iuituſitu

TITVIVS XVte cōtulerā. Promiſiſti te nihilo me decepturū: omni frau-de ac dolo nixus es. Quid eſt reliquū: ut cuiqͣꝫ amplius fi-dam? Confiſus tuæ fidei fraudatus ſum. Quo confugiā?Quē aduocem arbitrum? Frater es. In me dico: ſi quid inte queror. Abelus Caynuſqꝫ ijſdē parētibꝰ nati ſūt: nec ta-men aliū pietas coercuit ne cæderet aliū. Proh deum atqꝫhominū fidē: tantū facinus fratrē niti? Nūc ego mihi uiue-dum nō eſſe amplius reor: cū nō ampliꝰ inter homīes ui-uat̉ at īter īmaniſſimas quidē & implacabiles feras. Curaigit̉ ſi quid tibi ſuꝑeſt humanitatis: ut ſerues qd̓ hactenusnō ſeruaſti: ni malis apud oīs ſemꝑ me lamentari. Ex Me-diolano. vj. Kalēdas Martias.¶ Lamentatoria familiariſſima.Querar ne primū tuā fraudem: qui decoquiſti? An rē mi-hi dolo ſublatā: quā tibi tā liberaliter cōmodaui? Vtrūqꝫcerte me cogit acriter lamentari: ni tu ꝓuides: ut tacitur/nus & famæ tuæ conſulā & indēnitati. Nam ſi ſum ī que-rendo aſperior: habebis homines hoſtes atqꝫ deos. Sanꝰſis. Ex Mediolano. v. Kalēdas Martias.¶ Lamentatoria Grauis.Væ inquit homini Saluator: ꝑ quē eueniūt ſcādala. Qua/ Saluatorre Plutarchus: cōſiderādos hominū ait gradus: & quod a Plutarchusmaximo fiebat peſſime: minꝰ tolerandū uideret̉: ꝗͣ ſi quidpeccaſſet uæhemētius minor. A magnis em̄ (ut Plato uo­ Platoluit) exempla peccandi ſumūtur: cū qui errare cupiūt: ex/ Lycurgusemplo maiorū gaudeāt. Sobrem Lycurgus iuſſit: qd̓ re-ges alios ſeruare uolētes: ſeruarēt ipſi primi. Quis em̄ (utSimonides recte dicit) agnos edente paſtore: lupus abſti-nebit? At ille princeps Siculorū: qui tyrānus eſt deincepsSyracuſanꝰ appellatus: nō abſtinebat furtis: nō rapinis: nōſacrilegijs: quin in Aeſculapiū & eius aureā barba: in Iouē& eius aureum amictū: in aras & eaꝝ aurea uaſa cauillatustandē a ſuperis in ſucceſſiōe mulctatꝰ eſt. Interim huiꝰ ex-emplo quot didicere uacare latrocinijs? Nūc rurſus in rēmea tam ſceleratus extitit ille turcorū Rex quem omnesm 3