nielem.
TITVLVS XXXIIII.luit nefas eſſe reprobare: quibus Mercurius Trimegiſtus Trimegiſtꝰapud Aſſyrios: aut ſic: aut nō iubebat a teſte proferri: necde illo quicqͣꝫ dubitari: cū uel maximos peierare poſſe cē-ſeret: uel iuſiurandū nihil in malos cōponere metus. Nūcaūt illud Iuuenalis eſt in promptu: Quātū ꝗſqꝫ ſua nūmo/ Iugenalis inrum ſeruat in arca: tantū habet & fidei. lures licet & ſamo umbriciothracū: & noſtroꝝ aras: cōtēnere fulmina pauper credit̉.Deberem igit̉ a dicendo deſiſtere: cū ſitis deinde petituriquot poſſideā: & cū nequeā illud rn̄dere libertini: Ego po in primalideo plꝰ Pallante: & licinis reijciar: & aut p̄cio: aut prece ſatyradicar hoc dixiſſe aut illud. Nā protinus ad cenſum (ut idēSatyrus pulcherrime complexus eſt) de moribus ultima Iuuenalis infiet quæſtio: Quot paſcit ſeruos? Quot poſſidet agri iuge umbriciora? Ꝙmulta magnaqꝫ parapſide cœnat? Ego uero ꝗd re-ſpondeā: ꝗ Codro ſum illo pauꝑior: cui nihil præter abacū Codruserat: & iāqꝫ uetus græcos ſeruabat ciſta libellos? At pauꝑtatem uoui me ꝑpetuo ſeruaturū: quid eſt diuitijs opus?Certe nō eſt neceſſe. At iudices & cauſidici hæc obijcientteſtimonio: qͣꝫqͣꝫ beati appellant̉ a Chriſto pauperes: ut &Auguſtinus declarauit: pauperes inqͣꝫ ſuo ſed diuino diui Auguſtinꝰtes ſpiritu. Dicam tamen (quod me rogatis) & deos pri-mū aduoco mihi teſtes: ſic rem habere (ut dicam) Tū eoshomines qui præfuerūt: nō ſolū interfuerūt hiſce cauſis:Pomponius Titum adiuit: & eſt unice nobis interceſſo-ribus deprecatus: ſibi mutuos daret centū aureos: cōmo-datos aūt libros tris: Liuium: Iuſtinū & Tranquillū. Dictaſunt multa: inuentæqꝫ plures ad negandū cauſæ. Demumorauimus ego Camillus Brutus & Sempronius adeo Ti-tum: ut & mutuos dederit quod petebat: neqꝫ promiſeritmodo: ſed nobis tradiderit corā: & cōmodatos illuc alla-tos: & illinc Pōponij traductos domū libros parit̓. Nō ml̓-to poſt petijt Titus: cū alio ꝓfecturus Pōponius eſſet: utpublico ſibi de hiſce rebus fides fieret documento: noſqꝫquorū fuerant hæc interceſſionibꝰ facta: cogeremur reni-tentē etiam Pomponiū hoc facere. Nequiuimus hæc ſua-M 2