TITVLVS XX¶ Minatoria turpis familiariſſima.Fac ut intelligas beſtia: ꝗ diſpare certemus uoto. Tu nul-lius eſtimationis: ego aliquis in eorū numero ꝗ habent̉ inprecio. Tu uir neqͣꝫ qui rem ſemꝑ agis perpera: ego ſineconſilio nihil. Habebis meo iuſſu mercedē & dictorū me-orum ſimul & factoꝝ. Nam dignus es mercennarius tuoprecio: qui nihil dicas ueri: nihil nō iniqui. Debaccharis inSimia bonos omnis: idqꝫ tibi euenit uſu: qd̓ Simijs: quæ quo magis in altū prouehunt̉: eo pudibūda magis detegūt. DicisIuuenalisoſtenſuꝝ te mediū: ut Iuuenalis ait: mihi reliquiſqꝫ digitū:ꝗ̄ tibi comminant̉. Potes id & ſoles efficere. Quid ſi & nates detectas oſtēdes? At feres meritū ob ſtulticiā. Quodſi te non piget errati: pœnitebit acceptæ pœnæ tibi debi-tæ. Ex Mediolano. Idibus ſanuarij.¶ Minatoria turpis grauis.Ꝙqͣꝫ claroꝝ hominū minæ turpes eſſe non poſſunt: cumCleobolusa celebri uiro: ut Cleobolus Lyndius inquit: nihil uel diciuel fieri turpe quæat: non poſſum non tamē obſcœnitateuerborū uti in te inuadendo. Quid autem eſt aliud interMaro minari: ut placuit Maroni: ꝗͣ uerbis inuadere? Tu nihil uelomiſiſti: uel prætermiſiſti: quod ad meā turpitudinem at-tineret: ꝗͣuis ea quoqꝫ turpitudo dici nō ualeat: quæ bonūAuguſtinus uirum quicꝗͣ fallo diſſeminat: ut Auguſtinꝰ docuit dicēs:De bono turpe quicꝗͣ fictum non durat. Nec turpe ꝗdemeſt: quod non niſi turpibus fidem facit: niſi omne quod aturpibus prodierit: turpe uocet̉. Sed niſi reſipiſcis: ex ca-pro aſinus fies. Caper eſt em̄ hyrcus ſine teſtibꝰ: cuius cō-iunx eſt multorū uſuraria. At aſini ſolēt ſyluis onuſti ſæpedomū duci. Vehere tu ꝗdem hac ſarcina militari præditꝰ:in quā me uidiſti cloacam: in quem tam impudice locutusſis? Num ne tibi uideor dignus: in quē inſanias? At ego ti-bi pharmacū curatoriū ſanitatiſ procurabo: aut illam cædiIuuenalistibi ſtudeo uenam: de qua Iuuenalis: O medici mediā per-Perſiustundite uenam: Et de qua Perſius: Nec enim mihi corneafibra eſt. Caue tibi neqͣꝫ beſtia: ut ſatyrico utar uerbo. Di-