Plato

TITVLVS XXXIIIgratietur.Nulla eloquij præſtantia gratias agat tibi debitas.Gratiarum agendarū loco nos tibi dedicamus.Sanguinē etiā ac ſpiritū ꝓ te ſtatuentes: nō erimus in referenda gratia tuis beneficijs ſimiles.Laborātes die noctūqꝫ nō ſatiffaciemꝰ acceptis officijs.lube ſi quid in nos uides ad mortē uſqꝫ ꝓ habeda nō refe-renda tamē tibi gratia.Vellem tam eſſe diſertus ut agerem tam diues ut referrequirem tibi gratias.Nulla eſt res tanta: quā in referēdis tibi gratijs nō debeā.Fac de nobis qͣ malis in re ꝑiculū: ſi uis certo cognoſcerequas tibi habeamꝰ gratias: etiā ſi referre neſciamꝰ.¶ Titulus. xxxiij.¶ Cōmiſſionalis familiaris.Cōſtituerā iſtūc ire: ne quid in re mea: me abſente: fieret.Nā uetere ꝓuerbio dici ſolitū docet Plato: Virū corā ſuāefficere cauſam meliorem. Sed ubi mecū animo uolūtauiqͣꝫ ſis prudens: & qͣꝫ me ames: decreui meā tuæ fidei com-mittere cauſam. Scio ꝗͣ ſis futurus & diligens & curioſus:qͣꝫqꝫ multo melius cogitabis quid ſit opus facto qͣꝫ ſim ipſecogitaturus. Solent enim qui ſuas res agitant: eſſe maiori-bus interdū occupationibus circūſepti: neqꝫ uidere poſ-ſunt omnia: nec ꝓſequi: quæ ad rem attinent. Fallunt̉ ali-quando apparentis ſpecie boni: aliqn̄ cupiditatis ui: non-nunꝗͣ ira: odio: amore: cæteriſqꝫ mentis paſſionibus. Tuuero liberiore multo conſilio: firmioreqꝫ iudicio pedetentim inſinuabis in cauſa (ſi opus fuerit) omniaqꝫ conſulto: nihil temere ꝓſequeris: nec celeritate frangeris: nec tardi-tate cōculcaberis. Tolerantior eris qͣꝫ ego eſſe queā. Itaqꝫhuiꝰ epiſtolæ ui ac officio tibi cōmitto quā ago cum æmi-lio: cauſam. Quicꝗd in ea uel egeris uel trāſegeris: æquefirmū īmobileqꝫ eſſe ducā: nec reuocaturus ſum: ac ſi præſens omnibus affuiſſem. Iudices aūt omnes eam adhibe-ant tibi fidē: quā ore meo ꝓlatis uerbis: & mea mente uo-lūtati exp̄ſſe adhiberēt. Cura tu poſthac igit̉ rem meā ꝑ