero: faciliusintelliges ꝗ eſſem tibi utilis domi: ꝗͣ fidus. Nulla in re poteris alius eſſe mihi ſemꝑ princeps meus: ſemper deus in terris: ſemꝑ habēdus ante oculos. Vale. Ex Mediolano. xv.Kalendas Aprilis.¶ Pacatiua familiariſſima.Cura ut uelis: amabo te ſemꝑ: nec tua de me merita e mē-te mea delebit ulla tꝑis diuturnitas. Non ſum ingratꝰ. Pluris loge facio qd̓ me amaris: qd̓ mihi faueris: qd̓ in calami-tate me nō deſerueris: ꝗͣ nō doleo qd̓ illis in me credas:& me oderūt: & te nō amāt. Sunt em̄ ꝑditiſſimi delatores.Si ꝗd aūt erraui: qd̓ caſtriſ ad deſignatā nō int̓fui diē: pacādus es mi dux facillime: tū qd̓ culpa mea non eſt pctm̄: tū