FITVLVS XXIIIIte aluit dolore ac cura: quibꝰ ego ſemper anxia tuæ ualitodinis. Propt̓ea is te deſtinat ſtudioꝝ laboribꝰ. Ego te ma-lim uiuū beneqꝫ ualentē apud noſ eſſe qͣ iſtic litteratiſſimūin periculoqꝫ ualitudinis. Scio qd̓ deſit apud exteros filiomeo. Vbi mollia: quæ hic tibi parare ſum ſolita? Vbi cibo-rū iucūditas? ubi ociū? Iſtic laboras: ut aiūt: ſemꝑ. Quid ti-bi quæris mi fili? Num Herculis Theſeiue labores? Quidtū? ut moriaris: uelut illi iugenes obierunt. Redi ad nos terogo: nec patrē ſeueꝝ audias & crudelē. Ita fac & cito. Bene uale. Ex Mediolano. ix. Rl̓. Februarias.¶ Maternalis familiariſſima.Audio te mi fili: aliꝗͣdiu aduerſa ualitudine laboraſſe: nūcautem conualuiſſe. Me miſeram in hunc uſqꝫ diem ea dere nihil mihi ſignificatū eſt: cura per deū immortalem tuāualitudinem diligenter: ſi mea non tibi minꝰ eſt ſeruandauita qͣ tua. Tuus enim interitus ſine meo non procederet.Scis qͣ te amem anime mi: qͣꝫ cupiam te mihi ſuperſtitemac tuis omnibꝰ. Si nocet ſtudiū tibi: deſere quicquid obeſt& te mihi ſerua ſanū: & fac ut te cito uideā. Vale. Ex Me-diolano. viij. Rl̓. Februarias.Maternalis grauis.Scio te mi dulciſſime fili non latere nihil uſqͣꝫ te matri tuæcharius eſſe poſſe. Non enim ab re fictū a poetis perhibētCererem tam curioſe Perſephonem filiam inquirere ſoli-Ceres qͣretam: cū per uniuerſam Siciliam clamaret in triuijs. Quodꝓſerpināquæſiuit ſi de filia tam fuit diligens mater: quid eſt cenſendū de fi-Ariſtoteles lio matrem cogitare? Docet enim Ariſtoteles: cur filio magis afficiatur qͣ filiæ genitrix: quoniam cū inualida ſit mu-lier ſeſe adiuuare: plus eum diligat: a quo plus ſperet adiu-uari. Cum autem natum: non neſciat patris hæredem fo-re: qui domum regat: quandoquidem uir (qui iunior uxo-re ſolet eſſe: moriturus etiam cenſet̉ ocius) in eo ſe totamcomponit: & ab eo ſic pendet: ut cum eius incolumitateſuam quoqꝫ incolumitatem uidet eſſe coniūctam. Ad hæcPlato autem: ut Plato uoluit: non minus ad procreandum ma-