TITVLVS XXIteris uel noui. Admiſces tot in ſcribendo ſentētias: tot cūſententijs teſtimonia: tot cū teſtibꝰ argumēta: ut legendoalliciar ad exiſtimandū ex te flumen profluere uerborū.Quid autem minus ſcabrum: minus perplexū: minus ui-le? Omnia in tuo ſtilo uident̉ antiquitatem redolere. Ad-de ꝙ es humaniſſimꝰ: nō ſuperbis tua laude: nō tumeſcis.Quo tibi maior eſt gloria: eo tu minꝰ (ut multi ſolent) inſolens: minꝰ elatus: minꝰ iactabūdus. Dij tibi fortunēt nomēquo digniſſimꝰ es. Me habes cui qd̓ tantus ſis & habearis:eꝫ ſtupori uere incredibili. Bene uale. Ex Mediolano. xv.Kalendas Februarias.¶ Laudatoria gragis.A triplicibus fortunæ corporis atqꝫ animi bonis: uoluere PeripateticiPeripatetici laudandos eſſe uiros: quos hac in ꝑte Cicero Ciceroſecutus eſt: cum cæteris ſit omnibus Platōnem īmitatus: Platoꝗ duplicibus dumtaxat contentus erat: internis ac exter-nis: at fortunæ: nec in animo: nec extra animū diceret: ſedab utriſqꝫ aliena. Quā hæc oīa ſint in hoc noſtro patre: at-tendite ꝑ deū immortalē O fratres uiri eruditiſſimi ac re-ligioſiſſimi: ut cognoſcatis manifeſto: ꝗͣ nobis in huius dili-gedi cura cōſilioqꝫ ſit gaudendū. Eſt primū (ut a leuioribꝰad grauiora quæramꝰ progreſſum) ea generis nobilitate:quæ in Italia poſſit inter primas nūcupari. Nā ſi florē huiꝰhodiernæ Italiæ debemus exiſtimare in ſubriā: & agrorūubertate: & urbiū amplitudine: & ſoli dexteritate: & uiro-rum præſtantia. In inſubria uero Mediolanū ciuitas ea eſt inſubriacui ſimilis in toto nō inuenit̉ orbe terraꝝ: uel populi mul/ Mediolanūtitudine: quā Suidas ſcripſit populoſiſſimā: uel rerū ad ui­ Suidastam hominis dignitatēqꝫ neceſſariarū: certe hic eo nobili-or eſt: qd̓ Mondella familia cretus: & generoſa ē & antiqͣ Mondellain ea urbe domo: parētibꝰ cretus optimis: clariſſimis: Inſu-briūqꝫ principibꝰ ſꝑ iucūdiſſimis: de ꝗbꝰ (ne in illud incidāSenecæ) Aliena iactant: ꝗ genꝰ ſuū laudāt: hoc proſequar Senecaqd̓ apud Iuuenalē eſt: Cūcta licet ueteres exornēt undiqꝫ luuenaliscæræ atria: nobilitas ſola eſt: atqꝫ unica uirtꝰ. Nam & ſi eſti 3