TITVLVS XVduis conſtet & ipſe iocis. Eo enim pacto ut Plinius docet: Pliniusboni ad uirtutes alliciunt̉: mali a uitijs deterrent̉. Cū ho-die noſter ille theologorū ſimia in ioculariū patrum inci-diſſet: iamqꝫ ſupra modū ſe iactaret: ad meqꝫ cōuerſus au-deret de theologicis ſubtiliſſimis uelle contendere. Quisnā dixi Ocucule noſter futurus eſt arbiter: ne diem inglorius terā? Percunctantibus qui aſtabant: plæriſqꝫ bonis patribus: cur eū cūculum appellaſſem: fabulā ſatis iocoſamdixi: Cuculus auſus eſt cū philomena uelle de cantu mu/ De cuculoſicaqꝫ certare. Coacta illa in certamē deſcēdit: Aſinꝰ dele/ & philomē-ctus eſt iudex: quippe ꝗ primus illac tranſierit: quia primū hatrāſeuntē iudicē delegerūt. Audiuit hic auriculatꝰ utrūqꝫcanentē: Philomenā modulis ad æthera uolantē: cuculūſuo illo incōcinno cuculatū in idē ſemꝑ ſe flectentē. Tan-dem ſic cenſuit: Ego te philomena tot garritibus uſam nōcapio: hunc intelligo: qui latine cantat & aperte: Hic meoquidē arbitrio te ſuꝑat. Hac fabula dimiſſus eſt confuſa ſi-mia noſtra. Vale. Ex Mediolano. y. calēdas lanuarias.locoſa de ſe familiariſſima.Si quid agā: quæris: dormio. Nā inter aſſiduas hic ſum ne-bulas: nec lux eſt ulla interdiu: nec cum quibus cōmēterde re ulla inuenio ſocios. Fratres meos a ſomno uix poſ-ſum excitare. Credo mūdum ruiturum. Dormio: ut medormientē mortis dolor minus afficiat. Ad hæc autē nemortuorū me inuadant cadauera ſolū: Nam cum adſintoēs in cellulis: ego quid ſolus cōtra tot luce functos aude-rem? Quid quod eo magis mihi dormitādū eſt: quod hicinſurrexit frumenti caritudo maxima? itaqꝫ ne ſæpius panem quæritemus: qui negat̉ aſſidue: dormimus. Quod ſiad me ſcripturꝰ es quippia: fac ut eam expectes diē qͣ nosApl̓us uocet: inquies: Hora eſt iā nos de ſomno ſurgere: Apoſtoluscū hactenꝰ Chriſtū audiamꝰ dicentē: Dormite iā & requi/ Chriſtuseſcite. Nā & uos parit̓ oīs dormire coniector: nihil ad nosmittētes litterarū. Ex Mediolano: iiij. calēdas ſanuarias.¶ locoſa de ſe grauis.h 2