An ducēdaſit cōiunx.PlatoStoiciAriſtotelesPlatoAuguſtinChriſtusQūidiusAriſtotelesCicero

TITVLVS XXXVII¶ Titulus. xxxvij.¶ Conſultatiua familiaris.Quæris a me quid ſentiā: ſit ne tibi ducenda cōiunx? Cō-ſultatiuū hoc ꝗ attingit dicendi genꝰ: ut ſit omnino prudētiſſimꝰ: oportet: ut inquit Plato. Sed ego familiariter hæcpaucis. Vxorem qui non ducit: aut uita cælibē ꝓfitet̉: autinceſtā. Si turpem in mochia inceſtūqꝫ uerſat̉: quid attē-ptet ipſe uiderit: nihil certe ſancti: nihil boni. Si uirginita-ti ſeruit: a mūdo abeſt: ſibi ne uiuendū ſit ſoli: an & patriæſimul & ſuis. Doceant Itoici dicentes: Homines hominūcauſa ꝓcreatos. Doceat Ariſtoteles inquiens: Naturā ſibitactum ꝓcuraſſe: ut ſpecies cōſeruaret̉. Doceat Plato: nōnobis nos ſolis natos oſtēdens: ſed patriæ: parentibus: li-beris. Doceat Aureliꝰ cū ait: Nulla alia de cauſa nubit mu-lier: niſi ut mater fiat. Doceat demū Saluator chriſtus: quinon ſolū nō ꝓhibuit nuptias: ſed ad eas inuitatus acceſſitillaſqꝫ miraculis illuſtrauit. Conſulo igitur ut nubas: ſed eicum qua illud inuenias Naſonis: Si qua uoles æque nube-re: nube pari. Duc uxorem nō uirum. Bene uale. Ex Me-diolano. vj. Nonas Martias.¶ Conſultatiua familiariſſima.Si bonis duca auſpicijs tibi mercandū: me cōſulis? Ego ſicſentio: qd̓ ab Ariſtotele dictū in noſtrū incidit Cicerone:ut quā quiſqꝫ norit artē: in ea ſe exerceat. Ex tuis maioribmercaturæ uacauit nemo. Te primū hoc officium & uitægenus aggredi: nō probo. Vult em̄ mercatura uirū & alijsnegocijs nudū: & uariarū gentium atqꝫ rerum peritiſſimū.Tu uero & urbem patriam alio ꝓfectus nunqͣꝫ deſeruiſti:& habes familiæ tantū onus: ut uix quotidianis uaces ci-bis. Me tenes. Vale. Ex Mediolano. v. Nonas Martias.¶ Conſultatiua Grauis.Vis cū turcis militiam paciſci tuam: potius (ut dicis) qͣꝫ int̓chriſtianos expers uiuere dignitatis. Cōſulis me quid ſentiam: qui te amo. Amo inqͣꝫ te plurimum ſed hæc conſul-tatiua ratio longe ab me abeſt: fugiuntqꝫ me uæhemētiusconſultatiui generis argumēta. Sed cogit me ſtudium er-