TITVLVS VIanimorum uires. Prima quoqꝫ ac optima eſt amicitia quæuirtutis gratia fundata ſit: radices (ut aiunt) ꝑpetuas in fe-raciſſimo ſolo ꝓpagatura. Ad hanc cōſueuere uiri boni ſeLælius ſe mutuo inuitare. Quare Læliū Scipionē īuitaſſe legimScipio ut ſe amaret. Hoc exemplo & ipſe productus ſum: qui tuauirtute ſingulariqꝫ doctrina pollectus te inuitē: ut me nonames ſolū: ſed pietiſſime cōplectaris & ſinu foueas. Nihilerit mihi gratius qͣꝫ ut intelligam abs te amari. Ego autempro mea uirili nō amabo te modo: quem qui nō amet: illelaxeꝰ penitꝰ ſit: ſed obſeruabo: Quid obſeruabo dixi: ob-ſeruo: ac colo pro ea quæ in te uirtus eſt quouis hominebenemerente digniſſima: quem̄qꝫ præclariſſimū uirū re-ferente. Nam quantus ſis: totus iam orbis terrarum inſtarmiraculi narrat: cuiꝰ ſplēdoris tuæqꝫ laudis ꝑtes: ne uide-ar aūt aſſentari aut adulari: faciā in præſenti miſſas: ad idēqꝫ redibo qd̓ initio cœpi: non eſſe tibi negligendū ut ame-ris: ab eo præſertim qui & ſi tibi adiumento nō ero: laudicerte ſemꝑ ero. Quare fac ut me ames mutuo. Bene ualeEx Mediolano tertio kalēdas Decembris.¶ Inuitatoria ad amicitiā familiariſſima.Quātus ſit tuæ uirtutis ſplēdor: una eadēqꝫ omniū accepiuoce: nec potui nō cōtinuo in te diligendū & amandū in-cēdi ac inflāmari. Sed quia nihil eſſet in uita fœdius qͣꝫ eſſein eū ſtudioſum: qui ſtudio non delectaret̉ alterius: cupioſummopere pari me beniuolentia ꝓſequaris. Nihilo ſumem̄ tibi poſthac unqͣꝫ defuturus: qd̓ & in mea ſit facultateuel oꝑa. Vtere igit̉ deinceps me fortuniſqꝫ meis æque actuis omnibus. Tunc me mihi plurimū ſatiffeciſſe cenſebo-cum tibi ulla in re maxima ſatiſfecero. Sum adeo tuæ de-ditus famæ: ut abs te diligi plus appetam: qͣꝫ quicquid reliqui uel diuitiarum cupidi uel gloriæ ſibi ducunt ornatiusſublimiuſqꝫ appeti aut contingere poſſe. Bn̄ uale. Ex Me-diolano quarto Nonas Decembris.¶ Inuitatoria ad amicitiā Grauis.Cicero Cū reliqua perpulchre ac unice dicat erudite Cicero: tū