TITVLVS XIIOmni cura pacis incūbe ſtudijs: ꝗbus oīa læta ſunt.Attentiſſime tela pelle ac militiā: cuius ui oīa lugēt.Eſto uirorum ſocius: quos ad pacem inuitant ſingula uitæcommoda.Noli bæluaꝝ ueſtigia ſequi: quæ ſemꝑ dimicāt.Totiens euitabis belli curas: quotiēs tuæ tuorūqꝫ ſaluti acincolumitati conſules.Titulus duodecimus.¶ Cōmotiua ad bellū familiaris.Et ſi uidet̉ ꝙͣ plurimis bellū ab humanitate alienū: ego nōarbitror omne bellandi genus idem eſſe. Si tueri enim ſe-ipſū natura duce licet: ac uim ui repellere: docent populo-rum omnium leges ac iura. Si rurſus: cum neminem lædere iubemur: continuo ſubdit Cicero: niſi laceſſiti ſimus in-Cicereiuria: illud certe bellū iuſtū eſt quod ut nos īmunes tuea-mur ſuſcipimus. Id enim uel animantia muta ſequūtur uinaturæ: ut uel ea quæ ad præliandū nō ſunt idonea: dimi-care cogant̉: defendendi ſui corporis cauſa: qd̓ ſi non de-fendunt interdū: robur tamen omne uimqꝫ in ſui tutelamexercēt. Nam uel ipſe leo quē Ariſtoteles: Albertus: Pli-AriſtotelesAlbertus niuſqꝫ natura deſcribūt non om̄ino ferina: ſi poteſt homi-Plinius num inſidias & tela uitare fugiens: uitæ potius incolumi-tati fugiens conſulit: qͣꝫ eius bellans in dubio furori. Nonego te cōmoneo ad bellū: quia uel ipſis te uelim īmitiorēeſſe feris: ſed ut indemnitati ſeruias urbis tuæ: tuorūqꝫ eliētiū: Quis eſt ꝗ non intelligat te nihil humanitatis officijqꝫprætermiſiſſe: ut pace uiueres cū hiſce tuis fratribus? Maluiſti de tuo condonare: ꝗͣ de re illorum quicꝗͣ diminuere.Fuere aſſidue bellaciores: qͣꝫ ocij ꝗetiſqꝫ cupidiores. Neqꝫdediſti bellādi cauſas: neqꝫ eos inuitaſti quidē ad pugnā:Ipſi ſunt impetuoſius adorſi. Cōmonuiſti rogaſtiqꝫ: & esdemū interminatus: ſi te prouocarēt ad arma. Irriſerūt: neglexerunt ac te penitus duxere nullius eſſe precij. Hoīeshabes atqꝫ deos tuæ benignitatis teſtes: & ut inuitꝰ in hocꝓdeas bellū: ſed ꝗ aut cedas fratribꝰ: remqꝫ amittas oēm