TTTVLVS XXIbenigne: ut admirati ſint om̄es. Non multo poſt apud pōtifices multos egit maxima: nec in patriæ ſuæ: nec in ami-corū negocijs unꝗͣ defatigatus eſt: nunqͣ laboribus ceſſit:ut iam alter Clearchus uocari poſſet: qui cauſas & amico/ Clearchusrum & patriæ præferebat ſuis. Ea tn̄ fuit ſemꝑ demiſſiōeſuæ laudis: ut cū uel fiducia ſui quiret: uel ut ſe notum redderet apud incognitos: nunꝗͣ ſe uoluerit uel laudare uelin faciem laudari: ne ꝗs poſſet in hūc aſſentator exiſtima-ri. Quinīmo ſecū ipſe ſi qd̓ laudabat̉ in eo: memoria illudin Apollinis templo ſcriptū: qd̓ ab Homero uſurpatū eſt: Homerus& Pittaco Mityleneo repetebat: Noſce teipſū: ſeqꝫ nō tan Pittacusti iudicans: arbitrabat̉ a Socrate dſcere poſſe: qui ſe dice/ Socratesret unū ſcire ſolū: quod nihil ſciret: illudqꝫ Ciceronis non Ciceroobliuiſcebat̉: nec natura nouū nec ſcientia uetus reperit.Tandem in hanc eſt profectꝰ ſedem: ut non ſolū ſua ſingulari uirtute peperit amplitudinē: ſed ſuis omnibꝰ: hoc eſtnobis: noſtræqꝫ religioni: ſuæ patriæ: ſuis agnatis: cogna-tis: neceſſarijſqꝫ ac ꝓpinꝗs reliꝗs laudē atqꝫ gloriā īmorta-lem. Non em̄ in hanc præfecturam ſorte cōiectus eſt: ſeduna omniū eorū ſententia: ꝗbus huius delectionis bonusimminebat. Non hoc loci corruptelis temptata res eſt: utſæpe: non amicorū ſtudijs: ut aſſidue: non principum lit-teris commendaticijs: ut ſemper: at ſola uirtute: probita-te: doctrina: ſapientia huiꝰ Lodouici: huius theologi clariſſimi: huius uiri animo maximi: huius ſuo cognomento di-gniſſimi: ꝗ eſt iccirco de Mondello dictus: quoniam mun-dū uincens: paruus ſit mūdus uirtutū quaſi theſaurꝰ effe-ctus: quem microcoſmon Bernardus ſilueſter appellauit.Huius nunc regimur & gubernamur claritudine: præce-ptis ac inſtitutis. Habemꝰ quem imitamur: uirū præſtantiſſimū philoſophū & doctrina & moribus: Theologū opti-mū: patrem innocentiſſimū: pientiſſimū: religioſiſſimū: cuius quotiens ꝑ ueſtigia procedemꝰ: totiens nō errabimꝰ.Qd̓ ego ꝑ me decreui uos hortor: nō recuſetis: cūctis uni-ce cōductuꝝ. Ex Mediolano. xvi. kl̓. Februarias.i 4