Druckschrift 
Epistolare : Mit Briefen von Ludovicus Mondellus und Octavianus Ubaldinus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TITVLVS XXIImalis alieniſſimꝰ eſſe ſoleo. Nihil enim magis deteſtor: qͣꝫThomas malos (ut diui Thomæ teſtimonio) eoꝝ cōtactu: quaſi peſtifera cōtagiōe me peſtilentē morboſūqꝫ fieri poſſe rear.Veꝝ ꝗa nihil eſt tam humanū: ut Terentianꝰ inꝗt Chre-Terentiusmes: qͣꝫ exiſtimare humana quæqꝫ ad hominis curā attine-re. Nolim hic pernicioſus helluo te fraudet: in aliquāqꝫ calamitatē perducat. Eſt enim delator aſſiduꝰ: & delatio-ne ꝗdem uaniſſimꝰ: non ſolū mendoſiſſimꝰ. Non delectat̉niſi ut tigris cruore: cupitqꝫ ſemper alicui mortem procu-rare: aut hoīem quo agit uorare penituſqꝫ conſumere:Lycaon ut de Lycaone fabulant̉. Quid Cacū uel Procuſtem: uelLæſtrygones poetæ diſcribūt? Hic eſt illis longe latro maVerre.ior: & immaior. Verrem Cicero uituperat: Quis hoc unoVerres ē inuentꝰ ad furta pronior ac ingenioſior? Habetneſcio ꝗd primo īgreſſu: inter incognitos humanitatis aceloquētiæ: Sed oīs ea facies uirtutis eſt ad fallendū ſimu-Sinon fallaꝫlata. Formidoloſus eſt: ut Sinon dicit̉ extitiſſe. Aliꝗd ad-mittit in uerbis aliqn̄ ueritatis ut figmentū maiore faciatfidē. Accipe ſemꝑ ex ijs quæ dixerit quicꝗd ſiniſtri potesaccipere. dextera fraudē affert atqꝫ dolos. In nulla rehoneſta hūc firmū aut cōſtantē eſſe ducito. Vt eſt oculisaſſidue infirmis: nec cuiuſꝗͣ os reſpicit: ſed quaſi modeſtiſ-ſimꝰ in pedes dirigit aciem: ſic huiꝰ mentē fallaciſſimā du-cito alio: qͣꝫ quo debet tendere: nihil præ ſe ferre ingenui:nihil modeſti: nihil innocētiæ. Poſſem in hoc uno plura ſi-gnificare: ſed ijs ero contentus: ꝗbus tibi notū hominemeſſe quirē ducā. Eſt abiectiſſimo ꝗdem genere: a quo nondegenerat. Quali ſemine ꝓcreatꝰ: tales fructus affert: Per-ſica inꝗͣ illa præcoqua: ꝗbꝰ exiſtimauit Aſia Romanos cō-taminari ac interire: ſed mutatꝰ illis profuit ager. Huic nulla uarietas tempoꝝ: nulla gentiū diuerſitas: nulla caſtiga-tio profuit. ſemel admodū adoleſcens uirgis eſt cæſusPaulominꝰ eſt nuper ꝗͣ ſuſpenſus. Niſi enim intercedeba-mus: actū erat de fure ꝑuerſiſſimo: qd̓ ei condonaſſe: nonalia de cauſa pœnitet: niſi qd̓ emendari neꝗt. Aſſidue pe-