ciuituitiūxxxrii.

TITVLVS XXXIXli genere natus ſit. At nobilitas (ut ait Iuuenalis) ſola ē atqꝫ Iuuenalisunica uirtus. Ꝙ ſi ob iuris diſciplinā hic homo nouus no-bilitatus eſt: at parentibus eſt cretus ignobiliſſimis: In meutrūqꝫ concurrit: & qd̓ generoſum eſt: & qd̓ nobiliſſimū:ut nō modo antiquiſſima ſim familia clariſſimiſqꝫ ꝓgeni-toribus natus: ſed & iuris inſignis magiſterio: & equitatusdignitate ſim. De moribus aūt noſtris fama iudicat: uoſqꝫcelores: ꝗ hūc ſæpe inter ſcorta puſioneſqꝫ deprehēdiſtis:ſæpe ī meritorijs tabernis: me ſemꝑ in pluteo uacantē bo-nis artibus: aut int̓ doctores diſceptantē. Itaqꝫ ꝗͣ cōueniathuiꝰ cōcurſatio: quicqꝫ noſtra cēſura iudicaturi ſitis: habe-tis. Ex Mediolano. xviij. Kalēdas Aprilis.¶ Vbiectiua generis uel uitæ familiariſſima.Genus meū nobile: huius eſt ignobile. Is bubulcis neſcioquibus ſatis abiectis ac mercēnarijs natus: Ego parētibusex primis urbis huius familijs. Coniunx mihi ex nobilita-te ligurum: huic ex infima gallorū plebē. Vitæ ratio quæſit utriqꝫ: iam quis ignorat? Hic ſorbilandis cyathis: deglu-tiendiſqꝫ obſonijs terit tempus: Ego ſi quid ocij ab actio-ne ſupereſt uerſor in ſtudijs. Qua igit̉ cōcurrat mecū adhoc beneficiū impetrandū cōmode: tu uideris. Ex Medi-olano. xvij. kalendas Aprilis.¶ Vbiectiua generis uel uitæ grauis.Recte quidē & peritiſſime uoluit Sulpitius cenſoribꝰ dili­ Sulpitiusgentius cōſiderandū: ubi magiſtratus legendus foret: quinam eſſent nobiliore genere melioribuſqꝫ moribꝰ ac uitaut & reliqui ad bene uiuendum inuitarentur: & ignobilesgeneris ruſticitatē uirtute niterent̉ ſuꝑare. Ꝙobrem cūad Appium cenſorē deferret̉ cuiuſdam ignobilis nomē: Appiꝰ cēſorqui fœnore ditatus eſſet: Ex qua inquit familia cretus hiceſt? Reſpondentibꝰ fautoribus: ex proximo agro Arpinihoneſto genere natus. At ꝗͣ uitæ cōſuetudine: petijt: ſub-dentibus pecuniæ cūmulandæ operam adhibuit: pecu-niæ igitur præſit: ait: non ciuitati. Labeo nō pauperem ſe Labeomalle dixit præficere magiſtratui bonum: qͣꝫ malū diuitē.